549 
teri Vis. Dalm. Suppl.? Sv. Bot. v. 4. n. 949., Bull. Hrb F 
] : . Bot. v. 4, n. 249., È «LAc ; CF 
Monac. t. 930., Heft 9., Jacq. Miscell. A. 1. p. 17. t. 1. f. 5 fl. ud e Dan 4: Ha. "a Ea 
Schk. Handb. t 55., Mill. Icon. t. 53. f. 2., Duchan. Pl. ut. vén, Atl, t, 68» Br. Phosb, Raub Li. 
vén. germ, p. 89. t. ?1.. Plenck Ic. pl. med. T, 2, p. 90. t. 154., Roques Phytogr. med 2. 7». t 58., 
WOPNCENU CRINE Tnt Bi olle, a ife EE 
Fuchs, Hist, st. po 128, rag: St de pe fos Curd, lia piedi Malt. P- S00., Camér Epit. p B90, 
p. 407., Brunf. Herbr. 9. p. 40, n wt 36.) et RO D Utt od. Purg. p. 251., Pempt. 
9, Flor. Jun. Aug. Fruet. Aug. Sept. 
.. Legi speciei typum in Pyr. Arag. ad Torla, die 5. Aug. 1850., et 
in Pyr. or. Catal. ad San Feliu de Guixols, die 6. Jun. 1860. Varie- 
tatem floribus fuscis legi in Pyr, Cantabr. edit. ad scaturigines fluminis 
La Nive ld. Pagazorvos, die 1. Jul. 1841.; et iterum inter Haosta, et 
Lacarre, die 8. Aug. 1841. Eamdem varietatem observavi in m.° Peña 
Darry supra Salvatierra Pyr. Arag., mihique ex Garayoa, Vallis Aezcoa, 
demonstravit Uriarte. Lusum, qui V. laxum observarunt ad le Port de 
Venasques, cf. Timb. Bull. Soc. botg. Fr. T. 11. Citat Dulac St. Lézer 
ex Deville (n. 1455.) cujus loci specimina non retinui. 
Differentes speciei formas habui a Deville ex Bramesasque, ex Estrem 
de Sales, ex nemore de Balaouay, ex Cap-vern, ex Sort (Barousse). 
Folia erupta Jac non emittunt (ut in plurimis Asclepiadeis evenit); 
hoe ego confirmavi in omnibus plantae aetatibus: hinc erravit Targioni 
O. dum scripsit: * Zrovasi nei boschi questa pianta lattifera „ Istit. 
bot. T. 2. n. 308. 
Dubius est Dioseoridis, et inde Plinii loeus, eo quod radix in nostra 
stirpe foetens potius quam odorata sit. 
Diffieultatem novit, sed non eripuit Fraas proponens suam illam 
mystieam Asclepiadem Dioscoridis Fl. Class. p. 159., Plinii quoque sy- 
nonymo allato. Non nomine, sed re solvenda foret lis. Recte huc ci- 
tatur a Ledebour, Ross. 3. p. 46. n. 3. Asclepias alba Gilib. Exerc. 
phyt. p. 62.; eujus ieon in meo exemplari desideratur. 
Varietas in Cantabria facile obvia (ad Lano, Ernani, Tolosa, etc.) 
respondet Cynancho laxo Bartl., ex quo coronae lobi juncti inspiciuntur 
membrana lata, pellucida, quam in Vincetorico, et contiguo deficere 
dieit Koch (G. F.), Pollichia (1854). Quod et credidisse ewm, vel spe- 
rasse aliis persuaderi posse, quis non miretur? (ex Plin. l. 31.) Sed oh 
quam futilis est nota ista. Planta ad San Feliu de Guixols collecta hac 
carebat membrana dum eam legi, quam postea, per aliquot horas clausa 
in eapsula ferrea, ostendebat. Re prope inspecta percepi, non agi de 
membrana ulla, sed de humoris secretione facili, vel difficili, condensata, 
aut evaporata, prout conditio plantae extrinseca mutabatur, attactu 
quidem, si adesset, cito disparitura. Nulla unquam res jocosior ceu 
seria jactata est. EDO MS Kad. à 
Pluries in Cantabria septentrionali obvia mihi fuit stirps floribus 
praedita fuscis, quam fere semper solitariam reperii, eireumstantibus 
individuis multis V. vulgaris. Nullo alio charactere ab hoc distinctam, 
eam statura plerumque minorem, habeo pro lusu speciei vulgaris. Meam 
sententiam, jam ab anno 1842. editam (in meis schedulis criticis), su- 
scepit Visiani Dalmat. 3. (1852.) p. 2. n. 1102., plantam de qua MEO 
distinguens ceu varietatem b fuscatam V. officinalis. ag a b l 
quidem esse arbitror Asclepiadem nigram Marsch. a Bie = aur. cpm 
8. p. 173. n. 445., iis consideratis, quae de sua planta eff T 7 z at 
jam seripseram, quando, recepto Ledebouri Flor. Ross. vidi, V. nigrum 
