JOHN DE PLANO CARPINI ad. 



1246. 



seplunt, ut nullus Ingredi vel exire possit. Expugnant 



fortissime machinis & sagittis : & nee die nee nocte 



cessant a prsslio, ut illi qui sunt in munitionibus non 



quiescant. Ipsi Tartari quiescunt : quia acies dividunt & 



una succedit alteri in pugnam ut non nimium fatigentur. 



Et si earn taliter habere non possunt grxxum projiciunt 



ignem. Imo solent aliquando accipere arvinam hominum 



quos occidunt, & liquefactum projiciunt super domos : 



Et ubicunque venit ignis super pinguedinem illam, quasi [I. 33-] 



inextinguibiliter ardet. Et si ita non prevalent, & si 



civitas ilia vel castrum habeat flumen, obstruunt illud, vel 



faciunt alium alveum & submergunt illam munitionem si 



possunt. Si autem non possunt suffodiunt illam, & sub 



terra armati in ipsam ingrediuntur. Et cum jam intra- 



verunt, una pars ignem imponit ut comburatur : & alia 



pars cum illius munitionis hominibus pugnat. Si autem 



nee sic illam vincere possunt, castrum vel munitionem 



suam faciunt contra illam, ut ab inimicorum jaculis non 



graventur, & contra illam multo tempore jacent : nisi forte 



exterius adjutorium exercitus qui pugnat cum eis adhibeat, 



& vi removeant ipsos. Sed cum jacent ante munitionem Punlcn fides. 



blande eis loquuntur, & multa promittunt, ad hoc ut se in 



eorum manus tradant : Et si illi se eis tradiderint, dicunt : 



Exite, ut secundum morem nostrum vos muneremus. Et 



cum illi ad eos exeunt, qu^runt qui sunt artifices inter 



eos, & illos reservant : alios autem, exceptis illis quos 



volunt habere pro servis cum securi occidunt. Et si 



aliquibus aliis parcunt, ut dictum est, nobilibus & honestis 



nunquam parcunt. Et si forte aliquo casu contingente 



reservant aliquos nobiles ; nee prece nee precio ultra de 



captivitate possunt exire. In bellis autem quoscunque 



capiunt occidunt, nisi forte velint aliquos reservare ut 



habeant eos pro servis. Occidendos autem dividunt per 



centenarios, ut cum bipenni interficiantur ab eis. Ipsi vero 



post hoc dividunt captivos, & unicuique servo ad inter- 



ficiendum dant decem aut plures vel pauciores, secundum 



quod majoribus placet. 



