505 
< 
Cynoglossum elongatum Hornem. Hrt. Hafn. 
Hornm. |. c. P. 2. (1815.) Add. p. 956. n. 15. C. Dioscoridis Lehm, Asperifl, p. 
pend. ad Catal. Stirp. hrt. bot. Taur. 1813. p. 30. not. 1., Roem. Sch. Syst. gi Pp. ow 
et p. 758., Pollin. FI. Ver. Append. in T. 3. p. 778, Godr. Gren. Fr. 9, p. 587. Willk. Tang. 2. a. 
2523. C. officinale var. sylvaticum La-Peyr. Herb.; C. Xatarti Gay Pl. exsicc. ex collect Endress., 
C. sylvaticum Gmel. Bad. Als. n. 276.? Lorey et Duret Fl. Cóte d'Or V. 2. p. 099. 4. & Reichenb. 
feon. C. 98. t. 1339. f. 2. ; 
C) Flor. Jun. Jul. Fruet. Jul. Aug. Per Pyren. mediterr., locis 
mitioribus, solo calcareo” 
Legi inter Arles, et Prats de Mollo, die 30 Jun. 1840.; ad Reynes 
(Roussillon,) die 26. Maj. 1843.: habui a Xatart e Mon errer, au 
torrent de Maurès. Observavi ad Pamplona, secus flum. Gallego ad el 
Pueyo, ad Jaca, Sallen, Jebra, Fiscal, Murillo Gallego, Montmesa, San 
Cosme de Guara, m.e Turbon, Siail, Cardona, Mouseny; vidique supra 
Prugnamas Pyr. Atax., inque montibus Corbariensibus. 
Radix biennis, ex Lehmann, et ego confirmavi; obliqua, saepe ra- 
mosa, alias fusiformis. Caulis pedalis, sesquipedalis, undique pilosus, 
et rigidiusculus, superne ramosus, ramis patentibus, valdeque apertis. 
Folia inferiora obovata, in petiolum longe attenuata, caetera sensim 
magis ampliata, ovato-oblonga, superiora cordato-lanceolata, amplexi- 
caulia, tota pubescenti-scabrida, excepta parte inferiore de superiore. 
pagina, ubi nitida, et glabra conspiciuntur, quod per brevissimum ` 
tantum tractum contingit; caeterum folia omnia acuta, obscure venosa, 
obscurissime undulata, et trinervia, longitudine a 3-2-pollicem, quae 
breviora superiora sunt. Bracteae nullae. Flores longe racemosi, secundi, 
pedicellis maturascente fructu elongatis. Corolla ealyce duplo, aut triplo 
ferme major, tum rosea, tunc caerulea, semper venosa, fornice satura- 
tiore, squamis ciliatis. Stamina brevissima, squamas corollinas vix per- 
tingentia; antherae olivaceae. Nuces aculeis glochidatis spissis obsitae. 
Herba non foetens, ut in congeneribus aliquibus occurrit, Pubescentia 
fit pilis undique versis, patulis, si demas eam pedunculorum, atque 
pedieellorum, in quibus adpressa jacet. Planta elegans, gracilis, deli- 
catior prae affinibus picto, syvatico, vulgari inter quos affinitas ei potior 
est eum C. picto (non cum C. sylvatico), cui interdum adeo appropinquat, 
ut de legittimitate sua dubium ingeneret; et hujus speciei graciliorem 
esse statum suspicabatur Boreau, Fl. centr. Fr. (1840.) p. 316. Obs. 
À C. vulgari distinctum semper manebit. Habetur pro C. Dioscoridis 
Vill, eui quidam afferunt C. sylvaticum Haenk., sive montanum Lamk., 
sed hoe gerit folia sub-glabra, superne, praesertim, nitida, intermedia 
basi angustata, sub spathulata. DA 
Cynoglossum Dioscoridis ad C. vulgare pertinere existimatur, et 
certe ad speciem, de qua agimus nullum Dioscoridis locum adduces: 
ergo nomen specificum Villari falsam offerens ideam postposui: falsa 
praeterea sunt ab ipso Villar adducta synonoyma; de quibus super- 
vacaneum est dicere; obscura, intricata, ambigua, respue, et progre- 
dere, Rejeci itaque nomen C. remoti Moench Meth. p. 419., quia ceu 
Synonymon fert C. appenninum L. m P 
Adduxi inter synonyma C. sylvaticum Gmel. , sive qua ejus de- 
scriptio cum plarita quadrat, seu quia ipse dicit se illud vidisse ^ 
Jrenaeos versus. Compertum habemus Gmelin Pyrenaeos orientales 
tantummodo peragrasse, ubi C. sylvaticum semel tantum visum fuisse 
Iceres, dum nostrum hue et illuc reperitur. 
Li 
