461 
Attamen hoc minus frequens est casus; sed quum Ruellius textum 
Dioseoridis vertat: « Candidi flores universi verticillato ambitu. caulem 
coronant ». (L. 3. c. 98. penes eum), dum reapse Dioscorides nil simile 
de floribus, quoad colorem, dixerit, tune evenit, ut quidam, spectata 
Ruellii versione, de identitate plantae dubitaverint, quan vis a generali 
Botanicorum consensu unus tantum discesserit Sibthorp eum interpre- 
tatione Lamii striati Fl. Gr. Pr. n. 1348., in cujus verba juravit Bil- 
lerbeck Fl. Class. p. 152. 
A renatis litteris vero, videntur mihi quidam, Lobelius, Dodonaeus, 
eamdem speciem duplieatam eos exhibuisse, desumentes figuras ex dif- 
ferentibus speciei formis, et varietatibus. Certum est quidem aristas 
dentium calycinorum quoad illorum longitudinem, admodum in eodem 
variare; variat scilicet ipsorum calycinorum dentium longitudo, vel 
cum tubo proportione acta. 
Hue Salvia sylvestris monspeliensis Gesn. Hrt. Germ. ert. 278. a, 
ex Broussonet, sed mihi aliter videtur, quin in illa Gesneri specie 
video Phlomidem Clusii, 
Haee certe non est planta elegans, sed meis quidem oculis elegans 
non ita apparet Roylea elegans Wallich, Plant. Asiat. rars. V. 1. (1830.) 
p. 57. t. 74., quae illico affinitatem suam ostendit (Ballota cinerea Don 
Nepal. Pr.) cum vulgatissima per antiquum orbem planta, Ballote Dioscor. 
Phlomis Dioscor., vix, L. 
Phlomis Graecorum, sive Herba Lucernalis Latinorum, plerumque 
species Verbascorum significabat. Anne interdum etiam Primulae speciem? 
Sed quum Phlomis agria Dioscor. l. 4. c. 102. habeatur a multis, et 
a Sibthorp etiam Gr. Pr. n. 1377., pro Phl. fruticosa, non abnuente 
Sprengel (Comm. 2. p. 620.), et cum eo Billerbeck, et Fraas, tune 
nomen hocce genericum non ausus sum respuere, quamvis aliae Phlo- 
mides Dioscoridis, Verbasei potius species denotent. 
Phlomis Clusii! Nob. 
Clus. Hisp. p. 378. Ph. Lychnitis Clus., Grisl., L., DC. Dub. p. 364. n. 2., Willk. Lang. n ' 
Benth. Lab, "i 633. n. 1., Ph Lys La-Peyr. Herb., et Ph. fruticosa La-Peyr. Herb. gr nd ar 
C. 28, t. 1999. f, 2, Bot. Mag. v. 95. t. 999., Clus. Hisp. p. 378-80., Rar. pl. Hist 2 iof P err 
infer., Dod. Pempt. p. 146. f. 1., Lob. Obs. p. 201. f. 4., Icon. t. 558. f. 1., Pen. Lob. Advers. p. %41., 
Icon. t, 558. f. 2., Barrel. Icon. t. 1321. 
h Flor. Maj. Jul. Fruet. Jul. Aug. Per region. mediterr. cum 
Olea, locis calidiorbs., solo calear. Ls bead 
Legi in Pyr. Arag. ad Huesca, die 6. Jun. 1850.; — egi = 
Agoiz die 16. Jul. ejusd. anni. Observavi ad Pamplona, ad Graus, - 
caet] ad Cardona, in Rousillon, ad Villeneuve, et «dicum mont. 
orbariensibus. . T : 
Folia, in viva planta etiam, sub-plieata, floralia quasi ın — 
composita, omnia evidenter venosa. Bracteae lineares ] à Do 
in pedicellis lateralibus, nullae in pedicello intermedio: vertici sA s a 
sexflora. Corolla extus pubescens, galea quidquam adhuc hr ad 
rola a lateribus compressa est; galea superne plano-canaliculata 
: ; i : igens; labrum in- 
faucem in lateribus productiones duas sub-conicas ex porrigens: 
l : tera pro- 
ferius "i è bus ad faucem auctum, ad la 
lateribus sub-dependentibu onum iliaka, at 
duetionibus duobus acuminatis. Staminum fi! i si 
therae sub anthesi luteae, ejecto polline badiae; appendice 
