494 
reniformibus, interno circa basim latere in collum circello plano termi- 
natum abeuntibus congruit cum Alkanna Tausch. , l.e., et cf. Amm. 
Sc. Nat. Paris. Ser. 3. T. 5. (1846.) p. 364. 
Buglossites N., Ljcopsis L. et Auctr. Vox ista oculum Lupi 
significat. Quis, nisi praeconcepta mente, tale nomen pro hac specie 
admitteret? Insuper Lycapsis, vel, ut alii scribunt Lycopsis Dioscoridis 
l. 4. e. 26., aut Plin. Nat. h. 1l. 27. c. 73., majore probabilitate pro 
E. italico, altissimo Jacquin sumitur. Quapropter genus hocce nomen 
novum postulat, quod ego, ex ejus potiore affinitate Buglossitem ap- 
pellare malui: et agam quum videam non receptam ceu peculiare genus 
Boraginem laxifloram (Labillard.?) Desf., cui nomen illud donavit Moris: 
cf. DC- Alph. in patr. Pr. P. 10. p. 587., Hook. Benth. Gen. pl. 
Buglossites arvensis (Fuchsii) N. 
. Fuchs. Hist, Stirp. p 268-9. Lycopsis arvensis L. Sp., Koch p. 574. n. 1., Bert. 2. p.99. Bedi 
Gand, 2. n. 406., DC. Dub. p. 334. Willk, Lang. 2. n. 2486. Lyc. arv. La Peyr. Herb., et Anchusa 
angustifolia La-Peyr. Herb., et A. vesicaria La-Peyr. Herb., s. 1. Anch. Lycopsis Ovid. Montalb., 
L. orientalis Steph. Mosq., L. undulata Gilib. Exerc. phyt., ex Ledb. Ross.; À. undulata Timb. Albrs. 
or.! Engl. Bot. v. 14. n. 938., Curt. Fl. Lond. ed. Grav. V. 3. t. 42., Schk. Handb. t. 31., Flor. 
Dan. t. 435., Schrank Flor. Monac. t. 148., Flor. Bat. v. 2. t. 92., Dietr. Fl. Boruss. v. 3. n. 200. , 
Reichnb. Icon. C. 28. t. 1310. f. 1. Fuchs. Icon. (1545.) t. 151., Dod. St. h. Comm. (1553.) p. 8., Hist. 
y (gall.) p. 6., Pempt. p. 628. f. 2., Trag. St. h. p. 234., imit. a Cord., Cord. Hist. pl. crt. 93. b. 
. $, Camer. Epit. p. 916.? coroll. tub. rect.! Ovid. Montalb. Hrt. botanogr. 3. p. 6. sat., J. Bauh. Hist. 
pl. 3. 1. 33. p. 581., Moris. Hist. pl. Oxon. 3. S. 41. p. 499. t. 26. f.- n. 8. 
© Flor. per stat. Fruct. mox in Autumn. Legi in Pyr. Arag. 
ad Jaca, die T. Jun. 1845.; ad Luesia, die 4. Jul. 1850., in Pyr. Catal. 
ad Camprodon die 21. Jul. 1846. Habui a Deville ex Caubarole (Azun), 
et ex Arreau. 
Corolla prius rubra, mox caerulea; ejus tubus mihi videbatur varius, 
plus minus inflexo-curvatus, hine mihi magis placeret Buglossitidem 
istam ceu Buglossi sectionem, quam ceu peculiare genus. Interim 
videas Bertoloni quantum ab hoc genere distraxit! 
Haec species aliquantulum variabilem se offert. Specimina ad Cam- 
prodon lecta humilia, robustiora, e basi ramosa, folia latiora gerentia, 
floresque magis approximatos, herbam minus obscuram (in viva planta 
LI . . . . ? . . S 
viridiorem) propinquiora sunt stirpi per Europam borealem degenti. Ge- 
neratim, quae planta obvia venit per Galliam meridionalem, et per 
Pyrenaeos parum quadrat cum figuris Flor. Dan. c., Schk. Handb. 
c., Lamk. JU. t. 92., in quibus fingitur planta laxior, seilicet 
minus foliosa, foliis latioribus ; lisve integris, nec undulatis praedita; 
ad hoc floribus parcius donata est. Juniorem plantam ad Luesia obser- 
vatam, peculiarem quasi speciem mentientem , sic adnotavi: Annua, 
vix aspera, humilis (palmaris) saporis dulcis, odoris familiae. Est 
msuper caulis adscendens ; folia luride virentia; flores caerulei ut in 
Myosotidibus passim occurrunt; corollae tubus modice incurvus, sed 
basi geniculatus , neque in media sua parte curvatus; squamulae in 
fauce ovatae, pilosae, eam claudunt, stamina brevia, ad corollae fle- 
xionem pertingentia; stigma bilobum, papillosum. 
Cynoglossum Trag. St. h. p. 229-30. mihi videbatur eadem species; 
figurat sub Bugloss., sylv. tert. cam Cyn. Dod. Hist. pl. (gall) p. 8., 
G. Bauh. Pin. p. 256. b n. 4. ; quod cui speciei neotericorum spectet 
non ausus sum declarare; cum eo plane jungendum videtur Cynoglos- 
sum Lonicer. Nat. h. crt. 143. A f 1., inter. 
