534 
(1161.) p. 55. n. 29., nulla prorsus de illius historia nobis transmissa 
notitias Herbaria Monspeliensia mihi nihil doeuerunt nihilque ea, quae 
aut Parisiis, aut Matriti consului. 
SECTIO 7.» ERITHALIA Buse. 
Gentiana Cruciata (Brunfels) Gesn. Hrt. Germ., Clns. Pann. A, 
G. Bauh. Pin. p. 188. n. 1,, etc. 
Brunf. Herbr. 2. p. 52, Koch p. 561. n. 8., Bert. 3. p. 82, n. 7., et. 5. p. 615., Gand. 2. n, 602., 
Lebert p. 37. n 12., Orteg. in Qner. Fl. Esp.5. p. 157., DC. Dub, p. 226. n. 6., Willk. Lang. 2. Lang. 
2. n. 2897, La-Peyr. Herb., et G. asclepiadea Hrb. La-Peyr.. partim; G. minor Tabern. et J. Bauh. 
Font.-Boll., G, tetrarhiza Renealm., Cruciata verticillata Gilib. Exerc. phyt. Jaeq, A. 4. p. 37. t. 372., 
Schrank Fl. Monac. t. 153., Spach Suit. Buff. Atl. t. 145,, Reichnb. Icon. C. 27. t. 1052. f, 2., Fl. 
Bat. v. 14. t. 1136. Matth. p. 645., Camer. Epit. p. 417,, Fuchs. Hist, st. p. 420., Trag. St. h. p. 253-4., 
Renealm, Spec. h. pl. p. 74, 73. fig. Tabern. Krtb. 2. p. 1104. f. 4., Icon. t. 727. f. 2., Dod. Purg. 
p. 71., Pempt. p. 343, Clus. Pana. A. p. 282-3. fig., et p. 284., Rar, pl. Hist, 1. 3. p. 313. f. 1., Lob. 
Obs. p. 166. f. 1., Icon. t. 309. f. 1. Plant., Gesn. Op. bot. ed. a Schmied. P, 2. fase. 2. p. 48. t. 23. 
f. 89., Lonicer. Nat. h. crt. 148. C. 
9 Flor. Jul, Aug. Fruct. Sept. In montan. praesert. meridion. ad 
nemora, locisque herbidis. 
Legi in Pyr. Navarr. supra Isaba l.d. Bellabasre sub le Port d' Anseau, 
die 28. Jul. 1841. Habui ex Pyr. sept. e Gavarnie a Deville; ex les 
Bains de la Preste a Massot. 
Radix longa, perpendiculariter in solum descendens, simplex, aut 
irregulariter divisa, unde noscitur quam inepte speciei nomen G. te- 
trarhizae fecerit Renealmius. Surgunt caules plures, adscendentes, foliis 
decussatis praediti, cum rosula foliorum intermedia. Flores potius di- 
cendi in verticillastris oppositi, quam verticillati, verticillastris, prae- 
sertim duobus aut tribus superioribus, approximatis, superaddito ter- 
minali flore, unde flores in extremitate caulis capitellati apparent. 
Occurrunt tamen individua in quibus flores tantummodo axillares ha- 
beantur. Calyx membranaceus, quadridentatus, dentibus inaequalibus, 
duobus oppositis valde majoribus. Corolla tubulosa, inflata, sub-clavata, 
extus luride violacea, intus, in limbo, pulere azurea, quadrifida, inter- 
mixtis laciniis parvis, subdenticulatis, unde fiunt plicae triangulum 
elongatum efficientes. Folia ludunt tri-quinquen ervia. Variat raro ca- 
lyce quinquedentato, eum corolla quinqueloba, et staminibus quinque: 
« Flos primus plerumque quinquefidus » Borkaus (Gotth.) Fascie. plantr. 
FI. Lipp. (1775.) p. 11. Et Jaequin observabat: « Quandoque toto flori 
in divisione una quinta pars additur » A. p. 38. Mutatis verbis: « Flores 
interdum. aliqui quinquefidi * Froel. Gent. p. 31. Obs. Et hoc novit 
Hallerus quidem, Helv. n. 643. 
Eodem modo variat etiam Æ. macrophylla Pallas, Fl. Ross. T. 1. 
P. 2. p. 103. t. 96., quae species huie Cruciatae admodum affinis est: 
donee in G. Douglasiana Bongard , insulae Sitcha Amer. boreal, cum 
hisce propinqua, iste sit solitus easus. 
Scripsi Cruciatam substantivum, neque cruciatam adjectivum, quo- 
modo eum Clusio, G. Bauhino, Linnaeo, praesertim, fecerunt auctores 
multi; primi plantae denominatores, Fuchsius, Tragus, Gesnerus, Lo- 
nicerus, Anguillara, aliique stirpem absolute Cruciatam (e foliis decus- 
satis) substantivo nomine appellarunt; eis obsequi placuit. 
Clusiana prolatio reperitur fallax, 213., quoad paginarum numerum 
apud Host Fl. Austr. p. 334. n. 5.; sed bene explanata, et correcta le- 
gitur apud eumdem sub G. ciliata p. 340, n. 22., ubi eam repetere 
magnus fuit certe error, aut inconsiderantia. 
