414 
mentio. Ipse La.Peyrouse, insana prorsus audacia, posuit in suo Her- . 
bario Pyrenaeorum folium speciei tantummodo, loco indicato Carca- 
nieres? ubi ego stirpem frustra perquisivi, neque ibidem eam vidit 
Noudin, mensem integrum illic commoratus. DC., Fr. Suppl., p. 394. 
n. 2481. a, descripsit e specimine Herbarii Jussieu, ut prius fecerat 
Vahl, En. pl. p. 263. n. 98.; sed quod dubium ipse DC. in Syn. (1806.) 
p. 218. n. 2481.* non emisit, illud jecit in Fl. Fr. Suppl. haesitavitque 
de illius existentia in Pyrenaeis, quum nullus neotericorum stirpem 
in Pyrenaeos invenisset. Audax Colmeiro, Catal. pl. Catal. p. 122. 
indicat « En Olot y otras partes de los Pirineos. » Antea Bentham 
Cat. p. 117. eum dubio enunciaverat ceu repertam in Pyr. orient. a 
Bolos, penes quem ego frustra perscrutatus sum, nec vidi circa Olot, 
neque per Pyrenaeos, non de hae specie in hisce montibus ullus mihi 
dare notitiam potuit. Massot interrogavi: habeo litteras ab eo datas, 
26. Dec. 1853., in quibus relatae sunt notae de hac putata specie, 
inter La-Peyrouse et Xatart, quibus palam fit jS. pratensem e Cam- 
prodon et Ripoll pro S. pyrenaea olim fucum fecisse La-Peyrouse. In 
historia S. virgatae haec nobis reliquit Jaequin. « Sub titulo Salviae 
pyrenaicae semina hujus plantae accepi. Non potui ad ullam Linnaeanam 
speciem reducere » Hort. Vindob. 1. p. 14. Et Herbarium Tournefortii 
demonstravit S. virgatam Cf. Benth. Lab. p. 719. n. 63., et in DC. Pr. 
P. 12. p. 290. n. 106., qui S. virgatam Jacq. in litter., Murr., Ait. 
ceu stirpem italicam tantummodo agnoscit, cui S. pyrenaicae L. inter 
tot synonyma refert. Denique speciem e Flor. Gall. excludere Godr. 
Gren. Fr. 2. p. 715., de qua vacillans, absque sufficienti notione lo- 
quutus est Willk. cum Lang. V. 2. p. 427. Ego mecum reputo Fa- 
gonium inter traetandas plantas, vel semina Hort. Botan. Paris. stirpem 
italicam delabente vestigio, pyrenaeam sibi finxisse; unde Hermanni 
error exortus est in nostrum aevum continuatus, nec omnino, vel penes 
omnes collapsus. 
Haec scripseram: supervenit Timbal, qui observationibus, quibus 
fidendum est edoctus, hane stirpem ibridam declarat e S. chirella, et 
S. pratensi, eamque Gallitrichum Hermanni dicit: eum cf. in Mém. 
Acad. Toulous. Ser. 6. T. 4. (1810?) ps. 230. et 244. 
Salvia verticillata (Clus.) L. Unicus! La-Peyr., Hist. abr. pl. Pyr. 
p. 14. n. 7., in Pyrenaeis ad Collioure, et ad Port-Vendres eam indi- 
care, ubi non ego, nec alius quisquam speciem hanc invenit, aut in 
Pyrenaeis praecise repertam scivit. : 
Thymus Mastichina (Dodon.) L. Dans le Pays Basque, ex Tour- 
nefort, La-Peyr. Hist. abr. pl. Pyr. p. 340. n. '., et cum eo Mutel 
Fr. 3. p. 16. n. 7.; sed dein nullus amplius, ne in Flor. Gallica quidem, 
recepit. De specie Hispano Lusitanica, Atlantica, hoe pronunciavit ju- 
dicium Willkomm, cum Lang. Pr. n. 2236.; « Hab. per omnem Hispa- 
niam, Cantabria, et Catalaunia exceptis ». Et ita nos quidem credimus. 
Melissa microphylla (Loisel.) sive Thymus corsicus Loisel. Gall. ed. 
2. T. 2. p. 24. n. 8. t. 9. Pyrenaea quoque dicitur a Loiseleur. Ast 
usque adhue Corsicana tantummodo Species existimatur. : 
; Cataria nuda (Clus.) Moench , Sive Nepeta nuda L. in Pyrenaeis 
viveret ex Herbario DC., teste Bentham in DC. Pr. P. 12. p. 387. 
n. (2. et eadem auctoritate fulti eam ferunt Godr. cum Gren. Fr. 2. 
p. 676. Candolleana scripta non denunciant speciem a DC. in Pyre- 
