n 455 
modo jam fecerat G. Bauh. Pin. p. 233. a n. 2. confirmaruntque 
D'Avoine, et Morren. Sed quae fides de hac re habenda erat, eximio 
caeterum, G. Bauhino, qui eodem loco sub n. 6. identican Clusii 
figuram, Rar. pl. Hist. 2. 1. 4. p. 41. f. 1, ceu peculiarem speciem 
separavit! Jussieu (A. L.), Dict. Sc. Nat. T. 21. (1821.) p. 30., Do- 
donaei locum pro Stachyde bufonia Thuill. (St. erecta Auctor.) laudavit. 
Sed video Lumnitz., Fl. Poson. p. 239. n. 563., locum Clusii praeter- 
visum a Jacquin, Pann. A. p. 600-1. fig. (Sidr. pann. 3.), sive Rar. 
pl. Hist. 2. 1. 4. p. 41. f. 1. (S. pann. 6.) retulisse ad Sideritidem, sive 
Fracastoram montanam, potiore procul dubio sententia, ab Host quoque 
A. 2. p 158. n. 1. laudata. Excludenda ergo est Dodonaei prolatio 
a F. hirsuta apud G. Bauhinum le. n. 2., et sub Fr. montana (Clus.) 
Nob. duo retulenda sunt G. Bauhini loca (6,7.), quod a Morison (Hal- 
lucinats. etc.) non fuit animadversum. Male percipitur cur Bentham 
Lab. Monogr. citaverit tantum duas a me relatas sui Catalogi varietates, 
silens de S. hirsuta sua, quam tantummodo ad Æl Seo de Urgel indi- 
cavit Ibid. p. 121., unde ego specimina educere malui. Planta ibidem 
communis non differt ab ea, quam intelligebat sub duobus praecitatis 
varietatibus: puduit forte hominem, dein in Lab. Mon. se confiteri 
ejusdem stirpis aestimatorem differentem , in eodem opere, in eadem 
pagina, divisae, ut ego asserere minime dubito, in varietates duas, ha- 
bitaeque pro diversis speciebus. Notabile sane est F. scordioidem non 
reperiri in Italia, et admodum raram se officere per Hispaniae tractum 
pyrenaeum, dum F, Airsuta vulgaris per Pyrenaeos meridionales et orien- 
tales, reperitur tantum in Comitatu Nicaeensi, neque alibi per Italiam, 
Fracastorarum geographicam distributionem non tetigit DC. Alph. 
Fracastora aculeata (Pourret in Herbario Bolos.!) N. 
-Sideritis scordioides a grandiflora Benth. Lab. p. 578. n. 19. (excl. syn. Cavan.), et Benth. in DC. 
Pr. P. 12. p. 443, n. 27. Sid. spinosa Willk. Lang. n. 2382. S. ruscinonensis Timb. Sider. Franc. p. 11. 
Sid. crenata La-Peyr. Herb.? salt. ex parte, et 5. hirsuta Herb. La-Peyr. partim: S. tomentosa Pourr. 
* Herbario Bolos!, et S. hyssopifolia Pourr. Herb. Matr. asserv. S. spinosa Benth. Cat. p. 121., non 
amarck.?, è 
9) Flor. Jun. Jul. Fruct. Jul. Aug. In Pyr. orient. humil. eum Olea. 
Legi ad Bellegarde, die 20. Maj. 1843.; ad Bagnouls sur mer, unde 
habui etiam a Massot die 6. Jun. 1837., et die 9. Sept. 1845.; ad 
Gerona, diebus 25-26. Jun. 1860. Observavi ad Olot! unde forte 
primus Pourretio demonstravit Bolos! ad Castello de la montana, à 
Consolation supra Collioure. j 
Valde intricata, vel male intellecta species, ut patet ex ejus tao: 
nymia. S. crenata La-Peyr. Herb. mihi videbatur potius hujus loci, se do 
cc abr. pl. Pyr. p. 331. n. 6., inque Suppl. p. 81-2., loquitur de 
ac planta, uti de alpina specie. : 
Vidi donatam RIDE fi Jambon (domo Mont-Louis) a Cabau Eq. 
ex agro Ruscinonensi nomine Sid. botryoidis, quod nomen non pe 
ritur in Spreng. Syst., in Steud. Nomencl, in Benth. Lab., in . ina 
Eq.! in Godr. Gr. Fr., in Timb. Sider. Frane. Anne haec " plan » 
quae indigitatur a Gay, Coron, Endr. Pyr. p. 16., sub du io nose 
S. Cavanillesii Lagase.? Est aliquid in ea vere peculiare; "m Poen 
lutea, neque labio superiore albicante: imo, stria utrinque satura 
notato; et herba viridior, grandior, ap pes ps ape im 
io : i aculei, faciem eti i : 
Jores, calyx majusculus, undique à Ill t. 505. f. 1. (Sid. hyssop- 
puleram conciliant. Figura Lamarckii 
