542 
natae, crenulatae; istum cf. Hungar. Slavon. p. 85. E. Muhlenbergii Gris., 
sive Exacum pulchellum Pursh, pertinet ad formam quae E. ramosis- 
sima Pers. teste Asa Gray Man. bot. North Amer. ed. 2. p. 344. n. 2., 
et seqs. edits. Er. capitata Willd. Herb.. sunt specimina a pecude de- 
morsa, et inde deformia, teste Kunth Fl. Berol. ed. 2. p. 18. 
Centaur. min. purpur. patulum (valgo Cachen) Feuillé Hist. pl. medic. 
Amer, merid. Per., Chil. in Feuill. Journal, ete. T. 2. (1714.) p. 747. 
t. 25., hodie Æ. chilensis Pers., Griseb. Gent, p. 138. n. 2., multam 
gerit, quoad faciem, similitudinem cum Europaea nostra, praesertim 
cum varietate pulchella , vel ramosissima Pers., cum qua communes 
quoque habet vires medicas, apud Chilenses inter pharmaca suscepta, 
quomodo nos speciei typo praesertim utimur. Ita ut fidenter utendum 
sit de herbis istis amaris, et tonicis, quarum praestantiam duorum mun- 
dorum experientia comprobavit, larga temporum serie, cf. Feuill. l.c. 
p. 748., et Ruiz Sobre la Chanchalagua in Dissertaciones ete., Madrid 
1796. p. 45-56., Molina Sagg. Stor. Nat. Chil. ed. 2. (1810.) p. 
115. 24.9. 
E primis qui L. pulchellum (cum Vaillant) ceu speciem non rece- 
perunt, mihi est Guettard, Obs. PI. 2 (1747.) p. 304. Nota. Sed quum, 
errore typographico, n. 4., loco 5., irrepserit, tunc apparet ipsum 
haneine plantam eum Chlora connata confudisse quod eredi nequit. 
Illi quibus jocosa placent in Scientiis etiam, adeant Des Moulins 
in opella Erythr. Cyclam. Gironde (Bordeaux 1851.) ps. 3-30. ubi longo 
sermone ad futiles conclusiones devenit ridiculus scriptor. Item impro- 
bandum eorum est artificium, Persoon, Roemer, et Schultes, qui adeo 
fallaei negotio sectiones generis composuerunt, ut affinia removerentur, 
dissimilia copularentur. 
Libadion spiciferum (G. Bauhin). Nob. 
G. Bauh. Pr. p. 130, Erythraea spicata Pers. Syn., Koch Syn. p. 567. n. 5. Bert., 2. p. 648. n. 3., 
Moris Sard. 3. n. 824., Willk. Lang. 2. n. 2906. Chironia spicata Willd. Sp., DC. Dub. p. 328. n. 2. 
E. Pickeringii Oakes, ex Asa Gray Man. Flor. Graec. Sibthrp. C. 3. p. 32. t. 238., Link. Hoffm. Fl. 
Port. p. 356. t. 68. vix, nisi e Inxur.e specimine Reichnb. Icon. C. 27. t. 1061. f. 4., Zannich. Vnz. 
s 56. t. 3. Barrel. Icon. t. 1242. ex Corvino, vix. G. Bauh. in Matth. Comm, edit, p. 488. f. 2., Moris. 
ist. pl. Oxon. 2. S. 5. p. 566. t. 26. f. 4. n. 7. (p. err. 6.). 
C) Flor. Jul. Aug. Fruct. Aug. Sept. Per reg. mediterr. eum Olea, 
quam non raro superat. 
Legi in Pyr. Navarr. ad Senguessa sub Rocafuerte, die 8. Aug. 
1844., ubi solus subsalsus. Observavi supra Huesca, inter Castejon de 
Arbaniès, et Vandalies; ad Rosas. 
Caulis hexangularis potius, angulis duobus minoribus, e nervo medio 
foliorum descendente productis. Rami dichotomo-paniculati, floribus de- 
nique in spicas graciles, elongatas dispositis; sessilibus, alternis, ad ra- 
chidem strietis, secundis, bracteolatis. Folia sub-quinquenervia, nervo 
dorsali medio inferne manifestiore, lateralibus vero superne magis quam 
inferne evidentioribus, quum in pagina inferiore suleulos potius quam 
lineolas salientes ostendant; et folia inferne magis approximata con- 
spiciuntur, ibidemve minora, ovata, et latiora prae illis L. variabilis 
var. pulchella, cum qua ad Sanguessa simul proveniebat. Calycini 
dentes valde inaequales; corollae lobi ovales, latiores prae illis L. va- 
riabilis varietate citata. Stilus revera declinatus, stigma profunde bi- 
lobum, lobis, superne visis, reniformibus. Tabernaemontani prolatio apud 
Griseb. Gent. p. 147. n. 14. fallax pro certo est. 
