451 
Bettonica lutea (Dalech.? Tabern.) Mill. Dict. n. 7., Lamk. Fr. 2. p. 446. 
Dalech. Hist. pl. Lugd. 2. p. 1357-8., Tabern. Krtb.. et Icon. infra citand. B, Al 
Koch p. 655. n. 3., Bert. 6. p. 139. n. 3.. Gaud. 4. n. 1333 + DC. Dub. p. 365, n. 4." Wik. Lobo 
n. 9355. Host Fl. A. 2. p. 165. n. 3. Benth. in DC. Pr. P. 12, p. 459. n. L Stachys Alopecuros Benth, 
Lab. p. 531. n. 1. B. Alop. La-Peyr, Herb.; B. Alopec., et B. Jacquini Godr. cum Gr. Fr.; quis ne- 
garet? p : i bb ga e PI. cr. C. 8. t. 709. f, 951., Icon. C. 298. t, 1216. P. 2.. et 
t. 1932. f. i. flos. Scop. Carn. ed. 2. p. 413. n. 711. t. 28, vix. Barrel. Ic. t, 339., Boccon. . Pia 
p. 82. t. 72., Tabern. Krtb. 2. p. 931. f. 2., Icon. t. 543, f, 9. gnsqueniues e 
9j Flor. Jul. Aug. Fruet. Aug. Sept. In Pyr. med. edit. 
Legi in Pyr. septr. summa Valle de Lys, die 10. Jul. 1838. Habui 
a Deville ex, Oncide, Observavi ad Barèges ad Cauterets, in editiori 
Valle d'Aure, ad le Port de Salau; ad Torla, ad Bielsa, vivit in Vi- 
gnemale; ex le Pic de Ger, et ex m.* Gourcy demonstravit Gaston Sacaze. 
Vidi stamina superiora dimidium labium non solum pertingentia, 
sed aliquantulum superare, quapropter Kochiana phrasis, imitata a Godr. 
Gr. Fr. 2. p. 694., et a Fuss. Trans. n. 2351., quidquam emendanda 
erit. Item Koch (et cum eo Fuss) non adeo correete dicere corollam 
glabram, et mox labia extus villosa; corollae tubus extus, et corollae 
labia intus glabra sunt, sed labia extus, et corollae tubus intus, gene- 
ratim, villoso-barbata, quod pluribus adfugisse reor. Item barbatula 
conspiciuntur staminum filamenta, praesertim ad illorum inferiorem, et 
interiorem partem. Pistillus glaberrimus est, et ita se habet in B. pur- 
purea. Nec eos laudare possum, qui eum Koch anulum abesse in hoc 
genere autumant, nam inter tot hasce barbulas, irregularis si vis, sed 
tamen percipitur anulus, Infima pars tubi corollini intus quoque glabra 
est in B. lutea, quod vix absolute dicendum erit de B. purpurea, in 
qua tubus corollae intus generatim minorem offert barbulam, sed ferme 
ad suam usque basim aliquot raros pilos gerit. i 
* Corollae labium superius bifidum, ut in Sideritide , Gerard F l. 
Gall. Prov. ed. 2. MN. (fuitque Sider. alopecuros Scop. Carn.) obser- 
vatione jam acta a Jacquin, En. St. Vindob. p. 251. n. 49. Quis primus 
speciei auctor? Difficile dictu; nam videntur plures veterum prolationes 
denunciantes Betonicam Fl. alb. perperam ad hane speciem adductae, 
in qua flores lutei, vel ochroleuci habentur, Respuo Bet. candidam Trag. 
St. h. p. 197. n. 2., sin. fig., et ita Vettonicam albam Cord. Hist. pLl. 2. c. 
159. ert. 165. vers., et sic Bet. albo flore Clus. Rar. pl. h. 2. 1. 4. p. 38-9., 
quamvis de postrema hac non adeo certus sim, num revera a nostra specie 
differat: sed descriptio Clusiana non sufficit, icon desideratur; sunt vero 
loca indicata montes Neuberg, Etscher, abundantior supra Zechof, ultra 
Gramingam, quorum exploratus certitudinem ret dabit lis qui speciem 
illie provenientem examinabunt. Interim memineris Clusii «ange i TT 
citari a Jacquin, et ab Host. Bet. fl. alb. J. Bauh. Hist. pl. 3. ü i 
p. 302., hasce Cordi, et Clusii plantas, praesertim, suscipiens, senten Team 
meam de varietate flore albo Bet. purpureae firmare videtur; y5 s" d 
sensit Ray Syll. p. 76. Alopecurus montana Dalech. Hist. zs ead. 
p. 1357-8. fig., sive Betonicaefolio alopecuros quorundam J. e span 
p. 302. hue quoque affertur, sed ex figura, ut ex nm Da- 
adeo sumus certiores facti de hac unione. Suscepit J. Bauhinus à: en 
lechamp cujus figuram, et descriptionem imitavit, à quibus, rut 
Moris. Hist. pl. Oxon. 3. p. 366. n. 13. Reapse regio carte = Prodi 
orminum minus album Betonicae facie, descriptum ^t » E ca ian 
P. 114. n. 3, ex Burser, qui in montibus Lara rdt, Lamarck, 
legit, mihi ad hanc speciem, cum Linnaeo, Scopolio, 
