WILLIAM DE RUBRUQUIS , ad. 



1253. 



quas dicitur Matriga, ubi cadit fluvius Tanais in mare Matriga 

 Ponti per orificium habens latitudinem duodecem milli- ^^2'^^^^- 

 arium. Ille enim fluvius antequam ingrediatur mare 

 Ponti, facit quoddam mare versus Aquilonem, habens in 

 latitudine & longitudine septinginta milliaria, nusquam 

 habens profunditatem ultra sex passus, unde magna vasa 

 non ingrediuntur illud. Sed mercatores de Constanti- 

 nopoli applicantes ad praedictam civitatem Matertam, 

 mittunt barcas suas usque ad flumen Tanaim, ut emant 

 pisces siccatos, sturiones, thosas, borbatas, & alios pisces 

 infinitae multitudinis. Prasdicta vero provincia Cassaria 

 cingitur mari in tribus lateribus : ad Occidentem scilicet, 

 ubi est Kersova civitas Clementis, ad meridiem ubi est 

 civitas Soldaia, ad quam applicuimus, quae est cuspis pro- 

 vinciae, & ad Orientem Maricandis, ubi est civitas Materta, ^ 

 & orificium Tanais. Ultra illud orificium est Zikia, quae Zikia. 

 non obedit Tartaris : Et Suevi & Hiberi ad Orientem, 

 qui non obediunt Tartaris. Postea versus meridiem est 

 Trapesunda quae habet proprium Dominum nomine 

 Guidonem, qui est de genere imperatorum Constantino- 

 politanorum, qui obedit Tartaris : postea Synopolis quae 

 est Soldani Turchiae qui similiter obedit : postea terra 

 Vastacii cujus filius dicitur Astar ab avo materno, qui non 

 obedit. Ab orificio Tanais versus Occidentem usque ad 

 Danubium totum est subditum. Etiam ultra Danubium 

 versus Constantinopolim, Valakia, qu^ est terra Assani, & 

 minor Bulgaria usque in Solonomam omnes solvunt eis 

 tributum. Et etiam ultra tributum condictum sumpserunt 

 annis nuper transactis de qualibet domo securim unam, & 

 totum frumentum quod invenerunt in massa. Appli- 

 cuimus ergo Soldaiae in 12. Kalendas Junii : & prae- 

 venerant nos quidam mercatores de Constantinopoli, qui 

 dixerunt venturos illuc nuncios de terra sancta volentes ire 

 ad Sartach. Ego tamen prsedicaveram publice in Ramis 

 Palmarum apud Sanctam Sophiam, quod non essem 

 nuncius, nee vester, nee alicujus, sed ibam apud illos 

 incredulos secundum regulam nostram. Tunc cum appli- 

 cuissem, monebant me dicti mercatores ut caute loquerer, 



t8i 



