541 
PI. rar. Hungr. 3. p. 287. t. 259. Huic varietati admodum accedit 
planta lecta a la Carbonera, in qua et corollae habentur albae. Cae- 
terum floribus albis occurrunt hue et illuc differentes hujus speciei - 
formae ad A/gortha, ad Gerona, inter quas censenda procul dubio est - 
G. pyrenaica Pers. Syn. p. 283. n. 8. Plantam pusillam, facie Cicen- 
diolae, parvifloram, floribus albis, offendi ad Sarrià in Mantagut, die 
28. Jun. 1860., Pyr. Catal. 
Dicam potissimum de varietate pygmaea ad Biarritz lecta. Planta est 
pusilla, statura sub-pollicari, habitu erassiusculo , floribus fulgentibus, 
plerumque solitariis, vivens iis in locis, in quibus marinae aquae in- 
terdum perveniunt. In hac forma etiam vidi corollae lobos patentissimos 
sub horis meridianis, ac tutum constringi evulsa planta, et in capsula 
seposita. Haec varietas sub exsiccatione mutavit corollas rubras in luteas: 
cito veritus sum ne quis eam sumpserit pro peculiari specie, et forte illa 
est, quam DC. descripsit nomine Chironiae occidentalis, receptam cum 
Duby l.c. n. 4., perperam relatam ab aliis, ut a Mutel, Fr. 2. p. 298. 
n. 6., a Gren. Godr. Fr. 2. p. 486., ad Libadion maritimum, unde 
patria Gallia occidentalis huie postremae speciei nimis late tributa 
est. Certo certius ad hane stirpem, de qua ago pertinet Ch. occidentalis 
Darraeq, Notice. Fl. envir. Bayonne, ue Morel Vue historiqs. descript. 
ed. 2, (1846.) p. 477. n. 409., qui observationem meam, de mutato 
forum colore sub exsiccatione, confirmavit. Huic eidem plantae re- 
spondet, ut puto, Gentiana maritima Thor. Chlor. Land. p. 94., nec 
non Erythraea conferta Pers. Syn. p. 283. n. 3., sive Gentiana chloodes 
Brot. Fl. Lusit. 1. p. 276. n. 5., quam nomine Erythraeae chloodes di- 
stingui curarunt Gr, Godr. Le. p. 484. Cui varietati nostrae Ne 
etiam appropinquat ZLibadion, sive Ch. pulchella, Engl. Bot. v. Teti so $ 
s.c., ad quam Smith retulit Vaill. Bot. Paris. t. 6. f. 1., quamvis d ; È 
stirpem non parum absimilem ostendat. Denique ab ea vix E à 
caespitosa Link. Hoffm. FI. Port. 1. p. 852. t. 66. f. infr. eS. 2: 3 " 
Plantae ab Anglis evulgatae nominibus Er. littoralis, pulche peste 
latifoliae mihi videntur totidem formae aut varietates unius ejusdem 
speciei, cum Zib. variabili facile componendae ; cf. ls.c., et insupe 
Engl. Bot. v. 33. n. 2305., et Suppl. v. 2. AI 
sum, non tantum Gr. latifoliam Sm., uu ret d Biarritz, sed 
Narbonne, et ad Bayonne indicatam, ai Godr. Ibid. p. 485., consti- 
etiam Er. tenuifoliam, et diffusam G ; 
tuere tot Bemet eodem typo exor tos. Nullus y^ yes un Ky: 
ab hae sententia detineat. Æ. Boissieri Willk. (F. I Algarb. lectar. 
sed etiam Hoffm., Link Port.) En. pl. nov. rar. m tisp. ^9 È 
n. 140. rsen. 7 25. 1663. p. 48), in qua corolla pae 
xuriat, mihi peculiaris species non videtur ; Men z er sdb 4i t 
ut ad Vich provenire compertum habui. Haec p 2 „mbosa Willd. 
riabile, ut Chlora grandiflora Viv. ad connatam. pai iiA 
e Barbaria omittitur a Grisebach Gen. Sp. Gent., nec 1n pe cf. Roem. 
Munby Catal. pl. Alger. Characteres dati laxissimi sunt: ci. 
Schult. Syst, Vegtb. V. 4. p. 787. n. P bi fiducia supererit 
; Ila ti 
P FI. Ross. 3. p. 51. n. 4., nu — 
de sel ema i ^e Fisch. Er. emarginata Walldst. Kit. accedi 
badi saluto | idem intrat; 
varietati, quao E. pulchella, inque Li PERSEA ropi aai emargi- 
nam, Neilreich observante, corollarum laciniae Variat s, 
