467 
meridionalibus. Pluries in eam offendi, et aliquando copiosam depre- 
hendi, vidique semper eamdem legittimam, neque transientem in 7, 
Polium, aut cum eo mixtam, a quo absque ulla haesitatione separo, 
pessimam Benthami sententiam declarans. 
Huie speciei addueerem Polium hispan. maj. supin., flor. flavesc. 
Tournef. Elém. botq. p. 175., sive Pol. hispan. supin. flor. flavesc. 
Tournef. Inst. r. hrb. p. 207.; non vero Teucrium frutescent. Stae- 
chadis arabicae folio, et facie, Tournef. Coroll. p. 14., quod est syno- 
nymon a Pourret in Herbar. Matrit, allatum ad suum Polium buzi- 
folium Pourr., ut et ad P. officinale Pourr., quae tamen hujus T. fla- 
vicantis sunt; dum postremus "'ournefortii locus pro T. brevifolio Schreb. 
denique recognitus fuit; quamvis putata Prosperi Alpini, et Ponae 
loca a Tournefortio relata, sint forte inter hoc Teucrium et T. creticum 
dispertienda. Monet nos Lange T. buxifolium verum latere in Herb. 
Pourr. Matriti asservatum nomine Polii chamaedryoidis Pourr., quod 
ego adnotare cautus non fui, tum cum de illac specie mentionem fa- 
cere non putaveram. 
Teucrium flavescens (Barrelieri) Schreb. Unilab. 
Barrel. Icon. t. 1073. (fig. incompl.) Obs. p. 33. n. 321. Schreb. Unilab. p. 44. n. 44.. Willd. 
Sp. Didyn. p. 35. n. 49., Guss. Sic. Syn. 2. p. 60. n. 11. (excl. Lob.). T. Polium b Bert. 6. p. 37. n. 
td. T. aragonense Losc. y Pard. pl. Àrag. p. 85. cum nota, Willk. Lang. n. 2448. 
9) Flor. Jun. Jul. Fruct. in ser. Æstat. In Pyren. merid. Arag., 
Catal, cum Olea, saepius. i 
Legi in Pyr. Catal, com Arag. finitimis, al Puente de Montañana 
die 13. Jun. 1846. Observavi in Pyr. Arag. ad Torva, Benavarre, 
Huesca; in Pyr. Catal. ad Sopeira, Aren, Pons, Solsona, Cardona, Tremp, 
Figols, Orgañia. i 
Intermedia species inter 7. Polium (cum quo plures conjungunt) 
et T. flavicantem, cui retulit Benth. Cat. p. 124., qui Lab. Gen. Sp. 
p. 686. et in DC. Pr. n. 79, sub 7. Polio cum capitato conjunxit. A 
T. Polio distinguitur habitu minore, magis procumbente, aut diffuso, 
foliis angustioribus, quidquam minus canescentibus (praesertim — sì 
spectes bracteas) et forte minus revolutis; capitulis magis pei T "T 
circumscriptis, nec tam depressis, et subeorymbosis; e rs I ed 
viridibus; corollis generatim majoribus, glabrioribus, pistiiis mm 
eum staminibus exporrectis, staminum filamentis glabrioribus, pa ps 
rubellis, mox brunneis. Calyx in 7. flavescente magis elongatus, tu 
: ns longe acutiores, ac 
bulosus, nec campanulatus dicendus, dentes gere Los ratis 
patentiores; et quum in eo pubescentia sit pareior, sro vr anl a 
qui viridi-favescens, in capitulis floriferis illico mani — E dunt 
ostendens, ad alia discrimina aestimanda arcessit. Odor grad r 
tulorum praecipue, quasi terebinthinus, gratus tamen ni ts inet 
tiosior prae illo 7. Polii. Habitu quidquam T. TUM. p Co 
Characterem de calycis dentibus reticulatis, — L p pape locis 
gonensis, ego confirmare nequiverim. Vivit in mon sms nu um 
potius apricis, ad fluviorum ripas, interdum et a RI M Idi 
Olea proximum , saepe Polio proximius, 1n Ti tel. Cosson, et Ger- 
Adhibuerunt auctores quidam (Koch, Delastre, Mu dies ; rozimatis: 
main, Godet), ceu notam genericam illam de stam: "i ere 
sed quüm viderim in Teucriis flavicante, flavescente, 3 
