WILLIAM DE RUBRUQUIS a.d. 



1253. 



tione personarum venerantur omnem Christianum : & 



detulerunt nobis carnes coctas, rogantes ut comederemus 



de cibo eorum, & oraremus pro quodam defuncto eorum. 



Tunc dixi quod vigilia erat tantas solennitatis, quod ilia die 



non comederemus carnes. Et exposui eis de solennitate, 



super quo fuerunt multum gavisi ; quia omnia ignorabant 



quae spectant ad ritum Christianum, solo nomine Christi 



excepto. Quaesiverunt & ipsi & alii multi Christiani, 



Ruteni & Hungari, utrum possent salvari, quia oportebat 



eos bibere cosmos, & comedere morticinia & interfecta a 



Saracenis & aliis infidelibus : quae etiam ipsi Graeci & [I- 80.] 



Ruteni sacerdotes reputant quasi morticinia vel idolis 



immolata : quia ignorabant tempora jejunii : nee poterant 



custodire etiam si cognovissent. Tunc rectificabar eos 



prout potui, docens & confortans in fide. Carnes quas 



detulerant reservavimus usque ad diem festum : nihil 



enim inveniebamus venale pro auro & argento, nisi pro 



telis & aliis II pannis : & illos non habebamus. Quum II Nota 



famuli nostri offerebant eis ipperpera, ipsi fricabant digitis, diligentissime. \ 



& ponebant ad nares, ut odore sentirent, utrum essent 



cuprum. Nee dabant nobis cibum nisi lac vaccinum acre 



valde & foetidum. Vinum jam deficiebat nobis. Aqua j 



ita turbabatur ab equis, quod non erat potabihs. Nisi j 



fuisset biscoctum quod habebamus, & gratia dei, forte - 



fuissemus mortui. J 



De Saraceno qui dixit se velle baptizari, et de \ 



hominibus qui apparent leprosi. | 



IN die pentecostes venit ad nos quidam Saracenus, qui I 



cum loqueretur nobiscum, incepimus exponere fidem. j 



Qui audiens beneiicia dei exhibita humano generi in '1 



incarnatione Christi, & resurrectionem mortuorum, & j 



judicium futurum, & quod ablutio peccatorum esset in ] 



baptismo : dixit se velle baptizari. Et cum pararemus \ 



nos ad baptizandum eum, ipse subito ascendit equum jj 



suum, dicens se iturum domum & habiturum consilium j 



cum uxore sua. Qui in crastino loquens nobiscum, j 



dixit quod nullo modo auderet accipere baptisma, quia i 



199 



