529 
seri var. Villari, Griseb., Reiehnb. Icon. C. 27. t. 1055, f. 2. Pvrenaeo 
insunt flores subsessiles in verticillastris dispositos terminali : caulis 
continuatione manifeste pedunculato. Corollarum laciniae quidquam 
angustiores sunt prae illis G. luteae, profundius sectae et pallidiores 
quidem. Antherae liberae. Eamdem ibridam observavit Planchon con- 
siderata reversione ad parentes, quam pendere existimant a vi asui 
dationis, et inde a modo agendi organorum genitalium; eum conferas 
Bull. Soc. botq. Fr. T. 11. (1864.) Sess. extraord. Toulouse, p. XIVIII 
Capsulae ovato-acuminatae, compressae, eaedem sunt in tribus stir- 
pibus. Statura praestat G. lutea, hae minor est G. luteo-biloba, con- 
tractior adhue G. biloba, quae quum ferat verticillastra magis appro- 
ximata, ita habitum robustiorem assumit, Nec in G. lutea, neque in 
G. luteo-biloba vidi unquam corollas punctatas, aut aliusmodi macu- 
latas, quae semper unicolores reperiuntur. In foliis differentiam non 
percepi; item dicerem de statione, de tempore florendi, deque radicis 
validitate. Lacinias corollarum in omnibus hisce variare a quinque, 
sex, septemve, percepi, prima vice, ad Mijanes, die 23. Aug. 1842. 
SECTIO 3.* PNEUMONANTHE Buxs. 
Gentiana Pneumonanthe (Gesneri) L. Sp. 
Gesn. Op. bot. ed. a Schmied. P. 2. fasc. 2. p. 50. t. 98. f. 9i., et t. 20. f, 90., Trag. St. h. p. 
175. n. 3. sin. fig. , a Gesnr. Koch p. 561. n. 10., Bert. 3. p. 84. n, 8., Gaud. 2. n. 604. , Lebert 
P: 34. n. 40., DC. Dub. p. 326. n. 8., Willk. Lang. 2. n. 2895. La-Peyr. Herb.; G. cyanea Renealm.; 
exipyretum Pneumonanthe Dulc.; Pneum. angustifolia Gilib. Exerc. phyt. (excl. prò certo icon.). 
Engl. Bot. v. 1. n 20., Flor. Bat. v. 5. t. 347., Dietr. Fl. Bor. v. 2. n. 73., Drev. et Hayn. Ch. E 
Eur. T. 4. p. 5. t. 79., Flor. Dan. t. 269., Reichnb. Icon. C. 97. t. 1051. f. 2., Lamk. Ill, t. 109. La 
Sims Bot. Mag. t. 1101., Plenck Ic. pl. med. T. 2. p. 54. t. 160., Sturm Heft 30, Matth. p. 646., 
Camer. Epit. p. 418., Renealm. Spec. h. pl. p. 68. f. 4. (intr.); J. Bauh. Hist. pl 3. L 81. p. D24. 
f. supr., Dod. Stirp. h. Comm. (1593.) p. 212., Hist. pl. (gall.) p. 128., Pempt. p. 168. f. 2., Clus. Rar. 
jl. Hist. l. 3. p. ala. f. 9., Lob. Obs. p. 166. f. 2., Icon. t. 309. f. 2., Cord. Hist. pl. crt. 162. b. fig.a, 
arr. Ic. t. 192, f. 1., Moris. Hist. pl. Oxon. 3. S. 12. p. 483. t. 5. f. 12. à 
9j Flor. Jul. Oct. Fruet. per Autumn. 
Legi in Pyr. Cantabr. inter Urugne, et Socoi, die 9. Sept. 1841; 
supra ZLecumberry, die 19. Aug. 1841. 
Habui ex vieiniis de Lourdes a Deville; itemve ad Foix a D'Auriol. 
Observavi ad Tarbes, ad Lannemezan: copiosam in Ericetis Cantabriae, 
nec raram ad Toulouse, ad Roncesvalles, etc. Rei notitia carens seripsit 
Willkomm: « In Pyren. sec. Colmeiro, sed recentiori tempore non 
observata ». : 
Antherae primum coalitae, mox, ovario in fructum transeunte, in- 
vicem sejunetae. Stigmata quoque primum coalita , dein revulsa, li- 
neari-elongata, revoluta, progenituram quaerentia. : i 
Veritus sum ne Cordus, in descriptione, duas confuderit species, 
hane, et ciliatam: caeterum icon est bona, et ad Gesnerum pertinet. 
Violam Dodonaei, Gentianam Matth., ad hoc genus confirmari debere 
Gesnerus autumat in Adnot. ad Cordum, alibique. Eis. 
G. linearifoliam nuncupavit Lamarck, Fr. 2. p. 298., non linari- 
foliam, ut scripsit Griseb. Gent. p. 282. n. 95. i 
Antiquius pe cognomentum non suscepi, ne quorundam ve- 
terum solemne nomen, ad sectionem puneupandam etiam adhibitum, 
Peneumonanthe dilaberetur. 
94 
