WILLIAM DE RUBRUQUIS a.d. 



1253. 



multa de nobis, & quod ipse dixerat ei conditiones ordinis 

 nostri. Ego vidi Baatu equitantem cum turba sua, & 

 omnes patres familias equitantes cum eo, secundum aesti- 

 mationem meam non erant quingenti viri. Tandem circa 

 finem exaltationis sancts crucis venit ad nos quidam dives 

 Moal, cujus pater erat millenarius, quod magnum est inter 

 eos, dicens, Ego vos debeo ducere ad Mangu cham, & est 

 iter quatuor mensium : & tantum frigus est ibi, quod ^'^^' f^^^^^^^" 

 iinduntur ibi lapides & arbores pro frigore : Videatis ^^J^^^'^^ ^^ 

 utrum poteritis sustinere. Cui respondi : Spero in ingens frigus. 

 virtute Dei, quod nos sustinebimus, quod alii homines 

 possunt sustinere. Tunc dixit : Si non poteritis sus- 

 tinere, ego relinquam vos in via. Cui respondi, hoc non 

 esset justum : quia non ivimus pro nobis, nisi missi a 

 Domino vestro : Unde ex quo vobis committimur, non 

 debetis nos dimittere. Tunc dixit, bene erit. Post hoc 

 fecit nos ostendere sibi omnes vestes nostras, &: quod sibi [I. 88.] 

 videbatur minus necessarium fecit deponere sub custodia 

 hospitis nostri. In crastino attulerunt cuilibet nostrum 

 unam pelliceam villosam arietinam & braccas de eadem, 

 & botas sive bucellos secundum morem eorum cum 

 soccis de filtro ; & almucias de pellibus secundum 

 modum eorum. Et secunda die post exaltationem 26. Septemb. 

 Sanct« crucis incepimus equitare nos tres habentes 

 signarios : & equitavimus continue versus Orientem 

 usque ad festum Omnium Sanctorum, per totam illam 

 terram, & adhuc amplius habitabant Cangle, quaedam C angle populi. 

 parentela Romanorum. Ad Aquilonem habebamus 

 majorem Bulgariam, & ad meridiem prasdictum mare Major Bul- 

 Caspium. ^^'■^'^• 



De flumine lagag, & de diversis regionibus sive 



nationibus. 



. . . ... lagag fiumen 



130stquam iveramus duodecim diebus ab Etilia in- \z. dietis a 



X venimus magnum flumen, quod vocant lagag : & Volga. 



venit ab Aquilone de terra Pascatir descendens in prae- P^^^^^^^ff^'^'^, 



dictum mare. Idioma Pascatir & Hungarorum idem ^rum terra lei 



est : & sunt pastores sine civitate aliqua. Et con- Zibier. 



217 



