466 
9, Flor. Jun. Aug. Fruct. Aug. Sept. In montan. ad humilior. 
descend.; in Cantabr. ad mare usque. 
Legi in Cantabr. inter Ernani, et San Sebastian, die 31. Maj. 1841: 
supra Luchon ad Casarillas, die 4. Jul. 1838., in Pyr. aurig. m.* de 
Sizet l.d. Marmale, die 28. Aug. 1840.; in Pyr. or. ad la Sedella de 
la Manera, unde habui quoque a Xatart, die 2. Jul. 1840.: in Pyr. Arag. 
edit. ad Hecho, die 10. Jul. 1858. Observavi pluribus locis, quorum 
aliqua memorabo, videlicet ad Oloron, secus amnem; secus Garumnam 
contra Boustens ad Castellum de Rochefort, uti ad Castellum de Mon- 
toussé, au Pic de Gard, et in m.e Cagire, prope St. Beat: au Pech de 
Bugaracht,;ubi Magnol etiam viderat (Nov. Char. pl. p. 104.). 
Laciniae fissae labii superioris, inferioribus impositae, interdum 
rubro-coloratae, alias decoloratae, praesertim in Pyren. oriental., ubi 
tota planta minus hirsuta occurrit; foliisque minoribus praedita, sto- 
lonibus insuper evidentioribus praestans, diversam quodammodo offerens 
faciem. Status hujuscemodi habitus fuit a Pourret pro distincta specie, 
nomine T. reptantis Chl. Narb. l.c. Sed ipse Pourret, in Herbar. suo 
Matrit., hancine inscripsit notam de hoc suo T. reptante « Melius ob- 
servatum videtur sola T. pyrenaici varietas floribus albis » Pourr. Herb. 
Suspectum mihi est T. granatense Boiss. Reut. Pug. p. 99. —— 
Video Cavanilles, sed non laudo,  Praelects., aut Descripe. de las 
Pints. T. 1. p. 80. n. 195., retulisse ad hane speciem (cum L. Sp. 
pl. 2. p. 792. n. 26.) ceu synonymon Pol. saxat. purpur. chamaedryoid. 
ampl. coma » Barrel. Obs. p. 36. n. 345. Icon. 1086., quod ipse Ca- 
vanilles, Icon. Descr. 2. 1793. p. 19. n. 131., ad suum T. saxatile 
(quod durifolium Schreb.) merito laudaverat. Caeterum ista Darrelieri 
figura ad T. pyrenacum non placuerat ne quidem Lamarck; ut videre 
est Dict. 2. p. 699. 33. De 7. saratili Lamk. Ibid. n. 32. judicium 
dare non audeo, sed neque ab aliis datum fuisse percipio: loca fert, 
quae inter se abhorrent; videlicet Barrel. Icon. a nobis quoque pro 
T. pyrenaeo receptam. Species certe pyrenaeae proxima. 
Teucrium flavicans (Clusii) Lamk. Dict. 
Pol. 3. Clus. Hisp. p. 241., sin. fig. Loisel. Fl. Gall. ed. 2. T. 2. p. 7. n. 16. DC. Dub. DE 
n. 14. T. aureum Schreb. Unilab., Godr. cum Gr. Fr., Cavan. Ic. Descr., Bert. 6. p. 39. n. 15. ill. 
Lang. n. 2446, T. Polium a flavescens Benth. Lab. p. 685. n. 58. T. aur. La-Peyr. Herb., Cavanill. 
Herb. Polium buxifolium, et P. aureum, et P. officinale Pourr. Herb. Matr. asserv., antea T. luteum 
Pourr. It.? Cavan. l.c. 2. p. 16. n. 127. t. 117. Clus. Rar. pl. Hist. 1.3. p. 361. f. 2., Lob. Obs. p. 257. f. 
2., Icon. t. 487. f. 1., Dod. Pempt. p. 283. f. 1., Dalech. Hist. pl. Lugd. p. 929. f. 2., Moris. Hist. pl. 
Oxon. 3. p. 455. S. 11. t. 2. f. 1., Barr. Ic. t. 1082., et t. 1089. 
ħ Flor. Jun. Jul. Fruet. Jul Aug. In Pyr. med. orient, Atax. 
montib., ad rupes calcareas. 
Legi in Pyr. septr. auriger. supra Caussa ad les Gutines, die 28. 
Aug. 1840. in Pyr. orient. ad Casas de Pena, et ad Villefranche, diebus 
17. Jul. 1840., et 4. Sept. 1836. Habui a Deville ex Gerde. Obser- 
vavi ad St. Beat; supra Siail in m.* Cimadal. ad Orgafiia; in montibus 
Corbariensibus abunde; ad St. Ant. de Galamus, alibiq. in Roussillon. 
Flores semper capitati, flavicantes: bracteae lineari-spathulatae. 
Corollae juniores sulphureae, seniores fulvae sicque calyces, ac bracteae 
cum superioribus foliis, unde extrema plantae pars amoena, et spe 
etanda movit illud Dalechampii « florum corymbi spectatu jucundi ij 
Stamina divaricata haec species gerit. Loca montana, praesertim Tu- 
pestria, calcarea, calidioraque inhabitat, comitantibus saepe speciebus 
