516 
. 502., DC. Dub. p. 330: n. 5., Willk. Lang. 2. n. 2545., Bong., Mey. Suppl. Fl. Alt. (1840.) n. 186, 
E holosericeus M. a Bieb, ex specim.e Hohenack. et C. Besseri Spreng., ex specim.e Mus. Petrop., 
teste Griseb. Rum. Bith.; hunc var. confirm. Herder; primum ceu speciem sustinet Ledeb. Ross. Rei- 
chenb. Icon. C. 28. t. 1335. f. 4. Lob. Icon. t. 622. f. inter.; Barrel. Ic. t. 311., et t. 1132,, Triumf. 
Obs. p. 9t. 
9) Flor. Maj. Jun. Fruct. Jul. Aug. Per region. mediterr., solo 
calcar. potius, cum Olea, vel paulo supra. 
Legi in Pyr. Arag. sub l’Ainsa ad Mediano, die 19. Jul. 1845.: 
ad Huesca, die 22. Jun. 1850.; in Pyr. Atax. ad Narbonne, die 25. 
Maj. 1839. Observavi ad Pamplona, ad Jaca, ad Pons, et ibidem pro- 
xime ad Villanova; ad Manresa, vidique copiosum ad Sijean. 
Stirps argentea, e natura tomenti quo induitur; in luxuriantibus in- 
dividuis tomentum dissipatur, et herba virescit. Statura ejus pollicaris, 
bipollicaris, et palmaris; planta interdum simplex, alias ramosissima, 
et densa. Folia spathulata, oblonga. Flores modo solitarii, alias plures 
in ramorum apicibus. Corollae pallide rubellae, extus ad angulos vil- 
losae, Pistillus ad stili medietatem villosus, ovario sericeo, stilo superne 
eum stigmate glabris. Stamina prorsus glabra. Legi ad Huesca lusum 
corollis quinquepartitis. 
C. lineatus Bess., M. a Bieberst. cui Tabern. Art. 2. p. 1269. f. 1., 
Icon. 1878. f. 2. fugit ab hac specie, et propriam costituit C. Besseri 
Spreng. Nobis C. Tabernaemontani. 
Audivi olim amicum Dunal (Maj. 1836.) loquentem ad discipulos 
de formis intermediariis, quibus haec species transiret in C. terminalem; 
sed ego illius luxuriantia specimina quoque ab hae specie semper fa- 
eile distinxi. Loiseleur, Gall. ed. 2. p. 166., supervacuam distinxit 
stirpem, zntermediam n. 10., quam inter lineatum, n. 9., et Cneorum 
n. ll. (sive C. argenteum (Dioscr.) Desr.) collocavit, reapse C. lineati 
statum. C. lineatus Flor. Graec. Sibthrp. C. 2. p. 81. t. 199. recedit 
a nostro, tum descriptione, tum figura, accedens potius C. argenteo 
Pourr. Attamen ad C. lineatum retulerunt Bertoloni l.c., Gussone Sic. 
Syn. p. 246. n. 14., Viviani Libyc. Specim. p. 12., Choisy in DC. Pr. 
s.c., Griseb. Rum. Bith. V. 2. p. 75. n. 9., sed ego ab utraque specie 
eum distinctum reputo, ita ut forte restituendus sit C. holosericeus M. 
a Bieb., eujus specimina graeca vidi in Herb. Ital. centr. et cui inter 
synonyma, subversa sententia, adducendus foret C. lineatus Grisebach. 
Auetores Florae Romanae recentiores mihi noti, non receperunt hane 
speciem, ex agro Romano, Civitavecchia (Centumcellas), descriptam, et 
delineatam a 'l'riumfetti Obs. p. 91., et a Barrel. Ic. Obs. p. 4. n. 3l. 
cum una e tabulis s.c. Enumeravit eam Sabb. Synps. plntr. Romanr. 
(1754.) p. 12. lin. 33: ad Civitavecchia non percepit Dr. Rolli qui 
stirpem raram observavit in m.* Circeo tantum (ex hujus litteris datis 
20. Jun. 1875.) 
Convolvulus argenteus (Micò) Pourr. Chlor. Narb. n. 375. 
Micó apud Dalech. Hist, pl. Lugd. 1. p. 816-7. C. saxatilis Vahl Symb. 3. p, 33. (reject. 1.0 Bocc. 
loco); Loisel. Gall. ed. 2, p. 166. n. 195 bé. Dub. p. 330. n. 3. C. pee inet sr. d Lamk, Dict. 
3. p. 951. n. 47, Choisy in DC. Pr. P. 9. p. 401. n. 10., Willk. Lang. 2. n. 2543. C. arg. Pourr, Herb. 
Matrit. asserv., et C. capitatus (^ avan.) Pourr. Herb. Bolos., et suo Matrit., nec non Salvad. Barcin. 
hic ex Costa. Cavan. Ic. Descr. 2. p. 72. n. 207. t. 189., Reichnb. Icon. C. 28. t. 1336. f. 2. Barrel. 
Icon. t. 470. mediocr., Bocc. Mus. piant. p. 79. t. 70. ex Barrel. cujus cf. Obs. p. 4. n. 32., J. Bauh. 
Hist, pl. 2. 1. 20. p. 803. f. 1. 
9j, fere h Flor. Jun. Jul. Fruct. Jul. Aug. In Pyr. Atax., orient., 
locis humilior., calidior. rar. 
