EN ZELDZAAME VOGELEN. K, 
Bornestraat enen ee DARE | 
Te 
De bruine Parkie of kkine Pappesaay (4). | 
Deeze Vogel hadt omtrent de grootte van de gemeene Wilde Duiven, die merì 
Veldvliegers noemt of een weinig minder: weshalve hy ook op de Plaat verkleind 
voorkomt. Zyn Bek is donker, met hoeken en Oranjekleurige Vlakken aan de 
zyden van de Bovenkaak;, zynde de Neusgaten omringd met kleine roode Veertjes, 
de Kop, zo van boven, als aan de zyden tot onder de Oogen, zwart, met een 
kleinen glans van Blaauw op de kruin. Hy heeft de Oogen van een donkere Kleur; 
met een fmal {trookje kaale Huid, dat licht blaauwachtig is, omringd. On- 
middelyk beneden dit Zwarte loopt, van den Keel geheel rond tot het agterfte 
des Kops, een Ring van Feuiljemort Kleur, getekend met langwerpige bruine Vlak- 
jes. De Hals van agteren, de Rug, Stuit en Dekveders der Wieken; zyn donker 
bruinachtig zwart. De grootfte Slagpennen, en eenigen van de naafte ry der Vede- 
ten daar boven, zyn fchoon ultramaryn blaauw: de Slagpennen naaft aan het Lig- 
haam en de Dekveders naaft daar boven, zyn donker met een weinig blaauwheid aan 
de randen : de binnenzyden der Wieken lichter blaauw dan de bovenzyde en de 
tippen der Slagpennen zwart. De Staart vertoont zig, geflooten Zynde, van boven 
geheel donker blaauw; maar heeft de inwaardíe Baarden der Pennen rood, uitge- 
nomen de tippen , die blaauw zyn en de onderfte Dekveders rood. De Borft; 
Buik, Dyën vertoonen zig paarsch van Kleur; dewyl de donkere Veders een paar- 
{che Franje hebben. De Pooten en Voeten zyn gedekt met een donker Vleeschkleu- 
tige Schubbige Huid. ) | EE 
Deeze fierlyke Vogel werdt gezegd van Suriname afkomftig te zyn. Leevende 
was hy, in’ jaar 1761, de eigendom van myn keurigen en waarden Vriend, JOHN 
FornergirL, Geneesheer te Londen, die de goedheid hadt , van hem , dood 
zynde, aan my te zenden. Ik had?er, toen hy leefde, reeds een Tekening van 
gemaakt. Ik onderftel, dat het een zeer zeldzaame Vogel zy; alzo ik dergelyken 
nooit meer gezien heb, en hy is, zo ik onbefchroomd meen te mogen zeggen, tot 
hog toe door geen Autheur afgebeeld of befchreeven. — 
osesoossesscssseesseessessssnsesnÏEssTn 
EA A 
Het Aapje met de ruigbdairige Staart (5) 
Dit Aapje hadt omtrent de grootte van een half gegroeide Kat. Het was cer 
Mannetje, dat echter geen blyk gaf van eenige geilheid. Het fcheen van een tederer 
natuur te zyn dan de groote Aapen , zynde in zyne driften eigenzinnig ; alzo het veel 
genegenheid hadt voor (ommige Menfchen en een geweldigen afkeer van anderen ; 
in beide opzigten beftendig. j | nt 
Het hadt den Kop taamelyk rond; het Aangezigt en de Ooren Vleeschkleurig 
met weinig Haair daar op: den Mond taamelyk wyd: de Tanden en T ong El 
naar die der Meníchen gelykende, even als in de meefte waare Aapen. De Oogen 
was 
(4) Pfittacus parvus brunneus. Epw. Av. zis. (De XII. Sp. 38 en 403 welke ook uit € A 
Ridder heeft deezen niet aangehaald. Het he, ae kontie in en dn ate ino hese afs 
bedenkens , eene Verfcheidenheid zyn van die op Plaat (5) Simia Caudâ comatâ. Epw. Av. 229 
LX en LXII, in de Derde Band van dit Werk, be. _Simia trepida, Linn, Sy/f. Nat, KIL Gen, a, $ 
hoorende tot de Accipisrinus of Sordidus, Syf?. Nar. on sa 
T. za. 
Sp. 2e. 
Ba 
