A.D. 



1246. 



Imperil Cuy- 

 na pj-'imitia: . 



Syra orda. 



Aurea orda. 



Augiisti 15. 



Preces 

 soknnes. 



THE ENGLISH VOYAGES 



simul extra tabulatum ponebantur, eisque simul bibere 

 prsebebatur. Nobis autem & Duci Jerozlao fere semper 

 ab eis dabatur superior locus, quando cum eis eramus 

 exterius. 



Qualiter in imperium sublimatus fuit. Cap. 27. 



ET quidem, si bene meminimus, ibidem per septimanas 

 circiter quatuor fuimus. Credim usque, quod ibi fuit 

 electio celebrata, non tamen ibidem fuit publicata. Prop- 

 ter hoc autem id maxime credebatur, quia semper, 

 quando Cuyne tentorio exibat, eidem cantabatur, & cum 

 virgis speciosisj in summitate lanam coccineam habentibus, 

 inclinabatur, quod alteri Ducum nulli fiebat, quousque 

 exterius morabatur. Hasc autem statio sive Curia nomi- 

 natur ab eis Syra orda. Hinc exeuntes, unanimiter omnes 

 equitavimus per tres aut quatuor leucas ad alium locum, 

 ubi erat in quadam pulchra planicie juxta rivum inter 

 montes aliud tentorium, quod apud ipsos appellatur Orda 

 aurea, praeparatum. Ibi enim Cuyne debebat poni in sede 

 in die Assumptionis Dominae nostrae. Sed propter 

 grandinem nimiam, quae tunc, ut supra dictum est, cecidit, 

 res dilata fuit. Eratque tentorium in columnis positum, 

 quae laminis aureis erant tectae, & clavis aureis cum aliis 

 lignis fixae. Porro de Baldakino erat tectum superius, sed 

 alii erant panni exterius. Fuimus autem ibi usque ad 

 festum Beati Bartholomaei, in quo maxima multitudo 

 convenit, & contra meridiem versis vultibus stetit. Et 

 quidam ad jactum lapidis longe a caeteris erant, semperque 

 orationes faciendo, ac genua flectendo, contra meridiem 

 longius, & longius procedebant. Nos autem utrum in- 

 cantationes facerent, aut genua Deo vel alteri flecterent, 

 nescientes, nolebamus facere genu flexiones. Cumque 

 diu ita fecissent, ad tentorium reversi sunt, & Cuyne in 

 sede imperiali posuerunt, Ducesque coram eo genua 

 flexerunt. Post hoc idem fecit universus populus, 

 exceptis nobis, qui eis subditi non eramus. 



126 



