EN ZELDZAAME VOGELEN 54 
SSSSSISSESSISSSSESSSSSSS ESES SSS SSS SSS 
Pel, A AAT AXEL | 
Het Vogeltje Sayacù genaamd (41). 
Van de beide Vogelen op deeze Plaat, die in de Natuurlyke grootte voorge: 
fleld zyn, voert het onderfte den naam van Sayacu. Deszelfs Bek is taamelyk 
fterk , gelyk die der Graan eetende Vogelen, en zwart. De geheele Kop, Hals, 
Rug en de onderzyde, van den Keel tot aan de Dekveders onderaan de Staart, is 
gedekt met Aschkleurige Vederen, die met blaauwachtig groen gewolkt zyn, maar 
byzonderlyk op de Rug. De Veders van de Wieken en Staart zyn donker en 
gerand met fchoon blaauw, dat een weinig naar het Zeegroen trekt, zo dat, wan- 
neer de Wieken en Staart geflooten zyn, dezelven zig t'eenemaal van eene blaauw- 
achtige Zee-kleur vertoonen, uitgenomen de tippen der Slagpennen, die zwartach- 
tig zyn. De buitenfte Dekveders der Wieken zyn zuiver blaauw; de binnenfte van 
een Witachtige Aschkleur. De binnenzyde der Slagpennen en onderzyde van de 
Staart, zyn donker Aschgraauw. De Staart heeft twaalf Vederen. De Pooter, 
Voeten en Slaauwen, zyn zwart. A | 
Het bovenfte Vogeltje is de Guira Guacuberaba (*). Dit heeft den Bek taame- 
Jyk dik, van boven donker, van onderen Vleeschkleurig. Een fmal Zwart Zoompje 
omringt der voet der Bovenkaak, en verbreedt zig, aan de zyden van dén Kop, 
onder de Oogen, tot aan de plaats der Ooren, ftrekkende zig verder rondom de 
Onderkaak nederwaards, ter breedte van een Duim langs den Keel uit. De Kruin 
des Kops, de Nek, Rug, Wieken en Staart, zyn van eene bevallige Olyfkleur. 
Een geele Streep loopt rondom het Voorhoofd, bovende Oogen en daalt langs de 
zyden des Kops neder, fcheidende het zwart aar de voorzyde, van het groen aan de 
agterzyde, af. Hert voorfte van den Hals en de Borft zyn van een fchoorie Oranje- 
kleur, die naar beneden allengs in geel verandert. Even % zelfde heeft onder op 
de Rug en aan de Stuit plaats. Voorts is de Buik van onderen, zo wel als de 
Schenkels en de Dekveders beneden de Staart, Zo wel als boven, glanzig geel. 
De tippen der Slagpennen trekken naar het donkete en van eenige der buiren(ten 
zyn de kanten helderer groen, dan de andere deelen. De binnenfte Dekveders 
der Wieken zyn Roomkleurig , de binnenfte zyden der Slagpennen licht Asch- 
graauw, met de kanten der binnenfte Baarden witachtig. De Staart heeft twaalf 
Veders, die aan de onderzyde licht Aschkleur zyn: de Pooten en Voeten zwart. 
_De Gura bevindt zig in de Verzameling van Graaf FeRrReErs: de Sayacu in 
die van Doktor ForneraiLL. ’ Zyn beiden Vogeltjes uit Brafil en de nabuuri- 
ge Landen. De Guira is in % klein door MARcaRraAF afgebeeld, en zyne Te- 
kening , fchoon flegt, is door namaaken, veranderen en van de eene in de andere 
hand over te gaan , zodanig verbafterd, dat zy naauwlyks kenbaar is geworden. 
De Sayacu zal, geloof ik , nooit afgebeeld zyn geweeft, voor dat zy op de te- 
genwoordige Plaat te voorfchyn kwam. Men kan MARcGRAAFs korte befchryving 
daar van, als ook die van het ander Vogeltje, by WirLougkgr vinden, alwaar 
een figuur van de Guira op Plaat 4r is voorgefteld. Brisson heeftze beiden. uit 
MARCGRAAF, in Zyn Vogelen-Werk gebragt, en op de aangeliaalde Bladzyden 
befchreeven. | en 
PLAAT 
(ár) Sayacu. Epw. 4. p. 293. T. 35e. Wirr. 204. T. aêr. Wirt. Ornith 174 Ba Me 
Ornitb. 188. Mamrcen. Bra/, 193. Tangara Brafilienfis Braf. 112. Sylvia Brafilienûìs vidi Barss. de 
varia. Briss. Zw. IL p. 18. ‘lanagra Sayaca. LiNN. ' . Mortacilla Guira. Linn: 5 
Syft. Nat. XII. Gen. 111. Sp. zo. Oe St. Nar, XIE Gems 
(*) Guira Guacuberaba Marcgravii, Eow. Ao. p. 
S pe Deel, LE 
