475 
naeis leetam; nescimus unde, et a quo missa ad eum fuerit, et fuit 
ante Franqueville mentula teterrima belli caussa. Ab hae receptione 
abhorreo donee res melius quam ex Herbariorum commercio demon- 
strata sit. 
Lamium Orvala (Clusii) L. Plurimis in locis Pyrenaeorum, semper 
false, hane indicat La-Peyr. Hist. abr. Pyr. p. 233. n. 1. itemve Pourret 
It. Reapse nullus, praeter Mut. Fr. 3. p. 24. n. 1. illis fidem prae- 
stitit; prudenter Godr. Gr. Fr. 2. p. 715. speciem in Flor. Gall. non 
admiserunt. Lam. Orvala La-Peyr. Herb. ad L. luteum retuli ; dubio 
extante, e malo specimine, de var. g Herb., operis l.c. b, quam Clos, 
Lam. maculati potius declaravit. Sed dum rem iterum revisendi gratia, 
apud Clos, adivi, die 20. Nov. 1857., specimina ista non amplius reperii! 
Teucrium resupinatum Desfontaines! Atlantica species, a quodam 
Corbariensis quoque declarata, negante DC. eum Dub. Gall. 2. p. 1005., 
qui cognoverunt exortum errorem e falso specimine in Herbr. L' Hé- 
ritier extante, unde expulsa absoluta e Flora Gallica data quoque est 
a Godr. cum Gr. Fr. 2. p. 716. 
Ord. 36. BORAGINEAE Juss. 
Cf. Marts. Flor. Brasil. 2. p. 138. Obs. 
Trib. 1° ANCHUSEAE Endl. 
Non placuit denominatio Asperifoliarum (cum Martio), quia ha- 
bentur in hoe Ordine species glabrae, glaueae, molles, uti Heliotropium 
curassavicum, Cynoglossum cheirifolium, Rindera tetraspis, Batschia cane- 
scens, Pulmonaria virginica, Coldenia procumbens, Buglossum tinctorium; 
Cerinthe glabra; quae species, absente fruetificatione, nullus pro hujusce 
ordinis. plantis susciperet. Neque philosophieum visum est ordinem 
plantarum designare e nota a secundario organo desumpta, eo magis dum 
ista non constans, non absolute peculiaris est; nam multae sunt plantae 
alienorum Ordinum ( Cyrtandracearum, Compositarum, Campanulacearum, 
Rubiacearum, Morearum, etc.) foliis praeditae asperis, asperioribusque 
etiam prae illis, quibus talis indita fuit denominatio. Cf. etiam obser- 
vationes Schrank, in Nov. Act. Phys. med. Acad. Caesar. Leopold. Carol. 
Nat. Curiosor. T. 9. (Erlangae 1818.) p. 94. 
Cerinthe Virgil.??, Lin. De Virgiliana, deque Pliniana Cerinthe 
iximus Auctores in Fl. Virg. ; sunt qui perseverent (Adanson, Desfon- 
taines, Sprengel) in judicandis horum Patrum plantis, Plinii praecipue, 
ejusdem ac Neotericorum generis, et Gesner (Epist. ad Johann. Bauhin., 
Tiguri 24. Oct. 1561.) Italos praesertim laudabat in Plinianae Cerinthes 
Interpretatione (C. asperam praecipue sustinentes), monens vero, Ce- 
rinthus Theophrasti inter Liliaceas esse quaerendus. Supersedi, nec 
nomen mutavi. 
Cerinthe glabra (Tabernemont.) Mill. Dict. uude 
Tabern. Krtb. p. 805 Würschleg. Als. p. 598. Gaud. 4. n. 392., et 4. Append. p. 939., 
LC. Prodr. P, 40. p 3, n. i ne Rio oE; ‘rmend. Add. p. 1031., Gren. Jur. p. 590. C. alpina 
ttaib., Koch p, 577, n. 3., Bert. 3. Spec. add, p. 612. n. 10., Roem. Schult, Syst. Veget. 4. p. 9. 
` 
