WILLIAM DE RUBRUQUIS ad. j 



1253- ] 



De Rutenis & Hungaris, & Alanis, & de mari [i- 85-] 



Caspio. 



DE Sartach autem utrum credit in Christum vel non 



nescio. Hoc scio quod Christianus non vult dici. j 



Immo magis videtur mihi deridere Christianos. Ipse < 



enim est in itinere Christianorum, scilicet Rutenorum, .; 



Blacorum, Bulgarorum minoris Bulgariae, Soldainorum, ; 



Kerkisorum, Alanorum : qui omnes transeunt per eum i 



quum vadunt ad curiam patris sui deferre ei munera, ! 



unde magis amplectitur eos. Tamen si Saraceni veniant, ! 

 & majus afferant, citius expediuntur. Habet etiam circa 

 se Nestorinos sacerdotes, qui pulsant tabulam, & cantant 



officium suum. ] 



Est alius qui dicitur Berta super Baatu, qui pascit Serta vel j 



versus Portam ferream, ubi est iter Saracenorum omnium ^^^'^^' \ 



qui veniunt de Perside & de Turchia, qui euntes ad i 



Baatu, & transeuntes per eum, deferunt ei munera. Et i 



ille facit se Saracenum, & non permittit in terra sua j 



comedi carnes porcinas. Baatu in reditu nostro praece- j 



perat ei, quod transferret se de illo loco ultra Etiliam ad j 



Orientem, nolens nuncios Saracenorum transire per eum, • 



quia videbatur sibi damnosum. I 



Quatuor autem diebus quibus fuimus in curia Sartach, j 



nunquam provisum fuit nobis de cibo, nisi semel de modico I 



cosmos. In via vero inter ipsum & patrem suum habui- \ 



mus magnum timorem. Ruteni enim & Hungari, & j 



Alani servi eorum, quorum est magna multitudo inter i 



eos, associant se viginti vel triginta simul, & fugiunt de \ 



nocte, habentes pharetras & arcus, & quemcunque inveni- | 



unt de nocte interficiunt, de die latitantes. Et quando i 



sunt equi eorum fatigati veniunt de nocte ad multitudinem ; 



equorum in pascuis, & mutant equos, & unum vel duos \ 



ducunt secum, ut comedant quum indiguerint. Occur- j 



sum ergo talium timebat multum Dux noster. In ilia via ; 



fuissemus mortui fame, si non portavissemus nobiscum \ 



modicum de biscocto. - 



Venimus tandem ad Etiliam maximum flumen. Est j 



211 ] 



