502 
Quamquam adeo variet haec species quoad florum colorem, attamen 
vix:eredo dari corollas rubellas apicibus flavieantibus, ut eas pinxit 
Turpin l.s.c., vel variegatas occùrrere in eodem pede, quomodo eas 
descripserunt Chaum. et Chamber., Poiret l.c. 
Primus, forte, Ruellius florum colorem vwariabilem, saltem in Gallia, 
observavit: eum refero, quia ejus verba veritatis imaginem exprimunt 
« In Gallia frequentius flore sub-rubro, vel leniter purpurascente, aut 
candido, quam luteo Symphitum conspicitur: quamvis et melino nonnun- 
quam inveniatur ». Nat. Stirp. l. 3. c. 81. p. 775. lin. 34. seq. Quae 
florum variatio item in Italia a Matthiolo observata est; in Germania 
a Trago, a Fuchsio, quem de hac praecipue re disserentem conferas 
le. p. 694., in Belgio a Dodonaeo. 
Stili longitudo varia; in eodem individuo dantur flores stigmate 
exserto, eoque incluso; hine S. bohemicum Schmidt. Fl. Bohem. C. 3. 
p. 13. n. 212., ceu speciem sustineri nequit, vel, melius dieam, merito 
rejectum fuisse. Variabilis etiam est calyx: qui tum valde adpressus 
reperitur, tunc laxus. Ineidimus etiam in humiliorem plantam ramis 
patentibus, foliisque latioribus praedi:am ; sed neque S. patens Sibth. 
Flor. Oxon. n. 220., meliore omine ab officinali separatum fuit. Varia 
est quidem hirsuties , major, aut minor; et racemi sunt recurvi, aut 
nutantes, pro illorum aetate diversa. Variare stilum rectum, et geni- 
culatum (Mut. Fr. 2. p. 318. n. 1.) ego non animadverti; qui eum 
rectum, et subincurvum tantum aliquando offendebam. 
Sympliytum minus (Brunfels) Ruell De Natur. Stirp. l. 3. e. 81. 
p. (65. lin. 38, 
Brunf. Herb. 4. p. 76, S. tuberosum Clus. Pann. A., Koch p. 576. n. 3., Bert. 2. p. 316. n. 2. 
(a); Gaud. 2. n. 403., DC. Dub. p. 334. n. 4., Willk. Lang. 2. n. 2478. S. tuber. La-Peyr. Herb., S. 
bulbosum, et S. Zeyheri Schimp.; S. angustifolium Kern. est var.?, ex Neilr. S. punctatum Gaud., S. 
filipendulum Bischotf.; S. macrolepis Gay; Consolida minor Brunf., R. Steph. Jacq. Obs. 3. p. 12. t. 
63., et Fl. A. > 14. t. 225., Engl. Bot. v. 21. n. 1502., Schrank Fl. Monac. t. 73., Reichnb. PI. cr. 
6.3. t. 990. f. 367. bulbos.; Icon. C. 28. t. 1304., Dietr. Flor. Bor. v. 10. n. 675., Sabb. Hort. Rom. 
2. t. 31., Schimp. Beschr. S. Zeyheri (1835.) p. 30. t. 3. ben., et t. 4. f. A.-F. vars. grandifl. parvifi 
cred.; Ulus. Pann. A. p. 671-2. üg., Rar. pl. Hist. 2. 1. 5. p. 166. f. 1, 2. Camer. Epit. p. 701., Dod. 
Pempt. p. 134. f. 2., Zannich. Vnz. p. 254. t. 218., J. Bauh. Hist. pl. 3. 1. 33, p. 594. fig., Moris, Hist. 
pl. Oxon. 3. S. 11. p. 444. t. 29, f 3. 
9, Flor. Apr. Maj. Fruct. Jun. Frequentius per mediterr., quam per 
oceanic, regionem. ; 
Legi in Pyr. Arag. ad Jaca, diebus 6. Maj., et 7. Jun. 1845. Habui 
a Deville ex Biarritz, et ex Bareilles. Observavi ad Bilbao, ad Ver- 
gara; ad Barèges, ad Toulouse, ad Seix; ad Biguezal, ad Jebra. 
Corollarum dentibus recurvatis praecipue differt a S. mediterraneo 
Koch (Syn. ed. 2. p. 575.), si revera haec bona species est. Lusus 
corolla diminuta pro peculiari specie venditatus est. Jacquini figura 
placet, quamvis hoe peccet, quod stilos inclusos referat, non exsertos. 
S. tuberosum Clus. Pann. A. huc ceu varietatem fero, nec credo ipsum 
sistere S. cordatum Waldst. Kit. PI. rar. Hungr, sive 9. pannonicum 
Pers. Syn.; Clusius a typo separavit. Rar. pl. Histr., itemve G. Bauh. 
Pin. p. 209. b ns. 2, 3., exaltatum a Gmelin, Bad. Als., sub nomine 
S. Clusii, quod sub S. bulboso rejicitur. 
Borago Braunschweig (1500.) ex Spreng. Gen. pl n. 625., 
L., Auctor, 
