462 
duae, nec quatuor, videntur pertinere ad stamina breviora. Pistilli 
glabri. Semina glabra, levia, brunnea. Flores parum gratum spirant 
odorem, folia autem gratiosum, quamvis laevissimum; odor magis con- 
spieuus exsilit e bracteis, et e calyce. 
Galea, in duobus hujus generis speciebus Pyrenaeis, compressa est, 
superne sulco exarata, angulis duobus lateralibus salientibus, qui anguli 
emarginati sunt in utraque specie; acutius in Ph. Herba venti, in qua, 
insuper, et suleus in excavationem desinit, dum obtuse rotundatus est 
in Ph. Clusii, in qua et denticuli angulorum lateralium galeae obtusi 
sunt. Apud Bentham Lab. hujuscemodi observatio desideratur. 
Speciei denominationem mutavi, quia de Lychnitide Dioscoridis, sub 
qua caderet Thryallis Theophrasti, huc adducta, persuasus non sum. 
Phlomis Herba venti (Gesneri) L. Sp. 
Gesn. Hrt. Germ. crt. 261. b. Bert. 6. p. 188. n. 4., Benth. Lab. p. 630. n. 25., DC. Duby. p. 
364. n. 3., Willk, Lang. n. 2363. La-Peyr. Herb. Flor. Graec. Sibthrp. C. 6. p. 52. t. 565. (nec cum 
Bertol. p. 51. t, 564.), Sabb. Hrt. Rom. 3. t. 17., Bot. Mag. v. 51. t. 2449. Gesn. Op. bot. ed. a Schmied. 
tab. aen. 10. f. 83. Lob. Obs. p. 286. f. 3., Icon. t. 532. f. i., Dalech. Hist. pl. Lugd. 2. p. 1120. f. 2. 
9, Flor. Jun. Jul. Fruct. Jul. Aug. Per region. mediterr. cum Olea, 
quam interd. superat. 
Legi in Pyr. or. (Roussillon) ad Bages, die 13. Jun. 1843. Obser- 
vavi ad Pamplona, Jaca, Sobas, Jebra, San Victorian, Conca de Tremp, 
Solsona, Cardona, Berga, Basagoda. 
Flores suavem, laevem quamvis, Vanillae spirant odorem. Varie- 
tatem flore albo percepi ad Pamplona, die 6. Jul. 1850. 
Cum hac in Linnaeano Herbario, monente Bentham, latet altera 
species huie affinis, quae Ph. pungens (Gmel.) Willd. Sp. n. 11. Bess., 
Ledb. Fl. Ross. 3. p. 436. n. 3., Bung. Lab. Pers. n. 228. Attamen 
prolationem L. Sp. pl., nec ille, nec ego dubitamus ad hane speciem 
omnino afferre, dempta, forte, tantummodo patria Persia, quam e Ph. 
Herba venti excluderem et pungenti tantummodo relinquerem. Haneine 
speciem lubricam declaravit Smith, Fl. Gr. c. p. 52.; distinctionis dif- 
ficilem eam varietatem Ph. Herbae venti existimarunt Bory, Chaub. 
Morée n. T74., Pélop. n. 932., sieque Boiss. Voy. bot. Esp. n. 1361.; 
vixque varietatem reputarunt Chr. Steven, Bull. Soc. I. Natur. Moscou 
(1857.) n. 2. p. 365. n. 1170., et simul conjunxit Spach Suit. Buff. 
T. 9. p. 213., sicque Gruner En. Cather. Taur. n. 358.; denique Ph. 
pungens est Ph. Herba venti Pallas Itin. ed. min. 3. p. 242., non 
Bunge Reliq. Lehm., quae eo fatente peculiarem sistit speciem. 
Trib. 9; TEUCRIEAE (Benth.) Nob. 
Teucrium Dioscor. Linn. 
« In naturali genere mirum quot species in eadem regione aut odorum 
suavitate, aut fragrantia, aut jucunditate discrepent, ut in Iva halitus 
moschatus, in Maro aromaticus, in Massiliensi fragrans, et in Polio, ac 
proesertim luteo, leniter aromaticus, indesinenter spiret » Gerard FI. Gall. 
Prov. ed. 2. mnser. Parum absolute dietum, sed referre placuit. 
