m 



tlBERPRlMVS 



DE CANE RABIOSO 



CaPVT XXXV. 



9 



V O canis dum re<5le valet , homini magis do> 

 meflicus efl, &: f<imiliaris,hocplLis ciim accn- 

 fueta fua nacura receiHtj infeftus illi eft,ciim ni- 

 mirum morbiquofiam genere corripicur, illi 

 inter omnia animantia communi &c peculiari; 

 qtio fit vcnonmihas Cn exiciofus quam ferpenreSjVelreliqu? 

 fcriK venenatre , de quibus antea locuti fumus . Qux mihi 

 cauraquoquefuiCjVteum huichbroinfercrem^nea noftris, 

 idq; opcimo iure obijci pofTer, me ea qux minus illis cognita 

 'unc Sz neccilliria cxpofuifTe tantum , &: qua: maioris flint 

 momenti, Sc illis familiaria (Imc, filentiopr^tcrijfTe. Ecfi 

 cnim (quoddiuin^Ebenignitaciaccepcumferimus) natura . 

 GalliamnoftrampriEc^teris nationibusomnibusica dota- 



iicrit , vtmonfl:raha:cvcnenataarmisfuisfpolians , pcdibus 

 nos ea conculcare, abfquc vI!o morfus mctu volucric : reli- 

 quittamen c^uxdam, potius vc folicitos &:cautosnos rcd- 

 derec, quam quod quicquam .mah inferrc nobi.s cuperec. 

 Incerquxquo pcriculofms eft id quod perpecuo ncsfcqui- 



f 



tur, hoc maioreftudio prxpararcdebemuSjnos fi forre quid 

 finiftri hac in parte nobis accidcric . Quam poccro igitur 

 breuidimis naturam canis rabiofi explicabo, vencni icem 

 iUiuseiiicaciam, &accidencia ipfxus morfum concoraican- 

 tia: poftremo etiam curandi modum. 



C A N I s icaquc animal natura gcnerofum /amabilc , SC 

 adulacioni dcdicum, & ob hoc homini, prx caEteris animan- 

 tibus gracum,tribus morbis obnoxium cffc foIct,rabici vide- 



liccr. 



