550 
eum Marschalliana prolatione ab eo enumerari, supposita hac nota: 
“ Planta Rossiae mediae, et australis potius forsan ad subsequentem (V. 
medium Decsn.) amandandam „ lc. 3. p. 45. n. 1.5 et videas etiam 
quae repetivit ibidem sub n. 2. Denique sunt mihi indubitanter unius 
ejusdemque loci Vincet. officinale, medium, et nigrum Ledeb. Fl. Ross. 
Contrariam a nostra sententiam tenet Decaisne, in DO, Pr. Le, - 
qui specie recepta, illius synonyma ampliavit referens veterum, Tour- 
nefortii, et Vaillantii synonyma, cum prolationibus neotericorum, sci- 
licet Willdenowi, Link, R. Brown, addito etiam V. luteo Link, Hoffm. 
Harum distinetionum fautor Koch quidem fuit, eumque conferas Syn. 
ed. 2. ps. 555-6. ns. 2, 3, 4., sed quum et ipse parum satisfactus vi- 
deatur de suscepta sententia, ego ilium cum suis dubitationibus relin- 
quere malim, potius quam Cynancha sua Vincetoricum larum et con- 
tiguum ultra trutinari. 
De V. Huteri cf. Vis. Dalm. Suppl. p. 99. t. 7. f. 1. De synonymis 
Timbal, et Jordan, relinquo discussionem, 
Sarmasikia Nob. Cynanchum R. Br. Nomen Dioscoridis prae- 
cipuum Apocynum (l. 4. c. 81.) quod spectat ad Asclepiadeam Marsde- 
niam erectam R. Br. prosilivit in Apocynum venetum (Lobel.) L., igno- 
tam patribus speciem. lllius synonymon praecipuum Cynanchum, ex 
Dioscoride (l.c.), conversum fuit ad stirpes, quarum notitia penes Dio- 
scoridem desideratur. Apocynum significat canis exitium, Cynanchum quod 
canem suffocat; quae nomina ab hodierno Apocyno, aeque ac a neote- 
ricorum Cynancho fugiunt, utpote quae impropria ac ingiusta sunt. De 
Marsdenia erecta canibus suffecta experimenta fecit Cattonum Princeps 
Wilhelmus, anno 1580, referente Car. Clusio (Rar. pl. Histor. ultima 
libri primi pagina). 
Ego a Graecorum nuperiorum nomine genus nostrum Sarmasikiam 
nuncupavi. Genus Apocynum Tournef., vel Neotericorum, spectato prae- 
sertim Apocyno veneto, antiquiore generis specie, dicant primi Itali mei, 
si eis libet, Riniam, in honorem Benedicti Rinio, Philosophi, atque Me- 
diei Veneti, qui, ineunte saeculo XV, auxiliante Andrea Armadio pietore 
celeberrimo, Herbarium splendidum componendum curavit, in quo prae- 
stantiores plantae ad medicinam opportunae depictae fuerunt. Riniam 
venetam vim purgantem possidere testatus est Donati (Sempl. p. 40.); 
sed revera ad hune usum valde praestantiores plantae, per Italiam 
quoque, circumferuntur. 
Sarmasikia Gesneri! Nob. 
Gesn. Hrt. Germ. crt. 279. b, lin. 27. Cynanchum monspeliacum L. Sp., DC. Dub. p: 323, n. 4. 
C. acutum b Gren. cum Godr. Fr. Willk. Lang. 2. n. 2921. C. monspeliaca Le Maout Decsn. Flor. 
Graec. Sibthrp. C. 3. p. 46. t. 251.. Cavan. Ic. Descr. 1. p. 44. n. 66. t. 60., Jacq. Collect. 4. p. 106., 
Ic. pl. rar. 3. t. 340.; Pen. Lob. m 273., Icon. t. 620. f. 2., Clus. Hisp. p. 225-6-7., Rar. pl. 
Hist. 1. 1. p. 126. t. 1., Camer. Epit. p. 972. 
9, Flor. Jun. Jul. Fruet. Sept. In Pyr. Atax. orient. non proeul 
mare rara. 
Legi in Pyr. or. ad pagum St.ae Mariae, die 6. Jun. 1842.; ob- 
servavi ad Narbonne, unde etiam specimen obtinui a Delort. 
Sarmasikia Dodonaei! Nob. 
Dod. Purg. (1574.) p. 253. Cynanchum acutum L. Sp. pl. p. 310. n. 1., Bert, 3. p. 9. n. 1., Koch 
p. 995. n. 1.. C. acutum a Gren, Godr. Fr.2. p. 479., Willk. Lang. 2. n. 2921. C. monspeliacum 5 Lamk. 
Dict. C. longifolium Mart. confirm. a Ledb. Ross. Flor. Graec. Sibthrp. C. 3. p. 45. t. 250., Lamk. 
