499 
n. 3., DC. Pr. P. 10. p. 108. n. 12. M. alpestris, et M. pyrenaica Godr. Gren. Fr. 2. p. 533. M. py- 
renaica Vaill. Herb., ex La-Peyr., H. abr. Pl. Pyr. 85. n. 3., M. alpina La-Peyr. Hist abe. d n. 
Pourr. It., Dufour Bouquet? M. perennis Herb. La-Peyr. partim, M. montana Chaix Herb. ex Timb., 
M. nana Miegew? M. alpestris et M. nana Dulc. Zanon. Histr. ed. Mnt. p. 201. t. 152. Engl. Bot. v. 
36. n. 2559., Curt. Fl. Lond, ed. Grav. V. 5. t. 10., Sturm Heft. 42,, Reichab. Icon. C. 98. t. 1394, f. 1. 
Flor. Jun. Aug. Fruct. Aug. Sept. In Pyr. med. orient. editior. 
Legi in Pyr. arag. supra Bielsa ad rupes de Montinier, die 5. Aug. 
1853.; in Pyr. Catal, al Col de Nuria, die 14. Aug. 1836. Habui a 
Deville ex le Pic de Gabizos, ex Areign, Leuron, Lientz, Pic du Midi: 
legebat etiam ad Pandeillas, et in m.e Sacon unde posui in meum Herbar. 
gener. Habuique insuper de Pyr. orient. editior. ex las Cinglas del 
Coms a Xatart, ex Costabona a Massot. Observavi circa Barèges sub 
le Vignemale, ad Bucaruelo, ad Torla, in m.* Llaurenti, m.* Canigou; 
vidi ex le Pic de Ger apud Gast. Sacaze. Plures cum superiori sylvat. 
jungendam esse censent: obstiti jam in Dunalia p. 91. 
Planta Aragon. ex Montinier (ut illae a Xatart ex la C'inglas del 
Coms, vel a Deville ex le Pic de Gabizos, aut ex Areign) ea est quae 
potissimum respondet M. pyrenaeae Pourr. Chl. Narb., ex Godron Fr. 
quam iste a M. alpestri specifice distinctam vult non considerans ille, 
Pourret Pyrenaeos orientales tantum, et sat circumscripte quidem pe- 
ragrasse; unde conjicitur, quod etiam si hujuscemodi distinctio valeret, 
nomen M. pyrenaeae ad stirpem locorum Pourretianorum sisti deberet. 
Revera agitur de inconsiderata distinctione, et forma illa hue et illuc 
reperitur. 
M. pyrenaeae suae retulit Godron M. alpinam La-Peyr. Hist. abr. 
pl. Pyr. p. 85., et Fl. Pyr. t. 64., quarum prima, si distinctio ab eo 
exposita valeret, ambas species comprehenderet; altera vero (Flor. Pyr. 
t. 64.) lucem nunquam vidit. 
Characteres sejunctionis ad putatas species distinguendas a Godron 
dati, mihi irriti visi sunt, quum insideant in proportione pedunculi cum 
calyce majore aut minore; de calyce cum fructu hiatu, quod non credo 
observatum fuisse in iisdem circumstantiis, vel fructuum aetate; de 
fructu ecarinato, aut vix in altera facie carinato, forte non semper 
maturo observato. Quoad vitam biennem, aut perennem, puto hujusce- 
modi stirpes aeque perennes esse. Denique recte sejungi M. pyrenaeam 
ab alpestri non credidit Zetterstedt, PI. vasc. Pyr. princip. n. 909., 
nec credit Grenier Jur. p. 536., neque ego admittere possum. Corollae 
limbum planum, sature caeruleum, generatim, vidi. 
Suscepi Pourretii nomen, auctoritate Vaillant fuleitum , sed fateor 
ipsum multis mendis peccare. In primis defectu characterum, descrip- 
tionis, et loci: secundo, nomen ab origine malum, quia cur pyrenaeam 
dixit speciem, quam Helveticam quoque esse putaverat ex Halleri allato 
synonymo? Et iste Halleri locus, n. 591., qui rem componeret, si 
exactus fuisset, perspicue examinatus duas diversas species compre- 
hendit, ex Gaudin, nulla ad nostram speciem pertinente, M. scilicet 
palustrem , et sylvaticam , quae sunt a, et b apud Haller Helv. l.c. 
Dubium remanet apud Helvetos, num Haller nostram speciem noverit. 
Duas Monti in Zanoni prolationes retulit Bertoloni ad hane speciem; 
harum primam ego potius ad M. palustrem evocavi. 
Myosotis hispida (Caesalpini) Schlechtend. Mag. Natur. Berl. 
oli is Sard. 3. 
_Heliotrop. min. alter. Caesalp. De Plnts. l. 11. c. 12. p. 439. Koch p. 182. n. 2., Moris 
n. 852., Noul” Add. coer- arr sous Pyr. p. 95., Willk. Lang. 2. n. 2511. n ean eerie 
Ehrh.) Deutschl. Fl. ed. 1701. p. 61. n. 4, Hook. Brit, Fl. ed, 1. p. 85. n. 6., Benth. 3e 
3 
