38 VERZAMELING wan UITHEEMSCHE 
netje zy van deeze Soort, om dat een. ander daar mede overgebragt is, wiens 
figuur en grootte van deeze niet verfchilden, en die even de zelfde Kleuren hadt, 
maar niet zo levendig: °t geen my doet denken, dat dezelve het W yfje ware. 
De Bek is regt, hebbende eene fpitfe punt, en van onderen zo wel als van bo- 
ven gefleufd, zwartachtig. Oranjekleurige Streepen loopen van de Neusgaten onder 
de Oogen door. Van de Onderkaak af is de Keel wit, en dit witte gaat bykans 
vondom den Hals, een foort van Kraag muakende. De Kruin des Kops # gedekt 
met lange blaauwagtig groene Vedertjes, waar Zwarte Streepen door heen loopen; 
en: deeze Vedertjes, lang zynde en:los, maaken een Kuif, welke het Vogelije, zo 
ik onderflel, naar believen kan opzetten en laaten vallen. De Vedertjes, onmidde- 
lyk boven de Oogen, zyn blaauw. De Nek, Rug, Stuit, Wieken en Staart, 
zyn by uitftek fchoon en. hoog Ultramaryn blaauw , de Stuit iets lichter dan de 
andere deelen zynde en de tippen der Staartpennen donker. De binnenfte Dek- 
veders der Wieken zyn Oranjekleur: de Staartpennen aan de binnenzyde donker ; 
met de kanten flaauw Oranje. De onderzyde van de Staart is donker of zwartach: 
tig. De Borft, Buik, Dyên, en Dekveders onder aan de Staart, zyn helder Oran- 
jekleur; de Pooten en Voeten van maakzel als in andere Ysvogels, van Kleur fchar: 
laken-rood, | 2 | 
De hier befchreeven Vogel was op ’t Eiland Johanna, benoorden Madagaskar, ge- 
fchooten door Monfr. Pree, Koopman van Londen. Hy verfchilt van onzen Ys- 
vogel in kleiner te zyn (*), geen zwarte Streepen te hebben onder de Oogen, van 
de hoeken des Beks afkomende, en geen groene Kleur op de Wieken. Ik vind 
hem tot nog toe door geen Autheur befchreeven (f} | s 
De Phantfchietende Wespen, op de Plaat afgebeeld, zyn ontleend uit een Spaarisch 
Werk, dat den tytel voert van „Apparato para la Hhifloria Naturali Efpagnola , in 
Folio te Madrit uitgekomen in't jaar 1754e Ik heb deeze Figuuren en derzelver 
Hiftorie tot vergezelling gebruikt van de Groeijende Poppen der voorgaande Plaat: 
De Spaanfche Autheur, Pater TORRUBIA, een Franciskaaner Monnik; heeft Zyn 
Onderwerp zeer wel en als een geleerd Man behandeld; maar niet geheel ontbloot 
van. eenige gemeene- Volks dwaalingen. Ik merk dit te liever aan, om dat het van 
‚belang is het karakter vaneen Autheur te kennen, wanneer hy ongewoone Ver. 
fchynzelen ter baan brengt. Ik gaa nu over tot zyn Berigt, het welke veel over: 
eenkomft fchynt te hebben met het Infekt, dat in ’ onmiddelyk voorgaande Hoofd- 
ftuk is befëhreeven. … Toen ik my (zegt die Pater) bevond op de Buitenplaats. 
» van een Heer, twee Mylen van de Stad Havána in Nieuw Spanje ; den tienden 
van February des jaars 1749; vond ik eenige doode Wespen in de Velden, die 
nogthans geheel waren, het Lyf, met Wieken en al; inderdaad volkoren Ske- 
letten ($). Uit den Buik van ieder Wesp fchoot een Plant, die ontrent vyf Span 
hoog groeit, by de Ingezeten Gia genaamd, vol van fcherpe Doorntjes, en *% 
emeen denkbeeld ís aldaar , dat de gezegde Doorntjes hunnen ooirfprong zyn ver- 
„ fchuldigd aan de Buiken der Wespen.” De Autheur zegt verder, dat hy veels 
Mikroskoopifche en andere Waarneemingen op dezelven. in * werk telde, doch ver- 
haalt niet welke Waarneemingen dit waren: maar van de geheele zaak houdt hy zig 
| vol: 
53 
(*) LU ne differe de notre Martin Pecheur, qu'en ce 
gwil eft plus petit &e. heeft de Franfche Vertaaler ; 
dach dit is four. Hy verfchilt 'er insgelyks van door 
een Kuif te hebben, en de Ooftindifche gewoone Ys- 
rood heeft en de Pooten zwart, van de Kaap ont- 
fangen.j en 
(9) [Das luide het Engelfch, van Fpwarps, woorde. 
Iyk. De Franfche Vertaaler maakt daar van. Deeze In- 
vogeltjes zyn ook veel kleiner dan de onzen: zie der- 
zelver Afbeelding in ’t 1, Deel van dit Werk, van de 
Elfde Plaat van Kpwarps ontleend. ] 
CH) [Lurneus heeft hem flegts bedenkelyk betrokken 
tot Zynen Gekuifden Ooftiridifchen Ysvogel, de Am- 
bonfche by Sapa afgebeeld en de Philippynfche by 
Brisson. Ik heb een dergelyken, doch die den Bek - 
Jekten waren geheel verdroogd; maar. het Lighaam, de 
Wieken en alle derzelver Leden, waren onbefchadigd. 
In ’t Spaanfch heeft Forwunra: Pero enteros rodos- los” 
Efquelettos con Jus Alas; dat is: de gantfche Skeletten 
nog geheel met haare Wicken. Men ziet hier uit, 
hoe iets door onkundige Vertaaling kan verbafteren en 
door uitbreiding onduidelyk gemaakt worden.) — 
