AD. THE ENGLISH VOYAGES 



1253. 



Tunc quaesivit si vellemus morari in terra ? Ego dixi, Si 

 bene intellexistis literas domini regis, potestis scire, quod 

 sic. Tunc dixit, quod oporteret nos esse patientes mul- 

 tum, & humiles. Sic discessimus ab eo illo sero. In 

 crastino mane misit unum sacerdotem Nestorinum pro 

 bigis, & nos duximus omnes quatuor. Tunc occurrens 

 nobis frater ipsius Coiacis, seperavit omnia nostra ab ipsis 

 rebus quas tuleramus pridie ad curiam, & ilia accepit 

 tanquam sua, scilicet libros & vestimenta : & Coiac prae- 

 ceperat, quod ferremus nobiscum vestimenta quibus induti 

 fueramus coram Sartach ut illis indueremur coram Baatu 

 si expediret : quas ille sacerdos abstulit nobisvi, dicens : 

 Tu attulisti eas ad Sartach, modo vis ferre Baatu ? Et 

 cum vellem ei reddere rationem, respondit mihi, Ne 

 loquaris nimis, & vade viam tuam. Tunc necessaria fuit 

 patientia, quia apud Sartach, non patebat nobis ingressus ; 

 nee aliquis erat, qui nobis exhiberet justiciam. Timebam 

 etiam de interprete, ne ipse aliquid aliter dixisset, quam 

 ego dixissem ei : quia ipse bene voluisset, quod de omni- 

 bus fecissemus xenium. Unum erat mihi solacium, quia 

 quum persensi cupiditatem eorum, ego subtraxi de libris 

 Biblium & sententias, & alios libros quos magis diligebam. 

 Psalterium dominae reginas non fui ausus subtrahere, quia 

 illud fuerat nimis notatum propter aureas picturas quas 

 erant in eo. Sic ergo reversi sumus cum duobus residuis 

 bigis ad hospitium nostrum. Tunc venit ille, qui debebat 

 ducere nos ad Baatu, volens cum festinatione arripere iter : 

 cui dixi quod nulla ratione ducerem bigas. Quod ipse 

 retulit ad Coiac. Tunc praecepit Coiac quod relinqueremus 

 eas apud ipsum cum garcione nostro : quod & fecimus. 

 Sic ergo euntes versus Baatu recta in Orientem, tertia die 

 Perven'iunt ad pervenimus ad Etiliam : cujus aquas cum vidi, mirabar 

 Etiham vel unde ab Aquilone descenderunt tantas aquse. Antequam 

 ogam, recederemus a Sartach, dixit nobis supradictus Coiac cum 



Tartarivolunt aliis multis scriptoribus curiae, Nolite dicere quod dominus 

 vocari Moal. roster sit Christianus, sed Moal. Quia nomen Christiani- 

 tatis videtur eis nomen cujusdam gentis. In tantam 

 superbiam sunt erecti, quod quamvis aliquid forte credant 



208 



