pun. 



AD. THE ENGLISH VOYAGES 



1253- 



eos esse Christianos, misistis. Tunc duxit nos ad papilio- 

 nem : & monebamur, ne tangeremus cordas tentorii, quas 

 ipsi reputant loco liminis domus. Stetimus ibi nudis 

 pedibus in habitu nostro discoopertis capitibus, & eramus 

 spectaculum magnum in oculis eorum. Fuerat enim ibi 

 Johannes frater Johannes de Piano carpini, sed ipse mutaverat 



e ano cat- \^^\^\^^^^ j-^g contemneretur ; quia erat nuncius Domini 

 Papae. Tunc indued fuimus usque ad medium tentorii, 

 nee requisiverunt ut faceremus aliquam reverentiam genua 

 flectendo, sicut solent facere nuncii. Stetimus ergo coram 

 eo quantum possit dici, Miserere mei Deus : & omnes 

 erant in summo silentio. Ipse vero super solium longum 

 sedebat & latum sicut lectus, totum deauratum, ad quod 

 ascendebatur tribus gradibus, & una domina juxta eum. 

 Viri vero difFusi sedebant a dextris dominae & a sinistris : 

 quod non implebant mulieres ex parte una, quia erant ibi 

 solae uxores Baatu, implebant viri. Bancus vero cum 

 cosmos & ciphis maximis aureis & argenteis, ornatis 

 lapidibus praetiosis erat in introitu tentorii. Respexit ergo 

 nos diligentius, & nos eum : & videbatur mihi similis in 

 statura Domino Johanni de Bello monte cujus anima 

 requiescit in pace. Erat etiam vultus ejus tunc perfusus 

 gutta rosea. Tandem praecepit ut loquerer. Tunc ductor 

 noster praecepit ut flecteremus genua, & loqueremur. 

 Flexi unum genu tanquam homini : tunc innuit quod 

 ambo flecterem, quod & feci, nolens contendere super hoc. 

 Tunc praecepit quod loquerer. Et ego cogitans quod 

 orarem Dominum, quia flexeram ambo genua, Incepi 

 verba oratione, dicens : Domine, nos oramus Dominum, 

 a quo bona cuncta procedunt, qui dedit vobis ista terrena, 

 ut det vobis post haec coelestia : quia hasc sine illis vana 

 sunt. Et ipse diligenter auscultavit, & subjunxi : 

 Noveritis pro certo quod coelestia non habebitis, nisi 

 fueritis Christianus. Dicit enim Deus, Qui crediderit & 

 baptizatus fuerit, salvus erit : qui vero non crediderit, 

 condemnabitur. Ad illud verbum ipse modeste subrisit, 

 & alii Moal inceperunt plaudere manus deridendo nos. 

 Et obstupuit interpres meus, quern oportuit me confortare 



214 



