509 
Minus bene DC. Prodr. P. 9. p. 534. n. 9. nuculas pubescentes e 
tribuit in diagnosi. Eumdem errorem protulerat Delile, Centur. pl. Africe 
recueill. per Caillaud (Paris 1826.) p. 69. n. 55., ubi de H. pallente 
loquutus, et cum H. europaeo comparato, dicit « H, europaeum differt 
omnibus partibus minoribus, et fructu pubescente ». Item peccaverat La- 
marck, Dict. T. 3. p. 93. n. 4, a quo, ut puto, desumens Noulet, Fl 
bass. sous Pyren. p. 427., nuculas pubescentes tribuit stirpi ad Tou- 
louse obviae, quam, si inspexisset, eam nuculis semper glabris prae- 
ditam reperiisset. Imitaverunt hunc errorem Godron cum Grenier Fr., 
et Jur., Philippe Pyr., Mut. Fr. Ledb. Ross. 
Revera quum sive ad Villaller Pyr. Catal, vel subtus ad Aren, 
Pyr. Arag. hancine speciem observavissem, 26. Aug. 1853., vel Æstat. 
1861., reperit nuculas brevi pubescentia indutas, sed generatim, ego 
nuculas glabras inspexi, quapropter eos lando qui hancine notam, prae- 
cipue inter diagnosticas, non admiserunt. Nee mens mea capit quomodo 
nuculas hirsutas describere potuit Tenore, Fl. Napol. p. 43. n. 88., eo magis 
quia minutissimus quidem Gussone, in eadem regione, notam istam 
labidam declaraverit. Ast aliter sensit Decaisne, ut liquet per ea, 
quae retulit apud Webb et Berthel. Phytogr. Canar. V. 3. (1836.) p. 41. 
« Nuculis primo pilis brevissimis viridibus dense vestitis, dein glabratis, ru- 
gulosis ». Quod idem est ae dicere nuculas juniores pubescentes, adultas 
glabras, quam affermationem ego respuo, nam iteratis observationibus 
abunde mihi eompertum est, fortuitam rem esse istam nucularum pu-, 
bescentiam, aut hirsutiem , a me saepe quaesitam, sed rarissime in- 
ventam. Imo ad Rosas vidi, interdum, nuculas inferiores pubescentes, 
medias (in spica) ferme glabras, superiores glabras; vidi etiam, raro, 
per totam spicam hirsutas; quomodo, quum hie agatur de inflorescentia 
centripeta, sententia a Decaisne data manifeste collabitur, Nuculae 
basim versus tantummodo hispidulae visae sunt Bunge, quem cf Bull. 
Soc. I. Mose. T. 42. (1870.) p. 293. Dioscoridis locum fidens et ego 
retuli, adeo ut denominationem Tournefortianam praetulerim. Plinium 
vero nolui, quamvis sint, qui ejus loca plura afferant, videlicet, Nat. 
h. 1 19. c. 6., et 1. 22. e. 9., et 1. 21. c. 17., et c. 22; sed Leoni- 
cenus credidit Heliotropium cum Cichorio usque confudisse Plinium, 
nee ego a Leoniceni sententia abhorreo, neque Plinii defensio a Col- 
linutio suscepta me quidem suasit. 
SECTIO 2.* PIPTOCLAINA Dox. 
Heliotropium supinum (Ruellii) Clus. Hisp. 
b i 842., 
Ruell. De Nat. Stirp. cap. ult. p. 884. Jin. 6. Bert. 2. p. 254. n. 3., Moris Sard. 3. n. 
DC. Dub. p. 332. n. ^R illl. D 2. n. 2537. Hel. Abc gini Benth., ex Wight, i rea 
Retz, H. monspeliense Richer de Bellev. Piptoclaina supina G. Don, Gen. Syst. Gard. x Pi a 
Graec, Sibthtp. C, 2. p. 48. t. 157. ; Gouan FI. Monspel. p. 77. n. 1. t. d., Wight. Ic. pl. Hin '(t718.) 
t. 1387, Reichnb. Icon. C. 28., t. 1994. f. 1., Tournef. Voy. Lev. p. 222. cum tab., ed. en ipic 
3 85. eum tab.a bene (et haec est edit. a Lehm. citat.); Burm. Fl. Ind. p. 40. t. M" CALI 
etz.) cred. Mut, Fr. t. 37. f. 291. fruct.; Clus. Hisp. p. 293-4., Rar. pl. Hist. 2. (l. Bellev. Pigura. 
d. Pempt p. 70., Pen. Lob. Adversr. p. 101., et Lob. Icon. t. 261, f. 1., Rich. de Bellev. Figurs. 
pl. ex Gilib. Demonstr. botq. p. 9. n. 18. cum tab. opt. 
| © Flor. Aug. Oct. Fruct. Sept. Nov. Per region. mediterr. in ca- 
idior, humil. raro. È 
Legi in Pyr. Arag. sub Huesca ad Loreto die 27. Sept. 1850. Ob- 
servavi in nemore de Pebredo; ad Leucate. Vivere ad St. Cruz testatur 
Asso Enum. n. 29.; vivit ad Elne ex Loisel.; ad Perpignan, ex DC. 
