456 
folia) ei admodum appropinquat, saltem ad quasdam ejus formas; nam 
ut recte animadvertit Willkomm, ipsa quoque polymorpha, vel saltem 
quidquam variabilis species est. Ejus varietatem existimo S. Endressi 
Willk. (Bot. Zeitng. 1859.) Bull. Soc. botg. Fr. T. 6. (1859.) p. 426., 
et p. 427., de qua (ei Pyr. septr. tantum indigena) non amplius lo- 
quutus est in Pr. Fl. Hisp., et video ipsam praetervisam fuisse a Timbal. 
Fracastora alpestris (Gesneri?, Lobel.) N. 
Gesn. Op. bot. ed. a Schmied. tab. aen. 10. f. 84.? Pen. Lob. Advrs. p. 925. f. infer., vix. Side- 
ritis hyssopifolia L. Sp. Gaud. 4. n. 1307., DC, Dub. p. 368. n. 4., Willk. Lang. n. 2378., excl. forte 
var. b elongata. S. hyssopifol. Timb. Sidr. Franc. p. 10. (demiss. Clus.), et S. pyrenaica Poiret, p. 11., 
cum S. Gouani Timb. Ibid. p. 13. lin. 5. seq.; et forte etiam S. Peyrei Timb. ibid. p. 14. ? S. corba- 
riensis Timb. Gaut. pl. exsicc. S. hyssop. La-Peyr. Herb., partim. S. alpina Pourr. Chi. Narb., n. 1081., et 
Herb. Matr. asserv.; item S. alpina Chaix Herb. ex Timb.; S. incana Gouan Ill. p. 36. (autops. loci), 
S. hyssopifolia, et S. pyrenaica Dufour Bouq.?, excl. S. crenata La-Peyr., saltem quod huj. Herbr. 
S. scordioides Richrd. Spruce in Lond. Journ. of Bot. 5. p. 540.; S. montana Pen. Lob. Lamk. Ill. 
t. 505. f. 1. vix, Reichnb. Icon C. 28. t. 1225. f.ae 2, 3, 4. (nom.e scords.) videtr. Lob. Ic. t. 525, f 2., 
Dalech. Hist. pl. Lugd. 2. p. 1122. f. 3, J. Bauh. Hist. pl. 3. 1, 30. p. 427. f. 3., Barrel. Ic. t. 174. 
% Flor. Jul. Aug. Fruct. Aug. Sept. In alpestribus, ad montana 
descendens. 
Legi in Pyr. or. sept. ad Puy Valador, ad fontem de las Corbas, die 
3. Aug. 1837., in summit. mnts. Cambresdazes, die 24. Aug. 1836.; ad 
Bourgmadame (Cerdaña), die 11. Aug. 1837. Habui ex le Pic de Gard 
a Duchartre: ex la Péne d’Arue, (Azun), ex Valle d’Estaubé, ex les 
Eaux Bonnes, ex Traemouse a Deville; ex Melabre Corbar. a Timb. 
Observavi in monte superstante Arechabaleta (Cantabr.); in valle 
Lienz, ad Torla, Bielsa, Castanesa, ad el Col de Fablo inter Jesero, et 
Linas; in m.* Alaño supra Ustou, et prope Salau; in m.* Esquierry, 
au Pic de Gard à Caranzà ete. ex le Pic de Ger mihi demonstravit 
Gaston Sacaze, etc. 
Caespitosa planta, rosulam saepe magnam efficiens, caulibus basi 
duris, intricatis, densis, apicibus floriferis adscendentibus. Calyces non 
sunt nudi (Sider. Sect. 3. DC., Dub.), sed extus toti, et intus ad 
faucem pubescentes, quam tamen faucem pubescentia haec non claudit; 
calycis dentes ludere quatuor, sex, et septem observavi ad Castanesa 
Pyr. Arag; sequuntur calycis dentes indolem foliorum, et bractearum, 
quae integra, et dentata reperies, sicque interduum illi subdividuntar. 
Corolla, basi excepta, extus pubescens, intus vero pubescit labium in- 
ferius ad faucem, et ad staminum insertionem ; caeterum corolla pal 
lida flava, labio superiore plus minus emarginato, labiis omnibus pa- 
tentissimis. Staminum filamenta puberula, antheris brunneo-nigricantibus. 
Pistillus glaber, stigmate bilabiato, ejus lobis integris, obtusis, inae- 
qualibus. Rachis prae omnibus plantae partibus cano-pubescens, per 
caulem, porro, pubescentia major conspicitur ubi descendunt, vel ubi 
respondent latera foliorum, scilicet sub horum dorso rarior. Odor plantae 
aromatieus; gratus, insignior in extremitatibus floriferis. Pro Stachyde 
erecta sumunt, venduntque Herbolarii Catalaunici e Setcasas. 
Vidi varietatem valde notabilem (ut ea est, quam ex summitate 
vallis Estaubé habui a Deville), in qua folia angustissima, linearia; 
haec nisi identica est cum S. scordioide b Boissier, Webb., S. glaciali 
Boiss. antea, Willk. Lang. n. 2379., ei saltem satis accedere debet. 
Admodum variare solet Fp, alpestris, sed praecipue foliorum latitudine, 
eorumque margine plus minus dentato; quod G. Bauhino (cf. Pin. 
p. 233. n. 8.) quidem innotuit. 
