481 
Jaequin! Opinionem Villar eitavi, sed fateor, me suspicione non ca- 
rere, sub suo Æ. violaceo, pyramidatum reapse cl. virum habuisse! Con- 
tendit Godron, cum Gren. Fr. 2. p. 524-5., E. violaceum L. in E. 
rubrum Jacq. esse invertendum; usque adhue neminem ille suasit. 
Echium pyramidatum (Ruellii?, Lobelii?) DC. Alph. in Patr. Prodr. 
BO p. 28. n. 48. — 
Herba hircina Ruell. Nat. Stirp. l. 3. c. 89. p. 785. lin 32. seq.? Lobel. infr. cit. E. pyramidale 
La-Peyr. H. abr. pl. Pyr. p. 90. n. 3., et Herb. E. pyrenaicum Desf. Atl. 1. p.164., DC. Dub. p. 332. 
n, 5. E. italicum 5 L. Mant. alter. p. 334. E. italicum L. ex Moris Sard. 3. n. 865., Willk. Lang. 2. 
n. 2462. (excl. E. altiss. Jacq.) E. paniculatum Lagase. Gen. Sp. pl.? E. asperrimum Lamk. Dict. 
p, dempto E. italico L.?; E. albereanum Naud. apud. Deb. hoc Fl. Pyr. or. Lob. Obs. p. 312. 
f. 1.; Icon. t. 579. f. 1., Dod. Pempt. ed. 1. p. 620. f. 2., ed. 2. p. 631. f. 2. Plantin., dubia, Camer, Epit. 
p. 738., J. Bauh. Hist. pl. 3. 1..32. p. 588. f. 4.a (excl. ramul. florif. seors. delin.) 
9, Flor. Jun. Jul. Fruct. Jul. Aug. Per region. mediterran. in ca- 
lidior. soloq. calcar. praesert. 
Legi in Pyr. Navarr. ad Pamplona, die 23. Jun. 1844. Lectum 
sub el Tourmalet habeo a Deville, ex Collioure a Naudin, absq. nom. 
specifico. 
Istud reapse asperrimum est, et habitu prorsus pyramidato, sed 
non altissimo, quin saepe statura humile ita ut in uno folio sisterent 
ejus plura individua. Alienus habitus, diversa facies est E. altissimo 
Jacq. Racemi hispidissimi. Corolla pilosa, stamina glabra, medietatem 
corollae ferme superant, stilus pilosissimus in ejus parte inclusa, su- 
perne glabrescens, cum stigmate bifido. Color florum sub-carneus. Hi- 
spiditas canescens in fundo pallido, qui color est plantae. 
Vidi ad Salelles, agri Narbonensis, die 15. Jun. 1839., plantam 
similem Æ. altissimo Jacquin; in ea nullae aderant pustulae, et herba 
attactu mollis. Fugit mihi haee species? vix credo; nee Floristae Galli 
speciem offerunt ab E. pyramidato sejunctam. E. pyramidatum facilis 
inventus est per Roussillon, ad Perpignan etiam, ad Sijean, ete. — 
E. pyramidatum distinetam speciem existimo, neque iis assentior, 
(Poiret, Dict. 8. p. 668. n. 20., Cambessedes, En. Balear. n. 383., Ber- 
toloni, It. 2. p. 343. n. 2., Boissier, Voy. bot. Esp. n. 1170., Mut. Fr. 2. 
p. 306. n. 2), qui ceu synonymon Æ. italici considerarunt, cum Æ. al- 
tissimo Jacq.; vel iis qui, ad Linnaeum revertendo, ejus varietatem de- 
clararunt, ut Loisel. Gall. 2. p. 150. n. 2., Bory Chaub. Morée n. 265. 
Male caeterum DC. Fr., et cum eo Duby Gall, aliique dixerunt 
: pyrenaicum L. Mant., ubi haec planta habita, et descripta est ceu 
varietas Æ. italici b, p. 334. Retulit ei Linnaeus ceu synonymon « Æ. 
pyrenaicum vulgo »; Desfontaines antiquam denominationem, in ipsis 
naei libris abditam, restituere cupiens, adstante quamvis Lamar- 
ckiano nomine asperrimi, pyrenaicum illud protulit in medio sine ulla 
necessitate, Errori Candolleano ansam dedit Willdenow, qui, Spec. pl. 
P entandr. p. 181., efficiens de nostra specie varietatem suam g E. ita- 
lici ad eam citavit E. pyrenaicum L. Mant., quod ita denominatum 
tantummodo in Linnaeano Herbario extare videtur. Æ. pyrenaicum L. 
Mant, P. 334. (corrupte) citavit Murray Syst. Veget. ed. n. (1784.) 
P. 190. n.9. ad Æ. laevigatum L., quod vivit in Cap. Bon. Spei, et est 
Suffruticosum, ac diversissimum. Movit eum Richard, qui, Syst. pl. 1. 
19. p. 402. n. 5., ceu varietatem b. E. laevigati citavit Echium py- 
renaicum vulgo L. Mant. Hosce imitatus est ineptus ille Palau y Ver- 
dera, Part, pract. bot. Linn. T. 2. (1785.) p. 86. n. 5., et similiter 
91 
