480 
sulam Caesaream) Angliae hancine speciem ipse indicavit ex Hooker, 
Brit. Flor. ed. 3. p. 98. (Lycopsis Ray Syn. ed. 3. p. 227.), ubi locus 
ille e Ray usurpatus est; nescius Decaisne hancine speciem in Ec. 
violaceum correctam fuisse ab eodem Hooker, in Engl. Bot. Suppl., 
ut nos corrigimus Noulet, in errorem perseverantem, Fl. Anal. Toulouse 
1861. p. 110. 
E. hispanicum Asso Arag. Syn. p. 162. n. 1068., cum Barrel. Icon. 
t. 577. ad Huesca indicatur, ubi ego revera stirpem huie respondentem 
non animadverti; sed mihi non repugnat hujus esse loci, quamvis folia 
angustiora ostendat citata Barrelieri figura. Nulla de illa Barrelieri 
planta nobis translata est observatio p. 16. n. 148.; sed stat altera, 
Obs. p. 16. n. 145. sub prima citata icone, ubi dicitur * Pro diversa 
soli natura folia magnitudine variant ut plurimum duas uncias lata, ete. , 
Secundam Barrelieri figuram non ausi sunt citare Itali mei, nec eam 
declarare studuerunt quamvis Boceon. Mus. Piant. p, 84. ceu siculam 
plantam proferat. 
Echium violaceum (Rayi) L. Mant. 1. p. 42. n. 9. (excls. syns.). 
An Lycopsis? Ray Syn. ed. 2. p. 119. (repuls. syns.) ed. 3. p. 227. (excls. syns.). Koch p. 578. 
n. 5., Baumgrt. Trans p. 131. n. 260., DC. Dub. p. 332. n. 4. E. creticum Loisel Fl. Gall. ed. LE 
150. n. 6., Naud. pl. exsicc., Timb. Albrs. or. E. plantagineum Noulet Fl. Bass. sous Pyren. p: 429. 
n. 3., et Fl, anal. Toul., et Herb., ex specimine, ete. E. vulgare b Bert. 2. p. 348. n. 5. E. pustula- 
ium Godr. Gr. Fr. 2. p. 522.? (excl. syns.) et ex hisce Willk. Lang. 2. n. 2459. E. plantagineum Bory 
Bory, Chaub. Morée n. 264.? Engl. Bot. Suppl. v. 3. n. 2798., Reichnb. Icon. C. 23. t. 1300. f. 2. cred.; 
et f. 1. (plantg.) videt.r, Schub. Ic. 1853. t. 10. f. 1. 
€» Flor. Maj. et per stat. Fruct. ZEstat. in Octobr. In calidior. 
Legi in Pyr. septr. med. ad Toulouse die 10. Sept. 1852.; indidem 
et a Noulet habui: ut a Deville e Mauleon (Barousse). Misit Naudin 
lectum prope Cerbera Pyr. or. Vidi ad Luz. 
_Respuo unionem E. latifolii cum hoc propositam a Bentham, Cat. 
1826 p. 76. et a Cambessèdes, En. pl Balear. (1827.) n. 384., 
Iterum praedicatam a Bory Chaub. Pélop. (1838.) n. 319.; vel alteram 
cum Æ. vulgari, dubiam Smith Engl. Flor.; Willkomm; ac Bertol. It. 
Mutel Fr., receptam; et eum Desfont. Atl; Lehm. Asper. Reichnb. 
Excur., Bluff, et Fing. Compnd.; Koch, Hook. et Arn,, ceu legittimam 
speciem agnosco. 
E. grandiflorum Desf. Atl. 166. t, 46. (nec p. 168. t. 45. cum DC. 
Pr.) revera videtur hujus speciei varietas, corollis quidquam majuseulis, 
sive longioribus. Stamina non exserta dicit Desfontaines, quae forte 
in corolla evolutiore, ejusdem quamvis longitudinis, latescunt; nec mi- 
randum foret si luxuriante corolla quidquam contractiora manerent 
stamina. 
Consulto me abstinui a Clus. Pann. A. p. 682., p. 681. fig., Rar. 
pl. hist. 2. 1. 5. p. 164. f. 2. (Ech. rubro flore), et a G. Bauh. Pin. 
p. 254. b, n. 6., quamvis hae prolatione, pro nostra specie, usi fuerint 
L. Mant. c., Reichardt Syst. pl. p. 403., n. 8., Willd. Sp. pl. Pent. 
p. 788. n. 22., neque iste eam revocaverit En. Hrt. Berol. p. 187. 
n. T. Persuasum enim habeo, eum Poiret Dict. T. 8. p. 668, n. 18., 
Marsch. a Bieb. Taur. Caucas. n. 338., Baumgrt. Trans. p. 190. n. 
257., Lehm. Asper. p. 439., DO. Pr. P. 10. p. 20. n. 32., Host Fl. 
Austr. p. 241., Clusii, et inde G. Bauhini locum, de quo sub E. vio- 
laceo dubitavit Villar, Dauph. 2. p. 449. n. 3., esse E. rubri (Clusit) 
