532 
nesque eum sua quoque Cuscuta acauli, quae magna organographiae 
botanicae inscitia definitur floribus sessilibus! (Annals of Nature 1820. 
p. 13. n. 98) Non novi, inter tot a nostris ejectas stupiditates, 
magis ridieulam sententiam, quae similem tantum habet Plinii illam 
dicentis « Rosa nascitur spina verius, quam frutice » Nat. h. |. 21. 
c. 4. vel 10. 
Gentiana verna (Val. Cordi) L. Sp. 
Cord. Obs. sylv. (1544.) crt. 221. b, Hippion sin. fig. Bert. 3. p. 88. n. 10., Gaud. 2. n. 607., 
Lebert p. 21. n. 2., DC. Dub. p. 327. n. 11. G. vern.. et G. pumila Jacq., Willk. Lang. 2. ns. 2890-91. 
La-Peyr. Herb., et G. utriculosa La-Peyr. Herb., et G. bavarica La-Peyr. in Herb. March., ex Timb., 
et Lor., item forte Pourr. It.; G. Amarella Berger. Bass. Pyr.? G. pumila Willk. Sert. Fl. Hisp. (ex 
la Pena d'Uruel), Lexipyretum vernum Dulc.; G. angulosa M. a Bieb., ex Wahlb. Carp., confirm. a 
Ledb. Ross. Roem. Flor. Eur. fasc. 6. n. 6., Haenke in Jacq. Collect. 2. p. 88. t. 17, f. 3.; Jacq. Obs. 
bot. 3. p. 19. t. 71., et 2. p. 29. t. 49. pum. ; Schrank Fl. Monac. t. 56., Loisel. Herb. gen. Amat. 
V. 2., Engl. Bot. v. 7. n. 493., Curt. Bot. Magz. t. 491., Bot. Cab. t. 62., Sturm Heft 40, 41, 45. 54., 
Hacquet Pl. alp. Carn. p. 9. t. 2. f. 3., Dietr. Fl. Bor. v. 8. t. 505., Schmidt in Roem. Arch. 1. P. 1. 
(1798.) p. 16. n. 5. t. 4. f. 9., et p. 16. n. 8. f. 8., et p. 5. n. 5. f. 11. lus. coroll. sexf., Reichnb. PI. 
cr. C. 2. t. 129. f. 249., et C. 9. t. 826. f. 1115., et €. 2. t. 129. f 2467. (angul.); et C. 9. t. 827. f. 
1116-18. (angls.), et Icon. C. 2. t. 1048. f. 4, 5., Verl. Pints. alpns. p. 242. f. 2. Gesn. Op. bot. ed. a 
Schmied, P. 2, fasc. 2. HK 41. t. 22. f. 83. A., B., Clus. Pann. A. p. 287-8., Hispan. È 353-5. ead., et 
Rar. pl. Hist. 1. 3. p. 3415., Lob. Obs. p. 167. f. 1., Icon. t. 3t0. f. med. ead. Clus., J. Bauh. Hist, pl. 3. 
}. 34. p. 527. f. 3., Barrel. Icon. t. 109., Renealm. Specim. p. 75. t. 68. fig. supr. med. i 
Y Flor. Apr. ab. in Jul. Fruct. per ZEstat. Ex alpestribus ad 
pedem mont. interdum descendit. 
Legi in Pyr. septr. med. ad Bagneres de Luchon, die 2. Aug. 1838., 
in m.° d'Arlos au Casteillet, die 19. Jul. 1843.; in Pyr. or. Valle d’Eynes 
die 10. Jul. 1839., in m.e Cambresdazes, 11. Jul. 1836. Habui a De- 
ville ex Clarabide, ex le Pic du midi d' Arrens, ex Orignac, ex St. Sauveur. 
Mirum in modum ludibunda species. Rectissime de ea dixit Roemer: 
« Planta ex solo natali, florendi tempore, aliisque caussis maxime pro- 
teiformis » Et mihi quoque compertum est G. vernam statura, et pro- 
portione partium, foliorum latitudine, illorumve acumine, margineque 
scabriusculo, calyce plus minus ventricoso, angulisve plus minus salien- 
tibus, vel ejus nervis in alas abeuntibus, aut non, tubo corollae oblongo, 
aut brevi, limbo integerrimo, serrato, etc. plurimum ludere, unde auc- 
torum varietates, aut falsae species emanarunt. 
De distinctione a G. bavarica L., de qua dubitarunt quidam, ne- 
gavit Pallas, (hae sibi reapse ignota), cf. praesertim Gaud. Helv. n. 
609., Froel. Gent. p. 11., Bertoloni It. 3. p. 92., Griseb. Gent. p. 264. n. 68. 
G. aestiva R. Sch. admodum agitata, denuo a Neilreich (Croat. 
1868.) varietas declaratur G. vernae, quomodo Wahlenberg, Gaudin, 
Bertoloni, Facchini placuerat. Koch omisi, quia nimium distinctionibus 
non sustinendis de hac specie pepercit. cf. illius Syn. ed. 2. ps. 563-4. 
ns. 16-20, 
Violae Calatianae Plinii, Nat. h. 1. 21. c. 6., vel 14., habitae sunt 
a Sprengel (Antiquit. botan. specim. 1. p. 11.) pro G. verna. Videre 
mihi videor ipsum hane sententiam a Gesnero sumpsisse, quum Hrt. 
Germ, ert. 251. iste hanes peciem tulerit sub Calathinis Violis, nomine 
Calathianae vernae. Hae Calathianae Violae maximum sui dubium re- 
linquunt. Referendae ne ad Zepaticam nobilem? 
Gentiana minima (Gesneri) Pena, Lobel., Vill. Dauph. 
Gesn. infr. citat.; locus ad G. Amarellam evocatus fuit a Spreng. Pen. Lob. Advrsr. p i 
G. nivalis e Koch. bx n. 27., Bert. 3. p. 92. p. 12., Gaud. 2. n. 612., Lebert p. 26. n. 5., 
DC. Dub. p, 327. n. 15., Willk. Lang. 2. n. 2889. (corr. Barr, prolat.). La-Peyr. Herb.; G. bavarica 
