490 
Corolla extus et intus pilosa, ad faucem densius barbata. Stamina 
e fundo corollae prodeuntia, brevia. Stylus brevis, per lineam longus, 
stigmate praeditus capitato bilobo. Nuces acutae, tuberculato-rugosae, 
Lithospermum sylvestre Tragi!, Grisl. Virid. Lusit., ed. Vand. n, 899. 
Trag. Stirp. h. p. 534. L. arvense L.? Koch p. 580, n. 3., Bert. 2. p. 278. n. 6, Gaud. 2. n. 399., Moris 
Sard.3.n. 856.. Wilson apud Hook. Bot. Miscell. 2. (1831.) p. 142. n. 56., DC. Dub. p. 333. n. 7., Willk. 
Lang. 2. n. 2502. L. arv. La-Peyr. Herb., L. Rochelii Frivald. in Regensb. Flor. 1835. ex Griseb. Rum. 
Bith. L. minus Gilib. Exerc. phyt., Rhytispermum arvense Link, Handb, Flor. Dan. t. 456, dub. , Sv. Bot, 
v. 6, n. 386., Schrank Fl. Monac. t. 307. Fl. Bat. v. 9. t. 681., Dietr. Fl. Bor. v. 5. n. 316., Reichnb. 
Icon. C. 28. t. 1314. f. 5, 6., Gaertn. Fr. Sem. pl. p. 327. t. 67. f. 8. infer. Engl. Bot. v. 2. n. 123. 
maj., et maj. fl. Rivin. Monpt. irreg. t. 9. major; Lobel. Icon. t. 459. f. 1., Tabern. Krtb. 2. p. 1233. 
f. 2., Icon. t. 849. f. 2.. Column. Ecphr. p. 184-5. fig. Camer. Epit. p. 660.. Moris. Hist, pl. Oxon. 3. 
S. 11. p. 447. t. 28. f. n. 7.. Gesn. Op. bot. ed. a Schm. tab. lign. 10. t. 86. ex Spr., ego nego: an 
potius t. 21. f. 187. n. 2.? 
©) Flor. Apr. Jul. Fruct. Jun. Aug. ; 
Legi in Pyr. Arag. a la Peña Montajiesa, die 15. Jul. 1845., in 
Pyr. Atax. sub Frassinet, die 24. Maj. 1839. Eumdem observavi ad 
Bilbao, ad Toulouse, St. Beat, habuique a Deville ex Barbazan dessus. 
Stilus brevis, vix dimidium corollae tubum attingens: stigma ejus- 
dem strueturae ac in L. caeruleo, (bifidum): nuculas maturas 2, 3, 4. 
fert haec species, maturant ergo saepe omnes, exemplo in hoc Ordine 
minus frequente, 
Legi a la Peña Montajiesa varietatem floribus caeruleis, qua nota 
tantum a vulgata per agros et ad pagos planta distinguitur. Eamdem 
vidi ex Cadillargue agri Monspeliensis (regionis montanae) in Herbario 
Dunal. In monte San Juan de la Peña Pyr. Arag. vidi variantem 
floribus caeruleis et albis, quidquam etiam habitu, notisque minoris 
ponderis, ita ut ne minime quidem dubitaverim me vidisse semper 
lusus unius, ejusdemque speciei: eamdemque varietatem floribus cae- 
ruleis vidi ex valle d'Ossau in Herbario Gaston Sacaze. Et Kunth, 
FI. Berol (1813.) p. 53. n. 1. ut ed. 2. T. 2. p. 44., scribit: « Variat 
corolla violacea »; Marsch. a Bieb. Taur. Cauc. n. 310. distinguit va- 
rietatem b floribus caeruleis; et sic DC. Fr. 3. n. 2113., sed floribus 
purpurascentibus; quos citant Roem. et Schult. Syst. Veg. 4. p. 43. 
n. 5. (b, g,); Willdenow quidem tradiderat se vidisse varietatem flore 
caeruleo Sp. pl. Pentr. p. 751. n. 2.; Boreau Fl. centr. Fr. p. 309. 
n. 891. observat flores saepius albicantes, variare roseos, aut caeruleos; 
Koch Syn. ed. 1.et 2. adnotare “ Flores albi, variant raro caerulei , 
Floribusque caeruleis speciem variantem viderunt Wimm. Grab. Fl. 
Siles. 1. n. 249., Gaud. l.c., Godet FI. Jur. p. 477., Irmisch apud Reichnb., 
Coss. Germ. Fl. Par. p. 267. n. 1. 
Cheval Flor. Paris, 9. p. 489. n. 2., et Jordan apud F. Schultz 
Archiv. Fl. Fr. Allmgn p. 344-6. risum movent distinguentes lusum 
hujuscemodi nominibus L. medii Chev., L. permixti Jord.; quod si 
huie pedunenlum brevem et incrassatum assignat Jordan, hoe potius 
cum Carion, Catal. pl. Saon. Loir. (1859.) p. 72., ceu morbosum 
statum, vel monstrum considerare licebit, ex quo iste in eodem indi- 
dividuo flores cum pedicellis normalibus, et alteratis viderit. Item cae- 
rulei pinguntur flores apud CEder Flor. Dan. t 450., quae figura dubia 
existimari posset pro stirpe per Galliam, et per Pyrenaeos obvia, ex 
quo profert ramos contractos, folia majora, peduneulos fructiferos 
semper graciles, polletque habitu robustiore, hirsutie majore et pingitur 
coloris intense viridis: hinc mihi olim dubium, forte inane, superve- 
