WILLIAM DE RUBRUQUIS ad. 



1253. 



enim mutabamus bis in die vel ter equos. Aliquando 

 ibamus duobus diebus vel tribus, quibus non invenie- 

 bamus populum, & oportebat levius ire. De viginti vel 

 triginta equis nos semper habebamus pejores, quia ex- 

 tranei eramus. Omnes enim accipiebant ante nos equos 

 meliores. Mihi semper providebant de forti equo, quia 

 eram ponderosus valde : sed utrum suaviter ambularet 

 vel non, de hoc non auderem facere quaestionem. Nee 

 etiam audebam conqueri, si dure portaret. Sed fortunam 

 suam oportebat unumquemque sustinere. Unde orie- 

 batur nobis difficillimus labor : quia multoties fatiga- 

 bantur equi, antequam possemus pervenire ad populum. 

 Et tunc oportebat nos percutere & flagellare equos, 

 ponere etiam vestes super alios saginarios, mutare equos 

 saginarios ; aliquando nos duos ire in uno equo. 



De fame & siti, & aliis miseriis quas 

 sustinuerunt in itinere. 



DE fame & siti, frigore & fatigatione non est 

 Humerus. Non enim dant cibum nisi in sero. In 

 mane dant aliquid bibere, vel sorbere milium. In sero 

 dabant nobis carnes, scapulam arietis cum costis & de 

 brodio ad mensuram bibere. Quando habebamus de 

 brodio carnium ad satietatem optime reficiebamur. Et 

 videbatur mihi suavissimus potus & maxime nutriens. [i. 89.] 

 Feria sexta permanebam jejunus usque ad noctem, nihil 

 hauriens. Tunc oportebat me in tristitia & dolore come- 

 dere carnes. Aliquando oportebat nos comedere carnes 

 semicoctas vel fere crudas propter defectum materiae ignis, Defectus mate- 

 quando jacebamus in campis & de nocte descendebamus : ri^ ig^i^- 

 quia tunc non poteramus bene colligere stercora equorum 

 vel boum : aliam materiam ignis raro inveniebamus ; nisi 

 forte alicubi aliquas spinas. In ripis etiam aliquorum Jliqua 

 fluminum sunt alicubi sylvas. Sed hoc raro. In principio flumina. 

 despiciebat nos multum Ductor noster, & fastidiebat eum 

 ducere tam viles homines. Postea tamen quando incepit 

 nos melius cognoscere, ducebat nos per curias divitum 

 Moallorum : & oportebat nos orare pro ipsis. Unde si 



219 



