539 
submersis sui Ranunculi luteoli, (forte R. Drouetii F. Schultz Bull. Soc. 
botg. Fr. (T. 13. p. LVIID, ut ipse testatur Bull. Soc. botq. Fr. T. 14, 
(1867.) p. 99. Caeterum dari foecundationem ante anthesim longe fre- 
quentius ac suspieatum est, observationibus ad rem institutis, decla- 
ravit Fermond , Compt. rend. Acad. Sc. T. 47. (1858.) p. 855-8. 
Libadion Nob. ex Plinio. Erythraea idem est ac si rubrum di- 
ceres, Genus, de quo agimus, comprehendit species floribus albis, luteis 
etiam praeditis. Et quum sint genera, in quibus species omnes flores 
rubros portendant, neque simile nomen tulerint, hine denominatio ista 
adhue magis dissentanea evenit, Nomen non confeci novum; quam fi- 
dentissime, praetuli Plinianum illud, quoad jam antehac recipiendum 
fuisset, considerata C. Gesneri optima sententia: “ Antiqua nomina 
nolim irrita fleri , G. in litteris ad Aretium datis. 4. Febr. 1565. 
Tiguri (vid. Epist. med., ex edit. Frosch 1577. crt. 120. b). 
SECTIO 1.* XANTHEA RricnuxB. 
Libadion maritimum (Columnae) Nob. 
Column. Ecphr. P. alt. p. 77-8. fig. Erythraea maritima Pers. Syn., Bert. 2. p. 646. n. 2., Koch 
p. 567. n. 4.. Moris Sard. 3 n. 825. (excl. G. occident.); Willk. Lang. 2. n. 2905. Chironia maritima 
Schousb. Marok. p. 99., DC. Dub. p. 328. n. 5. Ch. marit. Willd. La-Peyr. Herb.; Gentiana, et Cen- 
taurium maritimum Pourr. Herb. Matrit. Flor. Graec. Sibthrp. C. 3. p. 34. t. 937. robustr., Cavan. 
Ic. Descr. 3. p. 49. n. 323. t. 296. f. 1., Reichnb. Icon. €. 97. t. 1061. f. 6. Barrel. Ic. t. 468,, et. 
t. 467.; Bocc. Mus. Pnt. p. 83. t. 76. f. infr., ex Barrel. inversa. Moris. Hist. pl. Oxon. 2. S. 5. 
p. 50.14.20. f. 2. n. 3 
( Flor. Maj. Jun. Fruct Jun. In Pyrenaeor. extremis, non procul 
mare, locis calidioribus. 
Legi in Pyr. orient. humilior. ad Gerona, die 30. Maj. 1851. Habui 
e Port Vendres a Naudin. 
Planta generatim palmaris, occurrit quoque pedalis: anguli in caule 
sunt valde manifesti, acuti. Folia vix patentia, cauli quasi approxi- 
mata; inferiora minora, superiora sensim elongata conspiciuntur. Flores 
pulere sulphurei, fere inodori. Vidi corollae lobos uno aut altero dente 
praeditos, et hi lobi sunt plus minus acuti aut obtusi. Modificationes 
de longitudine dentium calyeinalium, easque quas modo citavi de co- 
rollarum lobis, late observavi in individuis Lucensibus, Corsicanis, 
Sardois, Siculis, Algeriensibus quoque. n 
Pertinetne ad nostram hane speciem Seguieri eadem humilior, flo- 
ribus paucioribus, et foliis ad basim non ita dilatatis, Manet. Virid. 
Florent. 1751. p. 83. n. 982.? Illius 1.* Seguieria Ibid. n. 981. evi- 
denter est Chlora connata Desv. De patria revera siluit Manetti; CAlora 
sessilifolia desideratur in Italia: agnovit eam aliunde? i uu 
Gentiana maritima Cavan. a quibusdam exclusa, cum aliis plurimis 
mihi varietas est Lib. maritimi. Folia non sunt semper uninervia; ea 
vidi trinervia in speciminibus hispalensibus; et variae se praebuerunt 
corollae quoad illorum magnitudinem etiam, nec non laciniarum lati- 
tudinem, ut de aliis variandi modis in eis, inque ealyce memoratis si- 
leam; in ipsis archetypis Cavanillesii, a me observatis in Herb. hort. 
Botan. Matrits. 
Si quis perlegerit Bert 
amotionem synonymorum, | 
eas prorsus futiles reperiet; quas manes esse novi 
2, p. 1089. | 
oloni observationes, quibus ille exeusare vult 
et prolationum Willdenowi, et Cavanillesii, 
t etiam Visiani, Dalm. 
