410 
p. 28. t. 534., Reichnb. Icon. C. 28, t. 1238. f. 1, 2, 3., Plenk Ic. pl. medic. T. 5. p. 74. t. 478., Zannich. 
Vnz. p. 244, t. 150. f. 1., Rivin. Monpt. irreg. t. 15. f. infer. ; Matth. p. 841., Camer. Epit. p. 587., 
Cord. Hist. pl. crt. 124. b, 125. a fig., Codex Paris. ex Lenorm. fol. 40., vers. (Herb, Chamaep. masc.) 
Tabern. Krtb. p. 790. f. 4., Icon. t. 365. f. 2. vix., item Tabern. Krtb. p. 750. f. 3. Icon. t. 15s. id 
item Krtb. p. 750. f. 2., Icon. t. 364. f. 2. (supin ex Gmel.); Lob. Obs. p. 257. f. 1., Icon, t. 486, f. 13 
item Obs. p. 258. f. 1., Icon t. 488. f. 1., Clus. Pann. A. p. 629.. et Rar. pl. Hist. 1. 3. p. 363. f. 2, 
3., Dod. Pempt. p. 283. f. 2. 
9 Flor. Jun. Aug. Fruct. Aug. Sept. In Pyren. med. aurig. ubi- 
cumque rarum. 
Habui a Deville (e postremis ab eo lectis plantis!) ex Valle Ossau 
ad Arudy. Observavi ad Bosost, Vicdesoss, ad Ussat, ad Tarascon: vidit 
Pourret ad Salvanaire, au Llaurent Timb. 
Sehreberi, nee L., dixi, quia ille primus duplicatam a veteribus, 
et sui aevi Botanicis speciem, sub uno comprehendit typo. 
Bugula Haller, Ludwig.; Ajuga Lobel., L., nomen corruptam 
ab Abigo, abigere, (foetum); Abiga proprius dicenda; sed erat medici- 
nalis planta, fortassis ab hisce diversa. Hine Bugulam et ego recipio 
cum Dodonaeo, Pena, Lobelio, Clusio, Morison, Rivino, Tournefort, 
Hoerhaave, Haller, Seguier, Gerard, Boehmer, Ludwig, Adanson, Al- 
lioni, Scopoli, Miller, Gilibert, Jussieu, Ventenat. Ajuga scriptum est 
ex Scribonio Largo, vel ejus antigraphariis. 
SECTIO 1.* EUBUGULA Tovnxzr. 
Bugula reptans (Brunfels) Scop. Carn. ed. 2. n. 716., Gilib. Exerc. 
phyt. p. 102. n. 39. 
Host.; Bug. glabra Gerard Gallo-Prov. (excl. Dod. ^. A. genevensis Colmeir. Catal.? Symphytum 
., Rivin. Mnpt. irreg. t. 76. f. 1.. Tenor. FI. ap. 5. p. 2. t. 239. f. 1. (densifl.); 
Icon. C. 23. 1234. f. 3.; Fuchs. Hist. st. p. 391 , et Icon. 
St. h. Comm. (1553.) p. 166., Hist. pl. (gall.) p. 101. 
È E crt, 10. f, 1., Lonicer. Nat. h. crt. 145. D., J. 
ist. pl. Oxon. 3. S. 11. p. 391. t. 5. f. 11. n. 1., 
et. per ZEstat. in Octobr. 
abr. ad Baigorry die 19. Jun. 1841., in Pyr. 
n erona, die 13. Maj. 1851. Habui ex Tarbes a Deville. 
Tota glabra dicitur a Savi, Etr. 2. n. 481., planta quae saepius 
tegitur lanugine quadam, conspicienda praesertim in caule, bracteis, 
et calyce; quin etiam corolla, non adhuc omnino evoluta, conspicitur 
ea quoque induta aliqua lanugine, quae non dissipatur in illa, Haec 
fuit causa, qua antiquius Gerardi nomen Scopoliano non praeposui. 
Variat interdum ftoribus roseis, et etiam albis; huic referas Prunellam 
candidam Trag. st. hist. p. 311. n. 7. Planta in solo sicco enata sim- 
plicior, vixque stolonifera oecurrit, A. alpina Vill. 
Notabilem speciei lusum legi in Cantabria caule toto diffuso, pro- 
strato, elongato, cum ramis longe foliiferis; ex extremorum foliorum 
axillis exoriebantur flores pauci, vix verticillastrum efformantes. Si ceu. 
novam speciem, quadam arte declaravissem, longo forte temporis spatio 
Botanicos perturbavissem, a quo agendo semper refugi. 
