501 
Legi in Pyr. or. (Roussillon) prope Ceret al Puig d' Entreillas, die 
18. Maj. 1843. Habui a Deville s.l., sed speciem ad Vie communem 
dieit Dulac (n. 1446.). Ad Toulouse abundat, sed vidi etiam ad Yrun, 
ad Orio, ad Azcoitia, alibique per Cantabriam. 
Corollae limbus planiuseulus, primo sulphureus, mox caeruleus, et 
violaceus, phaenomeno in Regno vegetabili sat raro: cf. St. Hilair. 
Morpholog. Veget. p. 407. lin. 14., et videas ea quae exposuimus sub 
Bugula moschata p. 412. Nuculae ovatae, marginatae , compressae, 
nitidae. Crescit in glareosis humidulis, et facile ab affinibus speciebus 
distinguitur statura majore, pedunculis brevissimis, corollis minimis. 
Dixi versicolorem Lehmanni, Asperifoliarum Monographi percelebris. 
M. versicolorem Ehrh. ferunt Reuter, Babington, Bertoloni: M. versicol. 
Roth, dicunt Roem. et Schult. Syst. Veget. T. 4. p. 105. n. 12., et 
cum eis Gaudin, Bentham, Mutel, Brébisson, Sed Koch le. ex Meyer 
asserit: e Myosotidem versicolorem, neque Ehrhart, neque Rothius habent » . 
ex Mey. Chl. Hanov. p. 271. Et quoad Ehrharti, exelusio haec videtur 
comprobata etiam ab Hooker, Brit. Fl. p. 86., qui speeimina sub no- 
mine M. versicoloris Ehrh. non vidit in Herbario Smith, nec, ut ap- 
paret, alibi. Smith citat M. scorpioidem collinam Ehrh. Herbr. D1., 
Beitr. v. 5. 177. Video auctores quosdam Bluff et Fing. Compend. Fl. 
Germ. ed. 2. p. 368. n. 7. Godr. cum Gr. Fr. 2. p. 581., et Lorr., 
eitare M. versicolorem Pers.; male, nam Persoon hane speciem, cum 
aliis, comprehendebat sub sua solvenda M. arvensi (g), et, quod pejus 
adhuc est, duplicabat sab M. lutea Syn. p. 156. n. 2, 3. Inter eos 
qui peccarunt speciem dicendo Persooni liceat citare Koch, Wimmer, 
Noulet, Grenier (Jura) Godet, Fuss, Reuter. 
Nonne primus denominator nitidus Reichenbach apud Sturm.? Sed 
ille Flor. Germ. excurs. n. 2333. clamata ad Roth! Nihilosecius Rei- 
chenbachium denominatorem conclamant Hooker, et Arnott. Non mihi 
tanti sunt momenti characteres quibus M. Lebelii Godr. Gr. Fr., 2. 
p. 550., a versicolore sejungitur. 
Symphytum Dioscor., Linn. 
Symphytum majus (Dioscorid. , Scrib. Larg.) Matth., Dod., Cord., 
Caesalp. (Herb.), Camer. 
Dioscor. 1. 4. c. 10., Scribon. Larg. cap. 21. S. officinale L.; Koch p. 575. n. 1., Bert, 2. p. 314. 
n. i, Gaud. 2. n. 402., Pohl FI. Baila Pp- Hei. n. 283., Moris Sard. 3. n. 868., DC. Dub. p. 334. n. 1., 
Willk. Lang. 2. n. 2477. S. officin. La Peyr. Herbr. s.l., S. tanaicense Stev., var. ex Lindem., S. magnum 
nell, Fuchs.; Engl. Bot. v. 12. n. 817., Curt. Flor. Lond. ed. Grav. V. 2. t. 21., Sv. Bot. v. 6. n. 
418. fl. purpr., Turp. Fl. med. T. 3. t. 130., Flor. Dan. t. 664., et t. 1569. fl. ros.; Bull. Fl. Paris. 
T. 4. fl. rubr.; Plenck Ic. pl. med, T. 1. p. 44. t. 76. fl. violac.; Sturm Heft 17. fl. purpr.; Sabb. 
Hrt. Rom. 2, t, 30., Dietr. Fl. Boruss. v. 2. n. 93. fl. ros.; Schrank Fl. Monac, t. 93. fl. purpr.; Drev. 
et Hayn. Ch. pl. Eur, T. 2, p. 8. t. 30., W., W., F.. N. ab Esenb. PI. offic. t. 185. fl. rubr., Reichnb, 
Icon. C. 28; t. 4303. f. 1., Spach Suit. Buff. Atl. t: 74. il. ros,, Gaertn. Fr. Sem. pl. p. 325. t, 67. f. 5., 
Woodv. Hook, Med, Bot. V. 9. p. 307. t. 408., Schk. Handb. t. 30. fl. violac. Le Maout, Decsn. Botnq. 
1868. p. 178. Matth. p. 961., Camer. Epit. p. 700., Brunf. Herbr. 1. p. 75. Cord. Hist. pl. crt. 167. ri 
Trag. St, h. , 239-40., Fuchs. Hist. Stirp. p. 695., Dod. St. h. Comm. Mur p. 182., Hist. pl. (gall.) 
p 110. f.2., Pempt. p. 134. f. 1., Lob. Obs. p. 315. f. 1., Icon. t. 583. f. 2. Cub. Hrt. Sanits. ed, Germ, 
ta cap. 95., ed. Magunt. 1491. c. 132., Codex Paris. ex Lenorm. fol. 60. b. J. Bauh. Hist. pl. 3. 
* 33. p. 593, fig., Moris. Hist. pl. Oxon. 3. S. 11. p. 444. t. 99. f. 1. 
% Flor. Maj. Aug. Fruct. 
. Legi in Pyt iias. med. humilior. ad Blagnac, die 19. Sept. 1852.; 
în Pyr. Arag` humilior, ad Huesca, die 22. Jun. 1850. P 
Occurrit generatim floribus luteolis, aut albis, floribus rubris mihi 
obvium in Pyrenaeis ad St. Beat, ad Blagnac, In agro Lucensi ad 
Massaciuccoli, 
