A.D. 

 1253. 



Fasta solitudo. 



II Nota dili- 

 genter. 

 Iter versus 

 meridiem octo 

 dierum. 



Astni 

 velocissimi. 



Mantes altis- 

 simi. 



Terrce cultce. 

 Kenchat villa 

 Saracenorum. 



Septimo die 

 Novembris 

 ibant super 

 glaciem. 



Civitas valde 

 parva. 

 Magnus 

 Jiuvius. 

 Mult^e 

 paludes. 

 Vites. 



THE ENGLISH VOYAGES 



habuissem bonum interpretem, habebam oportunitatem 

 seminandi multa bona. Ille Chingis primus Cham habuit 

 quatuor filios, de quibus egressi sunt multi, qui omnes 

 habent modo magnas curias : & quotidie multiplicantur 

 & diffunduntur per illam Vastam solitudinem, quae est 

 sicut mare. Per multos ergo illorum ducebat nos Ductor 

 noster. Et mirabantur supra modum, quia nolebamus 

 recipere aurum, vel argentum, vel vestes prasciosas. 

 Quasrebant etiam de magno Papa, si esset ita senex sicut 

 audierant : audierant enim quod esset quingentorum 

 annorum. Quasrebant de terris nostris si ibi essent 

 multas oves, & boves, & equi. De Oceano mari non 

 potuerunt intelligere, quod esset sine termino vel sine 

 ripa. In vigilia omnium Sanctorum dimisimus viam in 

 Orientem, II quia jam populus descenderat multum versus 

 meridiem : Et direximus iter per quasdam Alpes recte in 

 meridiem continue per octo dies. In ilia solitudine vidi 

 multos asinos, quos vocant Colan, qui magis assimulantur 

 mulis : quos multum prosequuti sunt Dux noste & socii 

 ejus, sed nihil profecerunt propter nimiam velocitatem 

 eorum. Septima die inceperunt nobis apparere ad meri- 

 diem montes altissimi : & intravimus planiciem, qua^ 

 irrigabatur sicut hortus, & invenimus terras cultas. In 

 octavis omnium Sanctorum intravimus villam quandam 

 Saracenorum nomine Kenchat : cujus capitaneus occurre- 

 bat extra villam duci nostro cum cervisia & ciphis. Hie 

 est enim mos eorum ; quod de omnibus villis subditis eis, 

 occurratur nunciis Baatu, & Mangu cham cum cibo & 

 potu. Tunc temporis ibant ibi super glaciem. Et prius 

 a festo Sancti Michaelis habueramus gelu in solitudine. 

 Quaesivi de nomine Provincias illius : sed quia jam era- 

 mus in alio territorio nescierunt mihi dicere, nisi a nomine 

 civitatis, quae erat valde parva. Et descendebat magnus 

 fluvius de montibus, qui irrigabat totam regionem, secun- 

 dum quod volebant aquam ducere : nee descendebat in 

 aliquod mare, sed absorbebatur a terra : & faciebat etiam 

 multas paludes. Ibi vidi vites, & bibi bis de vino. 



220 



