544 
dunculis insidentes. Calyx sex, septemfidus, laciniis lanceolatis, acu- 
minatis, longitudine ferme corollae. Corolla parva, laciniis obtusiusculis; 
calyeem parumper superantibus. Stamina corollae lacinias non aequantia, 
ad ealycis limitem vix pertingentia. Stilus superne bifidus, stigma unum- 
quodque bilobum. Capsula elliptica: semina minima, rugosa fusco-nigra. 
Synonymon Poireti non excitavit dubium, quamquam illius descriptio 
sit manca, et quamvis dixerit suam plantam affinem Ch. dodecandrae L., 
quae hodie Sabbatia Chloroides Pursh, etiamsi viderim Reichenbach sub 
Ch. lanceolata Koch, Ziz, Salzm. En. 1818. PI. er. l.c. ab hac unione 
abhorrere. Minus mihi placuit Ch. émperfoliata Salzm. fasc. 3. Pl. Hisp. 
Tingit, Reichnb. item Pl. cr. C. 5. p. T. t. 412. f. 598., quae meis 
oculis fert plantam habitu Gentianae pascuorum N. 
Num de hac specie loquutus fuerit Camerarius, Epit. p. 427., sin. 
fig., ubi Centaur. lut. alter. memorat, angustiora, nec perfoliata gerens 
folia; num de Libadione maritimo dixerit, assequi difficile erit. Item ego 
ambigo inter hasce duas Gentianaceas quoad Manetti Seguieriam al- 
teram, ut dixi ad p. 638. 
Relatum est a Grisebach speciem repertam fuisse ad Bayonne ab 
Endress, quod mihi adeo repugnat, ut in suspicionem venerim Bayonne 
loco Narbonne relatum ne fuerit? Certe per Cantabriam, locis adhuc 
magis propitiis, Orio, Zarauz, Bilbao, ego Ch. sessilifoliam non percepi! 
Sub-Ord. 2. MENYANTHEAE Gris. Endl. 
Menyanthos Theophr.?, Dalech. 1586. Tournef. 
Menyanthos palustre (Theophr.?, Plinii, V. Cordi) Dalech. ex Theophr., 
Pilleter. Plant. Lyon. p, 264. 
Theoph. Hist. pl. 4. c. 11.? Plin. Nat. h. 1. 21. c. 9. vel 30.? Cord. infr. citr. M, trifoliata L. 
Sp., Koch p. 558., Bert. 2. p. 410., Gaud. 2, n. 436., Griseb. Gent. p. 340., DC. Dub. p. 325., Willk. 
à 2. n. 2883. M. trifl. La-Peyr. Herb. Limonium pratense Trag.; Visumarum Marcelli Burdigal. 
Eugl. Bot. v. 7. n. 495., Curt. Fl. Lond. ed. Grav.V. 1. t. 22,. Flor. Dan. t. 541,, Fl. Batav. t. 2. 
Bull. Herb. Fr. t. 131., Schrank Fl. Monac. t. 309., Schk. Handb. t. 35., Roques Phyt. med, 2. p. 54. 
t. 54., Dietr. Fl. Bor. v. 5. n. 404., Sv. Bot. v. 1. n. 22., Lamk, Ill. t. 100. f. 1., Gaertn. Fr. Sem. 
pl. 3. p. 112. t. 198. f. 9., Reichnb. Icon. C. 27. t. 1043., Bigel. Amer. med. bot. V. 9. P, 4. t. 46., 
Woodv. Hook. Med. bot. V. 2. p. 277. t. 97., Plenck lcon. pl. med. T.1. p. 51. t. 87., Turp. Fl. med. 
T. 4. t. 232, W. W., F., N. ab Esenb. Pl. offic. t. 204., Savi Mat. Med. p- 14. t. 47., Sabb. Hri: 
Rom. 1. t. 88. Sturm Heft 8, Hayn. Arzn. 3. t. 14., Tournf. Inst. t. 15. fl. fr., Dalech. Hist. pl. Lugd. 
p, 1020. f.a suprs., Lob. Obs. p. 496. f. 2., Icon. 2. t. 33. f. 2., Dod. Pempt. p. 580., Cord. Hist. pl. 
crt. 96., a-b fig.a, Moris. Hist. pl. Oxon. 3. S. 15. p. 604. t. 2., f. 5. innumer. ` 
9, Flor. Maj. Jun. Fruct. Jul. Aug. 
Legi in Pyr. Aurigr. sub la Maura, die 8. Aug. 1843, habui a 
Deville ex Cap vern. 
Ovarium anulo ciliato viridi obvallatum; placenta e centro surgens 
libera, in duos ramos divisa, ad valvulas applicita. Corollam penta- 
hexapetalam vidit Fries, Nov. Fl. Sv. ed. 2. n. 78.: hune lusum non 
citavit monographus. Patrum auetoritas dubia manet. 
Gentianaceae repudiatae. 
Gentiana punctata (Camer. Gesn.) L. Nec Linnaeus, non Froelich, 
neque Lamarck, aut Willdenow, Pyrenaeorum indigenam eam dixerunt. 
Credidit DC. Fr. 3. n. 2765. Ramondio fidens, qui procul dubio, G. 
bilobam punctatam esse putavit. La-Peyr. Hist. abr. pl. Pyr. p. 133. 
n. 4. dubius extitit, num planta a se visa et collecta responderet reapse 
