20 VERZAMELING van UITHEEMSCHE 
onderzyde van de Staart is zwartachtig donker. ’t Geene deezen Vogel byzonder 
kenbaar maakt, is dat de twee lange Pennen, in ° midden van de Staart, zig ver- 
toonen als of wederzyds, ter langte van een Duim, een weinig binnen de Tippen, 
haare Baarden afgeftroopt waren, doch zulks is Natuurlyk en daar van heeft Marc- 
GRAAF uitdrukkelyk gewag gemaakt. De zyd-Veders der Staart worden trapswyze 
korter, tot een derde der langte van de middelften. De Pooten, Voeten en Klaau- 
wen, Zyn van eene bruinachtige Vleeschkleur: (MARCGRAAF zegt zwart.) Hy heeft 
drie Vingeren voorwaards en eenen agterwaards geftreke. De buitenfte voor-Vin= 
gers zyn, byna over hunne geheele langte, aan den middelften gehecht: de Voe- 
ten breed en plat. De Vingers fchynen fmalle Vliezen op zyde te hebben, % welk 
hun breeder maakt. E Ee | 
Deeze Vogel was genomen in een Franche Prys door Kapitein Smrrey, nu 
Graaf FERRERS, en is ontwyfelbaar dezelfde als die MARCGRAAF heeft befchree- 
ven onder den naam van Gura Guainumbi: hoewel zyne befchryving een weinig 
van de myne verfchille. Hy is een Inboorling van Brafil en andere heete deelen van 
Zuid-Amerika. Ik ben zo omftandig geweeft, als ’t my doenlyk was, in deszelfs 
befchryving ; alzo er, naar ik meen, eenige moeielykheid is, wegens de ongewoo- 
ne Bek en Staart, om te weeten in welk Geflagt men hem zal plaatfên: des ik hope, 
dat de Stelzelmaakers, van onzen tyd, daar toe raad zullen vinden. De Heer Bris- 
SON heeft deezen Vogel afgebeeld en befchreeven onder den naam van Momot; in 
zyne Ornithologie ‘Tom. IV. p. 465, Pl, 35. Fig. 3. Zyne befchryving verfchilt 
van de myne, inzonderheid daar in, dat hy niet gelet heeft op de gedaante der 
middelfte Staartpennen, zo aanmerkelyk inde Afbeelding van MARCGRAAF en de 
myne. Ìk onderftel, dat zy eveneens geweeft zyn in Brissons Onderwerp , 
maar dat zy zodanig als een gebrek zyn voorgekomen, dat zyn: Tekenaar zulks 
in de Afbeelding getragt heeft te verbeteren (*). 
Gee eee eee elijk Aleide 
dre. Ark, sE XIX. 
De geelborflige Toukan (19). 
Deeze Vogel is hier, in alle Afmeetingen, tot een derde verkleind, gelyk men 
_kan zien op de Schaal daar nevens, die op vier Duimen langte in twaalven is verdeeld. 
Hy heeft een zeer groote Bek, gelyk alle Toukans, op zyde plat, met den bo- 
venrand fcherp. De Bovenkaak, welker onderkanten getand ‘zyn, is groen, met 
een lange Oranjekleurige Vlak wederzyds en den bovenrand geel. De Onderkaak 
is blaauw, met een groene Schaduw in midden. Beiden hebben Zy de Punten, 
die Zig haakswys’ omkrommen, rood, en doorloopen vier of vyf flaauwe donkere 
Streeken dwars over de fluiting van den Bek. De Neusgaten zyn verborgen in de 
‘Lwarte Streep, die het Grondítuk omringt. De Oogkring is fchoon groen, en 
het Oog ftaat in een kaale Plek van Violetkleur ‚ gelyk de Huid is, onder de Ve- 
ders, over den geheelen Vogel. De Keel en Borft zyn helder geel, en daar on- 
der is een baar van Scharlakenroode Vederen, door welken dat geele van het zwarte 
des Onderlyfs afgefcheiden wordt. De Dekweders der Staart van boven Zyn wit, 
en die van beneden hoog rood, De Kruin des Kops, de Nek, Rug, Wieken, 
| Buik 
(*) [Ik kan, noch uit de befchryving, noch uitde heeft een fchor, trillend, fiaan eluid 
Afbeelding van den Heer Epwarps, befpeuren, dat Heer Taceurmn.] , ee 
deeze Staartpennen in ’t midden kaal zyn, gelyk Lin- (19) Toucan Peftore flavo. Enw. Av. p253. de. 
Naus daar van zegt. De Vogel leeft van raauw 329. Tucana Cayanenfis Gatture luteo. Brass. Áv. IV. 
Vleesch, waarvan hy brokjes in Water weekt;sen die paar TE. ar fr Rhamphaftos dicolorus. Linn, 
dan, met den Bek vattende » geweldig klopt, Hy SZ Nat, XII, Gen, 46. Sp. 7. 
