492 
Lithospermum tinctorium L. Sp. ed. 1. 132. n. 5. expresse exclu- 
ditur a Smith, Fl. Gr., sed cur? demas prolationem G. Bauhini, et 
habes plantam nostram. Merito illud recepit DC. Pr., excludens Sp. 
pl. ed. 2. p. 192. n. 7., Anchusam tinctoriam, ubi quae suppositae ad- 
duntur notae ad alienam nos ducunt speciem Alk. controversam non 
bene percipiendam cum hac nostra commixtam, de qua Cf. DC. fil. 
in patr. Pr. P. 10. p. 103. n. 22., non oblito Moris, qui Linnaei plan- 
tam ad Cynoglossum cheirifolium trahit. 
Haec nostra est certe Anchusa minor Pen. Lob. Advers. nov. p. 
248.: ex deseriptione, inauper, reperta stirpe in Peloponneso, inque in- 
sula Cypro, de loco Dioscoridis certi sumus facti. Anch. 3.8 Dodon. 
Pempt. p. 629. f. 2., ut jam Stirp. hist. Comm. (1553.) p. 7., Hist. 
pl (gall) p. 5. f. 2., hue cum dubio a Courtois allata fuit, eamque 
ego invitus receperam; mox attentius considerata illam agnovi similem 
Fuchsianae figurae, Hist. st. p. 342., sive Icon, (in 12.» 1545.) t. 152., 
quae ex G. Bauh. Pin. p. 356. b n. 5., in Anchusam, seu Buglossum an- 
gustifolium cadit; et revera hujuscemodi figura non repugnat cum al- 
tera ejusdem aevi reperienda in Lobel. Obs. p. 310. f. 2., quae pro 
Buglosso angustifolio recipitur. Video Gaudin, Helv. 2. p. 46. n. 408., 
citavisse ad Buglossum angustifolium (Tragi) Moench. Fuchs. Hist. st. 
p. 343., nec 342.: sed ille Gaudin, Le. p. 45. n. 407. ad Buglossum 
officinale N.; sive ad Anch. officinalem ex Smith citavit Fuchs. Icon. 
t. 150., quae eadem est figura cum ea Hist. stirp. p. 343., et cum 
Dod. Pempt. p. 628. f. 1. ad A. officinalem nempe retulenda. 
Onochiles ventricosa (Buxbaumii) Nob. 
.. Buxb. Cent. 2. p. 21. t. 13. f. 9. ex Griseb., cred. Nonea ventricosa Griseb. Spicel. Fl. Rum. 
Bith. bor n. 26., DC. Pr. P. 10. p. 33. n. 20, N. alba DC. Dub. p. 333. n. 2,, Godr. Gr. Fr. 2. p. 
545., Willk. Lang. 2. n. 2476. Lycopsis Sibthorpiana Lehm. Asper., Roem. Sch. Syst. Vegt. V. 4. 
Add. Em. p. 770. n. 21. Alkanna alba Boiss., Voy. botq. Esp. n, 1182.; N. Sibthorpiana G. Don Syst. 
Flor. Graec. Sibthrp. C. 2. p. 58. t. 168.1, Reichnb. Icon. C. 28. t. 4301. f. 2. 
O Flor. Mart. Jun. Fruct. April. Jul. In Pyr. Arag., oriental. 
cum Olea, locisq. calidior. 
Legi in Pyr. Arag. ad Benavarre, die 20. Maj. 1846.; in Pyr. 
Catal. ad Barbastro, die 30. Mart. 1851.; eamdem observavi ad An- 
dani, et ad Balaguer. Habui ex Perpignan a Massot. Vidi quoque ad 
Alfaraz de Noguera, ad Pedra tajada, ad Estall. 
Planta annua, caulis ramosus, diffusus, vix rami floriferi adscen- 
dentes, aut inter herbas, et segetes, quod raro evenit, erecti, longiores 
rami pedales, generatim palmares, minores etiam obveniunt, Folia in- 
feriora sub-spathulata, caulina cordato-lanceolata , floralia quidquam 
magis acuta, omnia bullata et modice aspera. Calyx basi, praesertim 
nuculis maturantibus, inflatus, magis, sensimque pallescens. Corolla in- 
fundibuliformis, tubo tamen brevi , alba, ad faucem extus virescens, 
intus barbata, infra faucem stamina gerens, quorum antherae, saturate 
violaeeae, sustentantur in illorum parte media a filamentis, quorum 
pars libera admodum brevis est. Nuces sulcatae dicuntur a DC., Duby, 
quod in vivo, saltem, non oceurrit; eae carinatae describuntur a Gri- 
sebach, Godron, Boissier. Nuces cerebrum ferme referentes venosae 
sunt, sed suleis depressis carent; maturae nigrescunt; hilus in illis ex- 
cavatus gerit cireum circa oram aliquot raros pilos sparsos. Videbis 
saepe in hac specie racemos geminatos. Alph. DC. in nota (l.c.) de- 
