451 
Ad nostram speciem sine ambage refero: « Sider, humil. Pyren. 
hyssopifol. procumb. "Tournf. Schol, bot. ed. a Sherard. p. 62., Sidr. 
pyren. hyssopifol., minim. procumb. Tournef. Inst. r. hrb. p. 192., S. 
Peyrei Timb. Le. p. 14. videtur mihi ea nostrae speciei forma, quam ex 
le Pic de Gard cum amicis communicavit Duchartre sub nomine Sidr. 
crenatae, altius hoc sustineo judicium de S. corbariensi. 
S. Guilloni Timb. accedit varietas illa elongata, angustifolia, longe 
spicata, ad Bourgmadame lecta. 
Sidr. 1. Clus. Rar. pl. Hist. 2. l. 4. p. 41. f. exter., generatim pro 
hac specie recepta, mihi non placuit unquam, quamvis ipse Clusius dicat 
« ea aliquid affine habere mihi videtur cum S. montana Lobelii » p. 42. Est 
subsequenti propior. Deserui Bentham, de illius sententiis, quoad hasce 
species, non satisfactus. F. alpestris mihi subalpina est planta, habitu 
procumbente, herba viridiori floribusve in racemum brevem, densum, 
obtusum dispositis, illico a Fr. scordioide distinguenda. Caeteroquin 
species variabilis, vario modo ab auctoribus definita, cujus icones a 
me visae, nec ex asse cum speciminibus meis convenientes, neque 
inter sese plane similes visae sunt. 
Fracastora linearifolia (Barrelieri) Nob. 
Barrel. Icon. t. 329. credo; et t. 172. cit. a Lamk., Sideritis linearifolia Lamk. Dict. 2. p. 168, 
n. 9. S. pungens Benth. Lab. p. 579., et 741. n. 21., et in DC. Pr. P. 12. p. 443. n. 29.; Willk. Lang. 
n. 2390. S. linearif. Pourr. Herb. Matrit.; S. linearifol. Pourr., Cavanill., Rodrig, ex Herbariis Matrit. 
S. hyssopifolia var., ex la font de Comps La-Peyr. Herb.? Stachys M Spreng. Syst.; 
Broter. Phytogr. Lusit. sel. T. 2. p. 95. t. 115., Link Hoffin. Fl. Port. T. 1. p. 100. n. 3. t. 6. vix. 
9| Flor. Jul. Aug. Fruct. Sera ZEstat. In Pyr. orient. locis montan., 
solo calcar. 
Legi in Pyr. Catal. supra Orgañia ad l'Frmita de Sta Fé, die 
27. Jun. 1846., in valle Segre ad el Martinet, die 16. Jul. 1846. Species 
in Pyrenaeis gallicis inquirenda. à 
Dubius haesi num haberem potius pro insigni varietate Fr. alpestris, 
mitiori loco oborta, luxuriante produetiore laxiore. 
Vidi caespites ramis multis onustos, eosque basi adscendentes, de- 
sinere in ramos erectos, pedales et amplius. Color herbae virens, sed 
aliquantulum cinerascens. Folia digitis confrieata odorem sub-foetidum 
spirant, scilicet non sine aliqua, quasi abdita, fragrantia. Bracteae et 
flores grandiusculi, pulere flavescentes, plantam spectatu pulcherrimam 
reddunt. Folia, ut in aliis speciebus hujus sectionis, variant latitudine, 
dentium copia, aliquando integra. Magis mihi placet primus Barrelieri 
locus, Obs. p. 27. n. 258., quam alter a Lamarck relatus: videtur 
prima Barrelieri forma, foliis integris tantummodo ab hoc visa ambas 
supra citatas icones copulat Willkomm, quas sistere unius specie va- 
rietates credidit Lagasc. Gen. Sp. p. 18. n. 233. di 
Affinis est Sid. subspinosae Cavan. le. Deser. T. 3. p. 5. n. n . 
t. 209., quam, ex ipsis Cavanilles archetypis, vidi in Herb. Hrt. Bot. 
Matrit, In hac folia altius dentata, et manifestius spinosa. Bentham 
(Lab, p. 578. n. 19.a) conjunxit cum sua S. spinosa Cat. sub S. scor- 
dioide L., sed ego habeo potius inter stirpes ab eo obseuratas, pm 
illustratas. Reapse varietatem hujus nostrae Fr. aculeatae (9) fer i : 
konm; minime distinxit Sprengel. Sid. linearifolia Boiss. dig sp. 
n. 1350. relata est sub S. angustifolia Lamk. Dict. 2. p. 168., quae 
nullibi existit! a Willk. Lang. n. 2386. Lamarckianum gar 
verterat Benth. Lab. p. 580., ac p. 741. n. 26., et in DC. Pr. £. 17. 
