I3 LiBER Puiwvs SrEcTIO0 PniMA Car. XXIII. 1. 
re hoc pro Gramine Galli , Itali & Hifpani, A nit: fi quis tamen hoc cum srundinacco 
maiore idem volet, cum ipfo non multum 
cértabimus. 
IV. GRAMEN DACTYLON FO- 
1IÓ LATIORE. 
vtuntur: ex quo aquam ad puerorum ver- 
mes, &ad febres malignas laudatam, per de- 
ftillationem, extrahunt. 
II. GRAMEN DACTYLON FO. 
LIO ARVNDINACEO MINVS; 
/| Ohr AE P t 
5 d 
Ms v quinas,fenas & etiam plures , raró 
quaterna, rarifsimé ternas, veluti lineas di- 
gitatim diuifas, herbacci , rarius atro ruben-. 
tis coloris, in quibus femina oblor ra rubra, 
extremitate pungentia; dulcis & aftringen- 
tis faporis. TE 2 
, Locvs. 
5. Inhortorum areis , (crobibüs 
alibiquefponteexilit — .— » 
NoMzN. Ad Ifchazemon Plinij : 
(quamis compactam ; duram & quáfi arti- 
culátams nonnihil villofam mittit ; quae ter- 
rz ruríus infigitur , cuius nomine Plinij e E 
Gramen, effe ufpicamur, dum inquit: Gra- 
ien ipfum e(t inter herbas vulgatifsimum: 
xiculatisferpit internodijs, crebroque ab 
amor odijs) & ex ca- 
git Time in 
tisiantur. - 
. 
Locv effuli copiose 
NoMEN. 
lo reperituf. — 
* rx. Gramen vulgare Dalecham- 
X »* T . : E : : sss A t $ 
| pij f; cuius figura noftro apprime conue- Sang: 
(00 € dláganag. Hernilai ba. ario o. f nif imp. | i 
pauló ant , referimus , 
ftatuit je gn :(iquidem 
caeteris ipfos delectari notarit; 
ba fupra capite (ecundoappofit 
leio Crus galli , cuiu: 
jJ 
