AD. THE ENGLISH VOYAGES 



1253. 



diligenter quaesiverunt, utrum irem de mea voluntate, vel 

 utrum mitterer. Ego respond! quod nemo coegit me ad 

 eundum, nee ivissem nisi voluissem : unde de mea volun- 

 tate ibam, & etiam de voluntate superioris mei. Bene 

 cavi, quod nunquam dixi, me esse nuncium vestrum. 

 Tunc quaesiverunt quid esset in bigis, utrum esset aurum 

 vel argentum, vel vestes preciosae, quas deferrem Sartach. 

 Ego respondi, quod Sartach videret quid deferremus ei, 

 quando perveniremus ad eum ; & quod non intererat 

 eorum ista quaerere : sed facerent me deduci usque ad 

 capitaneum suum, &: ipse si vellet mihi praebere ducatum 

 usque ad Sartach faceret : sin minus, reverterer. Erat 

 enim in ilia provincia unus consanguineus Baatu, nomine 

 Scacatai, cui dominus imperator Constantinopolitanus 

 mittebat literas deprecatorias, quod me permitteret transire. 

 Tunc ipsi acquieverunt, praebentes nobis equos & boves & 

 duos homines, qui deducerent nos. Et alii qui adduxerant 

 nos sunt reversi. Prius tamen antequam praedicta darent, 

 fecerunt nos diu expectare petentes de pane nostro pro 

 parvulis suis : Et omnia quae videbant super famulos 

 nostros, cultellos, chirothecas, bursas, corrigias, omnia 

 admirantes & volentes habere. Excusabam me, quia 

 longa nobis restabat via, nee debebamus ita cito spoliare 

 nos rebus necessariis ad tantam viam perficiendam. Tunc 

 dicebant quod essem batrator. Verum est quod nihil 

 abstulerint vi : Sed valde importune & impudenter petunt 

 quae vident. Et si dat homo eis perdit, quia sunt ingrati. 

 Reputant se dominos mundi, & videtur eis, quod nihil 

 debeat eis negari ab aliquo. Si non dat, & postea indigeat 

 servicio eorum, male ministrant ei. Dederunt nobis bibere 

 de lacte suo vaccino, a quo contractum erat butirum, 

 acetoso valde, quod ipsi vocant Apram : & sic recessimus 

 ab eis. Et visum fuit mihi recte, quod evasissem de 

 manibus daemonum. In crastino pervenimus ad capi- 

 taneum. Ex quo recessimus a Soldaia usque ad Sartach 

 in duobus mensibus nunquam jacuimus in domo nee in 



[I. 79.] tentorio, sed semper sub dio, vel sub bigis nostris, nee 

 vidimus aliquam villam, vel vestigium alicujus aedificii ubi 



196 



