523 
Solidagine Virga aurea Spenn: Fl. Frib. 2. p. 535. n. 2. Parasiticam 
in Mercuriali ambigua, in Calendula maderensi, in Cheirantho arbuscula 
inque Hyperico glanduloso vidit eam Lowe Man. Fl. Madr. 92. p. 66. 
Sed ne hoc satis; nam ferunt eam vastatricem quoque Monocotyle- 
donearum, Graminumve praecipue, Choisy, Convolvulac. Dissert. 3. p. 114. 
n. 5., Leers Flor. Herbor. n. 123. Delastre Vienn. p. 291. n. 2., Gren., 
Jur. p. 523., Guss. Pl. vasc. Inarim. p. 212. qui, mirum sane de mo- 
nachali stirpe exclamavit: 4 sed non satis frequens , quasi latius dif- 
fusam hane pestem exoptaret. Sed ego in Graminibus, inque Cype- 
raceisipsam prosperam degere vitam, ut crediderunt Michalet, Grenier, 
vix eredam; nam videri mihi videor hujuseemodi stirpes in corticibus 
plantarum potissimum inhaerescere. Attamen non erit obliviscendum, 
Santalaceas quidem (cf. p. 122.) parasiticas repertas fuisse super quas- 
dam horum Ordinum species. 
Cuscuta alba (Cupani?) Presl. Delic. Prag. (1822.) p. 87. n. 106. 
C. major Cup.? Hrt. Cath. p. 24., ex Guss. Sicil. Syn. p. 290. n. 1. Bert. 3. p. 70. n. 3., Gren. 
Godr. Fr. 2. p. 505. Succuta alha Des Maul. Cusc.; C. Epithymi var., ex Engelm. n. 2. var. a (p. 462.), 
cum b? Ibid. Reichnb. Icon. C. 28. t. 1343. f. 9. 
C) Flor. Jun. Jul. Fruet. Jul. Aug. Per region. mediterr., vix extra, 
locis calidioribus. 
Legi in Pyr. Catal. ad Solsona, die 15. Jun. 1861., in Pyr. septr. 
auriger. ad Lordat, die 21, Jul. 1840. Observavi ad Abeilla, ad Pons; 
ad Mollight indicat Martrin Herboris, 
Praecocior est, et albida pro C. Epithymo. Corolae dentes parum 
profundi, tubus prae corollae limbo longior, comparatione aeta cum 
C. Epithymo. Vidi eam generatim pentandram; squamae hypostamineae 
non videbantur mihi adeo convergentes ut in affini sua specie; stigmata 
tenuia, sed ea filiformia vix dicerem: attamen quum capitata dicantur 
a Presl, a Gussone, et a Bertoloni, tune de identitate stirpis meae cum 
sicula adeo certus esse nequeo. Eamdem observationem de planta gal- 
liea feeit Grenier: ambo peritiorum sententiam expectamus. 
Stirpem parasiticam reperii supra Teucrium Chamaedrym et Galium 
erectum, praecipue; vidi etiam degentem super Jasminum fruticantem, 
et Fracastoriam hirsutam, utque' etiam visum est (planta adhuc sterilis 
erat) supra Achilleam nobilem. Super Genistam sagittatam a se obser- 
vatam dicit Martr. Don. Herboris. Midi Fr. p. 19. Alii alias citant plantas, 
inter Thymum Serpyllum, et Sarothamnum vulgarem. 
. Quidquam dubia sunt specimina e Lordat, quae olim sub C. Epi- 
thymo comprehenderam. In hisce animadverti ealycem corollam subae- 
quantem divisionibus adeo parum profundis. ut pentaphyllum diei ne- 
queat; tubum corollae campanulatum , limbum ferme bis superantem; 
stilum et stigmata prae ovario longiora; squamas breves, laceras, sub- 
ineurvas, scilicet parce inter se convergentes: caules in hae parum ra- 
mosos. Deprehendi viventem in Alsinaceis, ubi stirps sese spectanda, 
quadam faciei singularitate praebebat, suis illis lorum glomeraminibus 
perfecte sphaericis, densissimis, albis. 
Cuscuta Epilinum (Serapion, Platear., Manard., Jacob de Manliis, 
Brunfels.) Weihe, 
5 i i 'eihe Arch. 
Jacob. de Manl., apud Brunf. T. 2. p. 285. De Serap., Platear., Manard. videas infra. Wei h 
Apoth. (1824.), et apud Boenningh. Pr. Fl. Mon, Westph. (1824.) p. 75.. Koch p. 970, e 4., “i $ 
Sp. add. p. 635, n. 7., Moris Sard. 3. n. 841., Engelm, l.c. p. 20, n. 10., Willk, Lang. 2. n. AR 
densiflora Soy. Willem (sic denomin, ab anno 1822 ; deseript. sive characteribus fulcita oper. seq.) 
