468 
montano stamina denique divergentia, tune eam illico relinquendam 
censeo, ex actis observationibus; num ad Sectionem Poliorum fuerit 
apte releganda, hoc erit ulterius inquirendum. 
Quidam sub 7. Polio diversas species comprehendunt, quas sepa- 
randas esse censebat Cavanilles, qui, illis in loco natali observatis, 
ita effatus: « Linnaeus Teucrii species........... plures in unam conjungere 
Polii nomine » Icon. Descr. 2. p. 16. Nomen T. lavandulati Pourr. pro- 
xime cum hoe 7. flavescente citatum a Bentham , relatum a Steudel 
ad T. capitatum in Herbario Pourret Matriti asservato frustra quae- 
sivi, nec reperitur in Elencho Plantr. Hrt. Reg. bot. Matriti edito a 
Pourret anno 1796., quam opellam (rarissimam) dono habui ab egregio 
D. Joaquin Lacambra Pharmacopola ad Graus Pyr. Arag.die 31. 
Jul. 1845. 
Teucrium Polium (Hippocr., Theophr., Dioscor., Galen.) Lamk. Diet. 
2. p. 699. n. 35. : 
Hippocr. ex Spreng.; Theophr. Hist. pl. l. 1. e. 16., Dioscor. l. 3. c. 114. Koch p. 663. n. 7. a, g, 
Bert. 6. p. 36. n. 14. a., Willk. Lang. n. 2447. (excl. g purpur.?). T. Pol. DC. Dub. (partim), et T. 
pseudo hyssopus DC. Dub. p. 363. ns. 12, 15. La-Peyr. Herb., et T. capitatum La-Peyr. Herb., T. gna- 
phalodes Chaub. apud St. Am. Agen.; Monochilon tomentosus Dulc. Flor. Graec. Sibthrp. C. 6. p. 29. 
t. 535., Reichnb. Icon. C. 28. t, 1938. f. 4, 5, 7., Sabb. Hrt. Rom. V. 3. t. 93., Plenk. Ic. pl. med. T. 5. 
p. 74. t. 440.. et t. 441. vidt., Savi Mat. med. p. 16. t. 5., Hayn. Arzn. Gew. 8. t. 5. Gesn. Op. bot. 
ed. a Schmied. tab. lign. 12. f. 107., Matth. p. 840., Camer. Epit. p. 586., Column. Ecph. p. 67., Dod. 
St. h. Comm. (1553.) p. 267., Hist. pl. (gall.) p. 164., Tabern. Krtb. p. 750. f. i., Icon. t. 364. f. 1., 
vix, J. Bauh. Hist. pl. 3. I. 28. p. 299. (P. monsp). et p. 300. (P. venet.); Zannich. Vnz. p. 213. t. 35. 
ben.; et t, 37. mal. Barrel. Ic. t. 1074, 1047, 1075, 1079. 
ħ Flor. Jun. Aug. Fruet. Aug. Sept. Per region. mediterr. locis 
humilior. cum Olea, quam interdum superat: in regione oceanica ra- 
rissime obvium: praediligit solum calcareum. 
Legi in Pyr. Arag. ad l’Ainsa (Sobrarbe), die 3. Jul. 1845. Incipit 
jam supra Pamplona. Observavi supra Toulouse; ad Montaigut (non 
proeul St. Girons); itemque ad Auterive, et Venerque Pyr. septr. med. 
Specimina ad /'Ainsa lecta gerunt flores dense congestos, corollas 
parvas, et calycis dentes non adeo manifeste acutos; stamina exporrecta. 
Teucrium Polium valde ludibunda species pro certo est: occurrit 
floribus capitatis, iisdemve corymbosis, foliis latitudine variis, eorumque 
margine plus minus revoluto, tomento incano, aut griseo; statura, copia et 
diffusione ramorum, denique habitu, et facie varium; praestantem co- 
rollis roseis vidit Heldreich, 'Cephal. 
Laudavissem Linnaeum, nisi ille rem nimis ampliavisset (Hort. 
Cliffrt. p. 302), nam res continendae sunt in limite naturae, neque a 
libita nostra cohibendae. Dixit Linnaeus le. « Varietates hujus infi- 
nitae »; sed aeque dici potest de Auctoribus: 4 Confusiones apud eos 
plures, et repetitae de T. Polio! , 
Desfontaines Fl. Atl. 2. p. 7. habuit pro Linnaeano T. Polio T. 
flavicans Lamk. Illius 7. capitatum, Ibid., mihi videtur respondere 
T. Polio Nonnullorum, et formae a me ad /Ainsa lectae. T. Polium 
Fl. Gr. tum e descriptione quam e figura, hujus mei judico. Sed no- 
luissem videre a Smith adduci duo G. Bauhini, et Tournefortii $y- 
nonyma, pertinentia ad T. flavicans. Quidquid sit, Polium Dioscoridis 
hujus speciei judicatum a Ruellio, a Matthioli, a Gesner, a Caesalpino, ab 
Anguillara, a Clusio, a Dodonaeo, a Donati, a Durante, a neotericis con- 
firmatum, nos tranquillos reddit, quoad susceptum specificum nomen. 
